Από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας τα αποκαλυπτήρια Μνημείου του π. Χαρίτωνος Πνευματικάκι , στο Παλαιλώνι Χανίων

Μια πολύ σημαντική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το απόγευμα 21 Αυγούστου σ’ ένα μικρό χωριό του Δήμου Βάμου, στο Παλαιλώνι Αποκορώνου, γενέτειρα του π.Χαρίτωνος Πνευματικάκι.

Συγκεκριμένα ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος ο Β πραγματοποίησε τα αποκαλυπτήρια Μνημείου του π.Χαρίτωνος, στον προάυλειο χώρο του Ι.Ν.Αγίου Χαραλάμπους.

Την εκδήλωση διοργάνωσαν η Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, ο Ιεραποστολικός Σύλλογος Πατρών ο «Πρωτόκλητος», ο Δήμος Βάμου, και η οικογένεια Μποτωνάκη.

Εκτός από τον πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.Θεόδωρο Β, στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος, ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός, ο Πρώην Πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, οι Βουλευτές των Χανίων κ.κ. Μ. Βολουδάκης, Σ. Νικηφοράκης και Μ. Σκουλάκης, η Αντινομάρχης Χανίων Φ. Παπαμαρκάκη, ο Δήμαρχος Χανίων Κυριάκος Βιρβιδάκης και πολλοί αλλοι εκπρόσωποι των εκκλησιαστικών, πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.

Ο Προεδρος του "Πρωτοκλήτου" κ.Νικος Σίμος με τον π. Θεολόγο

Επίσης το «παρών» εδωσαν τα μέλη και οι φίλοι του «Πρωτοκλήτου» από την Πάτρα (ένα λεωφορείο), πνευματικά παιδιά του π.Χαρίτωνος από την Αφρική και πλήθος κόσμου.

Μετά τους χαιρετισμούς και τις ομιλίες πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια της ανάγλυφης παράστασης, εργο του πατρινού Γλύπτη κ. Ευσταθίου Λεοντή, από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.Θεόδωρο Β.

Απλός, φιλικός, στοργικός ο Μακαριώτατος....

Στη συνέχεια οι συγγενείς του π.Χαρίτωνος υποδέχθηκαν τον Πατριάρχη στο πατρικό του σπίτι, που ευρίσκεται ακριβώς απένατι από την Εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, που εγινε η τελετή.

Το σπίτι που γεννήθηκε ο π.Χαρίτων πριν απο 100 χρόνια

Τέλος η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με δείπνο και παραδοσιακούς κρητικού χορούς στο κέντρο «Liberta».

Μια εικόνα χίλιες λέξεις (2)

Ο Επίσκοπος κ. Αρτέμιος στην επισκοπική του κατοικία στο Πρίζρεν
( Απο την ιστοσελίδα της Ι.Μ.Ράσκας και Πριζρένης)

Μια εικόνα χίλιες λέξεις (1)

Ο Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτέμιος Ραντοσάβλιεβιτς τη συνοδεία φρουρών επισκέπτεται κοιμητήριο στο KOSOVO!!! Αιώνας: 21ος! Τόπος : Ευρώπη! (Απο την ιστοσελίδα της Ι.Μ.Ράσκας και Πριζρένης)

Τέταρτη επέτειος αναβίωσης της Ιεράς Μονής Μπάνισκα (15-8-2008)

Η Ιερά Μονή Μπάνισκα, κοντά στην Κόσοβσκα Μίτροβιτσα, εορτάζει σήμερα τη μοναστηριακή εορτή του Αγίου Αρχιδιακόνου Στεφάνου, και την τέταρτη επέτειο από την έναρξη της αναστήλωσης.

Πριν από τέσσερα χρόνια η μοναχική αδελφότητα μετακόμισε σε χώρο προσωρινού χαρακτήρα, κτισμένου στα ερείπια του μεγαλύτερου ιδρύματος του βασιλιά Μιλούτιν και του πιο μνημειώδους σερβικού μοναστηρίου του μεσαίωνα, και με τον τρόπο αυτό σημειώθηκε η έναρξη πλήρους αναστήλωσης του μονής Μπάνισκα.

Ο σκοπός της αναστήλωσης της μονής Μπάνισκα πριν από όλα είναι η ανέγερση εκκλησίας του Αγίου Αρχιδιακόνου Στεφάνου, καθώς και η καθίδρυση όλων των μοναστηριακών κτισμάτων, αλλά, επίσης και η αναζωογόνηση της λουτρόπολης Μπάνισκα, όπως και η σχεδιασμένη ανάπτυξη του οικισμού Μπάνισκα.
Με την έννοια αυτή ήδη άρχισαν οι δραστηριότητες ευρείας κλίμακας ως προς την προετοιμασία της τεκμηρίωσης σχεδίου.

Η Ιερά Μονή Μπάνισκα σε μια περίοδο της τουρκικής δουλείας μετατράπηκε σε τζαμί, αλλά η αδελφότητα κατά την εγκατάστασή της στο μοναστήρι το 2004 αποφάσισε να απομακρύνει όλα τα ίχνη και τις συνέπειες τις ισλαμικής βίας, και ως πρώτη φάση αυτής της διαδικασίας ήδη πραγματοποιήθηκε η αποσυναρμολόγηση του οθωμανικού τοίχου.

Το πρότυπο και ο τρόπος αναστήλωσης της Ιεράς Μονής Μπάνισκα επιβλήθηκε ως δείγμα και παράδειγμα της πλήρους και διατηρήσιμης αναστήλωσης, όχι μόνο των καταστραμμένων εκκλησιών στο Κόσσοβο και τα Μετόχια, αλλά και ως πετυχημένο υπόδειγμα φροντίδας και διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός λαού.

Ως ειδική συμβολή στην αναστήλωση της Μπάνισκας σχεδιάζεται η επιστροφή του γλυπτού Θεοτόκου της Μπάνισκας με τον Χριστό, το οποίο προσωρινά τοποθετήθηκε στο μοναστήρι Σόκολιτσα κοντά στη Μπάνισκα. Η Θεοτόκος της Μπάνισκα είναι γνωστή στον κόσμο ως αριστούργημα της σερβικής μεσαιωνικής εκκλησιαστικής τέχνης.

Κατά την τέταρτη επέτειο αναστήλωσης της Μπάνισκα την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τέλεσαν τρεις Μητροπολίτες, ο κ. Αρτέμιος της Ράσκας και Πριζρένης, ο κ. Νικάνορας του Μπάνατ και ο κ. Λουκιανός του Μπουντίμ, με τη συλλειτουργία περίπου τριάντα ιερέων και διακόνων, και το ευρύχωρο ιερό Βήμα της Μπάνισκας ήταν μικρό να δεχτεί όλους τους λειτουργούς.
Στην Θεία Λειτουργία σε τάγμα ιερομόναχου χειροτονήθηκε ο ιεροδιάκονος Ποιμήν, μοναχός της Ιεράς Μονής Μπάνισκα.

Οι Επίσκοποι Αρτέμιος, Νικάνωρ και Λουκιανός

Ο Επίσκοπος Αρτέμιος και ο Ιερομόναχος Ποιμήν

Η Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή Μπάνισκα τελέστηκε κατά την καθιερωμένηαιώνια τάξη της Εκκλησίας, η οποία με φροντίδα τηρείται στη Μητρόπολη Ράσκαςκαι Πριζρένης, χωρίς τις συμμείξεις των καινοτομιών, οι οποίες, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, με μεγάλη βία, επιχειρούνται να επιβληθούν στις ακολουθίες.

Η Μητρόπολη Ράσκας και Πριζρένης, με όχι λίγο αριθμό των άλλων Μητροπόλεων της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποτελεί προπύργιο διαφύλαξης της Παράδοσης και της αρχέγονης πίστης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Μητρόπολη Ράσκας και Πριζρένης με επικεφαλής τον Αρχιερέα τον Μητροπολίτη Αρτέμιο, αποτελεί φράγμα κατά των δυτικοποιημένων τάσεων στη Σερβική Εκκλησία, και υψηλός φάρος της αληθινής πίστης της Μίας Καθολικής Εκκλησίας.

Υπηρεσία Τύπου της Μητρόπολης Ράσκας και Πριζρένης

Στον Αγιο Κοσμά Τσαπουρνιάς

Ανήμερα της Παναγίας λειτούργησα στον Αγ.κοσμά Τσαπουρνιάς. Ολόκληρη σχεδόν η παραθεριστική κοινότητα Μίχα-Τσαπουρνιά εδωσε το παρών στον πανηγυρικό εορτασμό της Κοιμησης της Θεοτόκου.

Πολλοί Πατρινοί, εδώ και αρκετά χρόνια , καταφεύγουν στον μαγευτικό αυτό τόπο για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Συναντησα αρκετούς παλιούς φίλους και επώνυμους πατρινούς.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου προξένησε η ευλαβεια, η πίστη και η προσοχή των ανθρώπων αυτών, κατά τη διάρκεια της Θ.Λειτουργίας.

Απεθυνόμενος στο λαό του θεού, αφού εξήγησα γιατί ο Αυγουστος είναι ο κατ’ εξοχήν θεομητορικός μήνας του χρόνου, εδωσα το θεολογικό στίγμα της ημέρας λέγοντας:

«Τι είναι εκείνο που κάνει μια γυναίκα από την Ναζαρέτ να τιμάται τόσο πολύ από την ορθόδοξη Εκκλησία μας; Τι είναι εκείνο που την ξεχωρίζει από ολους τους Αγίους και την τοποθετεί αμέσως μετά την Αγία Τριάδα; Τι είναι εκείνο που της δίνει κεντρική θέση στους Ναούς μας, τα προσκυνητάρια και τα εικονοστάσια;

Είναι δυο στοιχεία πολύ σημαντικά που κάνουν το πρόσωπο της Παναγίας τόσο ξεχωριστό και τόσο τιμημένο:

α) Το πρώτο στοιχείο είναι το «Ναι» της παναγίας στην διορθωτική πρωτοβουλία

του Θεού, για την ενανθρώπιση του Χριστού.

Αυτή η πρωτοβουλία δεν θα μπορούσε ποτέ να επιβληθεί βίαια αναγκαστικά και μονόπλευρα, παρα μόνο εν ελευθερία.

Κι αυτό γιατί, αν ο Θεός αφησε ελεύθερο τον Αδάμ να του ανατρέψει το αρχικό Του σχέδιο, τώρα στην διορθωτική του κίνηση θα αρει ξαφνικά την ελευθερία και θα πεί στον ανθρωπο: «Θέλεις δεν θέλεις θα σε σώσω;»(Ιωάννης Ζηζιούλας).

Με το «Ναι», λοιπόν της Παναγίας στην πρωτοβουλία του Θεού, τηρείται ο ορος της ελευθερίας, συναινεί ο ανθρωπος στην πραγματωση του Μυστηρίου του Χριστού.

Γι΄αυτό ειναι τόσο σημαντικός ο ρόλος της Παναγίας στην κλήση του Θεού.

Ο Χριστός ερχεται ελεύθερα, με την συγκατάθεση του ανθρώπου. Χωρίς την συγκατάθεση του ανθρώπου, δεν θα υπήρχε προσωπική σχέση μεταξύ του Θεού και του κόσμου και δεν θα συνεχιζόταν ο διάλογος που ειχε διακοπεί στον Παράδεισο.

Δια χειρός Σταμάτη Σκλήρη

β) Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι η Παναγία ως Μητέρα του Θεού γεφυρώνει τη σωτηρία μας, γίνεται η γέφυρα για να περάσει στο κόσμο και να τον σώσει ο Λόγος του Θεού.

Ο Θεός Λόγος εζησε μέσα στη μήτρα της, με τη δική της σάρκα και με το δικό της αιμα.

Η σάρκα δηλαδή του Χριστού είναι η σάρκα της Μητέρας Του.

Με αλλα λόγια η σάρκα της Μαρίας που δόθηκε στο Χριστό, εγινε και είναι το θεωμένο Σώμα του Κυρίου.

"Και εφ' οσον το Σώμα του Χριστού που προσελήφθη απο την Παναγία αναστήθηκε, ηταν επόμενο και το σώμα της Παναγίας μας να αναστηθεί και να αναληφθεί"(Ναυπάκτου Ιερόθεος)

Αυτό ακριβώς το γεγονός, ότι δηλ. η Μαρία ενώθηκε με το Θεό περισσότερο από κάθε άλλο ανθρωπο, (δίνοντας σάρκα και αίμα στον Υιό του Θεού), είναι που την κάνει να δοξάζεται περισσότερο από όλα τα κτίσματα, και να ονομάζεται όχι απλώς Αγία αλλά Παν-αγία και Υπερ-αγία, δηλ. αγιασμένη περισσότερο από ολους τους Αγίους(Ιωάννης Ζηζιούλας).

Ευλαβικό προσκύνημα στα Κατούνια της Λίμνης

Κάθε καλοκαίρι - πάνω από μια δεκαετία τώρα - χάριτι Θεού ξεμακραίνω από την ταραχή και τη ζάλη της πολιτείας και βρίσκω καταφύγιο σ’ ένα ευλογημένο τόπο, που είναι στολισμένος από το Θεό με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη: Τη Β.Εύβοια(Αγ.Αννα-Λίμνη-Ροβιές).

Φύση ημερη, πλούσια, πευκόφυτη, σεμνή, αγιασμένη… Θάλασσα λαμπερη, γαλανή, ηρεμη και αφρισμένη, με τη μοσχοβολιά της να φθάνει μεχρι επάνω στα βουνά.

Μια ομορφια η οποία σε βεβαιώνει ότι κατι άλλο κρύβει μέσα της, κάποιο μυστήριο που δίνει στον ανθρωπο ανάπαυση, ορεξη για ζωή, μακαριότητα ανείπωτη…

Μια ομορφιά μοναδική, που λίγοι παίρνουν μυρωδιά και πιάνουν το μυστήριο και παίρνουν τις αποφάσεις τους και λυτρώνονται.

Ανάμεσα σ’αυτούς τους λίγους, τους ξεχωριστούς ανθρώπους που ενοιωσαν ότι «η Ελλάδα είναι πνεύμα-ακόμη- και στα υλικά της» (Φώτης Κόντογλου), που γοητεύτηκε από την Ευβοική γη και την επέλεξε για δεύτερη πατρίδα του, είναι ο Βρετανός Φίλιππος Σέρραρντ, μεγάλος διανοούμενος, συγγραφέας, Χριστιανός Ορθόδοξος και φιλλέληνας.

Στο μνήμα του Φίλιππου ευλαβικό προσκύνημα

Ο Φίλιππος, όπως τον αποκαλούσαν, από το 1976 και μεχρι το θάνατο του(1995) εζησε σε μια απομονωμένη αγροικία στα Κατούνια της Λίμνης, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τηλέφωνο.

Οφείλω να ομολογήσω ότι μέχρι προ τινος δεν γνώριζα τίποτε για την παρουσία αυτού του ανθρώπου σ’ ένα μέρος που το αγαπούσα και το επισκεπτομουν συχνά.

Όμως η εξαιρετική φυσική ομορφιά σαν να προμήνυε το πνευματικό κάλλος που ηταν προσεκτικά κρυμμένο στα Κατούνια της Λίμνης και συγκεκριμένα στην ομορφη, απλή πέτρινη αγροικία του Φίλιππα.

Αυτό το κάλλος του πνεύματος αναζήτησα φέτος ( Κυριακή 13 Ιουλίου ) στα Κατούνια, όταν μετα από πληροφορίες, βρέθηκα με μια παρέα να περνάω την μεγάλη σιδερένια εξώπορτα του αγροκτήματος.

Ηθελα να προσκυνήσω τον ιερό τόπο οπου εζησε και ασκήτεψε και βίωσε την Ορθόδοξη Θεολογία ο Φίλιππος Σέρραρντ.

Διασχίσαμε ένα πανέμορφο πευκόφυτο δάσος, ανηφορήσαμε στη πλαγιά και αντικρύσαμε μια παλια πέτρινη οικία, κτισμένη ψηλά σαν αετοφωλιά.

Ένα ρίγος διαπερνούσε την υπαρξη μου στη ιδέα ότι θα αντίκρυζα εντός ολίγου την σύντροφο και συνοδοιπόρο του Φίλιππου στην αναζήτηση της α-λήθειας, την κ.Διονυσία.

- κ.Διονυσία, κ.Διονυσία, αρχισα να φωνάζω.

- Ερχομαι… απεκρίθη μια φωνή…από το κάτω μέρος της πλαγιάς…

Ηταν η κ.Διονυσία, η σύζυγος του Φίλιππου, Βρετανίδα και αυτή, διανοούμενη, μεταφράστρια και εκδότρια. Κρατουσε λίγες ντομάτες και μερικά κολοκύθια… Ερχότανε από τον κήπο… Ηταν μια γλυκειά παρουσία!

Συστηθήκαμε. Της εξηγήσαμε τον λόγο της επίσκεψης μας.Μας υποδέχθηκε με αγάπη και καλωσύνη…με απλότητα και φυσικότητα…

Καθήσαμε στον εξώστη που ειχε μια μαγευτική και επιβλητική θέα προς τον ευβοικό κόλπο.Ρουφούσαμε τα λόγια της σαν σφουγγάρι…Μας ειπε πολλά για τον Φίλιππο, για την ζωή της στην Ελλάδα, για τους αγαπημένους φίλους της, για τις εκδόσεις της, για το κτήμα, το εκκλησάκι που εχτισε ο Φίλιππος χωρίς τη χρήση τσιμέντου, την οικολογία…

Καθ' οδόν προς το εκκλησάκι της Αγ.Σκέπης

Ευχάριστη εκπληξη ηταν για μας η ανεση με την οποία η οικοδέσποινα εκανε τις παρατηρήσεις της στην εικονογραφία του Ναού της Αγ.Σκέπης, τον οποίο επισκεφθήκαμε αμέσως μετά.

Μας μίλησε για τους αγαπημένους του Αγίους (Μαξιμο Ομολογητή, Συμεών Νεό Θεολόγο, Γρηγόριο Παλαμά, Καπαδόκες) για την συμμετοχή της φύσης στον αγιότητα των Αγίων, και μας τόνισε το γεγονός ότι ο Φίλιππος δεν χρησιμοποίησε καθόλου τσιμέντο αφού μια Εκκλησία «χτίζεται και δεν χύνεται».

Αυτή εξ αλλου είναι και η θέση του Αρχιτέκτονα που επέβλεψε την μελέτη, του γνωστού μεταφραστή των εργων του π.Φεωργίου Φλοροφκυ κ.Ιωσήφ Ροιλίδη.

Συνέχεια στη συζήτηση μας δώσαμε μερικές μέρες αργότερα, στο εξοχικό κέντρο του Ιωάννου, συντροφιά με τον π.Ευάγγελο εξ Αθηνών, παλαιό γνώριμο της κ.Διονυσίας.

Ηταν μια συνάντηση αποκαλυπτική!

Μάθαμε περισσότερα και από πρώτο χέρι για τον Φίλιππο, τον ανθρωπο που με τον σεβασμό του στην ιερότητα της κτίσης, τη λογοτεχνία του και τη Θεολογία του βοήθησε τα μέγιστα-από τη δεκαετία του ΄60 και μέχρι και σήμερα!!!-ώστε να απαγκιστρωθεί η ελλαδική εκκλησία από ένα στείρο ηθικισμό και ακρατο νομικισμό.

Πολλές ευχαριστίες στην κ.Διονυσία για την φιλοξενία της και την αγάπη της, μα κυρίως και προ παντός για το σπουδαίο εκδοτικό της εργο, με το οποίο συνεχίζει το αφυπνιστικό εργο του συζύγου της σε καιρούς χαλεπούς.

Καλή Παναγιά!

Μπήκαμε φίλοι μου στον Αυγουστο στον κατ’ εξοχήν μήνα της Παναγίας. Καθημερινές Παρακλήσεις, νηστεία, εξομολόγηση, περισυλλογή, προετοιμασία για την εορτή της Θεοτόκου.

«Και Σε μεσίτριαν εχω προς τον φιλάνθρωπον Θεόν…», ψάλλουμε σε κάθε Παράκληση, και ζητούμε από την Παναγία να μεσιτεύσει προς τον Υιό της, τον Σωτήρα του κόσμου.

Ολοι ποθούμε τη μητρική αγκαλιά και ολους μας χωράει αφου είναι «Πλατυτέρα των Ουρανών»! Όχι μόνο γιατί εχώρεσε «τον αχώρητον Θεόν», αλλά γιατί χωράει και ολους εμάς που….δεν μας χωράει ο ουρανός…..

Καλό μήνα και καλή Παναγιά!

Καλό καλοκαίρι

Αγαπητοί μου φίλοι, ευχομαι να περάσετε ενα καλό και ευλογημένο καλοκαίρι!!!
Θα τα πούμε τον Αυγουστο.....

Ευχαριστιών η ωρα

«Αγαπητοί μου φίλοι, με αφορμή το σχόλιο ενος αναγνώστη, ξεκινάμε ενα ειδικό αφιέρωμα στον μεγάλο φιλέλληνα και ορθόδοξο Χριστιανό Philip Sherrard, απο μαρτυρίες και δημοσιεύματα που συλλέξαμε, για να δείξουμε οτι υπάρχει και μια αλλη Ελλάδα που γοητεύει και ενθουσιάζει...»

Ετσι ξεκινούσα στις 31-5-2008 το ειδικό αφιέρωμα στον Philip Sherrard, τον μαθητή των Ρώσων της διασποράς (Λόσκυ, Σμέμαν, Μπουλγάκωφ, Ευδοκίμωφ, Ζάντερ, Ουσπένσκυ), που με τα κείμενα του εφερε μια άλλη αντίληψη και γλώσσα θεολογική, αληθινά πρωτόγνωρη για τον ελληνικό χώρο τη δεκαετία του ’60.

Το υλικό που ανακάλυψα ηταν καταπληκτικό! Προκειται για ένα αφιέρωμα στον Philip Sherrard του μαθητικoύ περιοδικού «Προσωπική ευθύνη», τεύχος 8, Απρίλιος 1996, που διευθύνει και εκδίδει ένας εξαίρετος ανθρωπος ο φιλόλογος κ. Δημήτρης Μπαρσάκης - τη αδεία του οποίου αναδημοσιεύεται στο portal servitoros.gr. Τα αρθρα του είναι καταπληκτικα, απεικονίζουν εναργώς την πολύπλευρη προσωπικότητα του Philip Sherrard και γι’ αυτό προτρέπουμε τον αναγνώστη να απευθυνθεί στην παρα πάνω διεύθυνση.

Ευχαριστούμε τον κ. Μπαρσάκη για την μεγάλη προσφορά του στο χώρο των γραμμάτων με την εκδοση ενός τόσο αξιόλογου περιοδικού, καθώς και για την αδεια αναδημοσίευσης από το servitoros.gr που μας χορήγησε και την αποστολή χρήσιμου υλικού.

+Χαρίτων Πνευματικάκις Ιεραπόστολος 1908-1998

Συμπληρώνονται, αγαπητοί μου φίλοι, 100 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου ιεραποστόλου π. Χαρίτωνος Πνευματικάκι, του πρεσβευτή της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στη αφρικανική ηπειρο. Σύντομα η τοπική μας Εκκλησία σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ορθοδόξου Ιεραποστολής «Ο πρωτόκλητος», θα τιμήσει τον αείμνηστο γέροντα. Τιμητικές εκδηλώσεις επίσης θα λάβουν χώρα και στην γενέτειρα του π. Χαρίτωνος στην Κρήτη, υπο την αιγίδα της τοπικής Εκκλησίας. Εμεις που ζήσαμε και μαθητεύσαμε κοντά στον π.Χαρίτωνα, τόσο στις κατασκηνώσεις της «παναγοπούλας», οσο και στο εντευκτήριο της Μιαούλη 55, εχουμε ιερή υποχρέωση να τον τιμήσουμε μέσα από το διαδίκτυο εις μνημόσυνο αιώνιο!!!

Ξεκινάμε λοιπόν ένα μεγάλο αφιέρωμα στον αείμνηστο λεβέντη κρητικό παπά Χαρίτωνα Πνευματικάκι που πέθανε στην Αφρική για τον Χριστό και την Ελλάδα…

Ο Ιεραπόστολος Αρχιμανδρίτης π. Χαρίτων Πνευματικάκις 1908-1998

Ο π. Χαρίτων γεννήθηκε στίς 18-8-1908 στην Κρήτη. Άπό μικρός έδειξε σημεία του προορισμού του. Δεκαεπταετής μιλούσε στήν Εκκλησία του χωριού του (Παλαιλώνιο Χανίων).
Μετά τή λήψι του πτυχί­ου της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κήρυξε σε πολλές περιοχές της Ελλάδος.
Τό 1940 χειροτονήθηκε διάκονος ύπό του τότε Αρχιε­πισκόπου Αθηνών Χρύσανθου καί τό 1945 ιερεύς στήν 'Έδεσσα. Μετά τήν Κατερίνη, όπου άπό τό 1947 υπηρέτησε ως Ίεροκήρυξ, ήλθε στήν Πά­τρα τό 1958 καί γιά 15 χρόνια έδωσε δυναμική μαρτυρία «Πίστεως καί "Αγάπης».
Τό 1972 ίδρυσε τό Σύλλο­γο Όρθοδόξου Ιεραπο­στολής «ο πρωτόκλητος » .
Κατά τήν παραμονή του στήν Πάτρα παρουσίασε καί συγγραφικές εργασίες, πού αποπνέουν άρωμα ορθοδό­ξου πνευματικότητος. Οι πι­στοί στους οποίους έδειξε τόν «Αιώνιο Κατακτητή», κληρικοί, επιστήμονες, έντι­μοι εργαζόμενοι, χριστιανοί οικογενειάρχες, αφιερωμέ­νες υπάρξεις, αποτελούν τό πνευματικό του κεφάλαιο.
Τό 1973 μέ τήν συνταξιοδότησί του ώς Ίεροκήρυξ, κλείνει ένα μεγάλο πολύε­δρο, πολύμορφο καί δημι­ουργικό έργο, πού τόν κατα­ξίωσε στόν Ελλαδικό χώρο.

Ή μεγάλη άπόφασι:

Σέ ηλικία 65 ετών, στίς 9-7-1973, ό π. Χαρίτων μέ απο­στολικό ζήλο, πορεύεται στήν Αφρική γιά τό Χριστό, στόν τόπο, πού άφησε τήν τελευταία του πνοή ό μακα­ριστός π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, τήν Κανάνγκα του Κονγκό.
Συνάντησε πάρα πολλά εμπόδια, διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες, επιδημίες, δυστυχία, πείνα, εξεγέρσεις, πολέμους, δυσκολίες μέχρι αφανισμού του. Δέν οπι­σθοχώρησε, έμεινε έκεί καί απαντούσε: «Οι ιερείς του Θεού του Υψίστου δέ φοβούνται οϋτε τό θάνατο».
Αναλώθηκε στό νά κηρυχθή«τό Εύαγγέλιον πάση τή κτίσει», ή Όρθο-δοξία «εις τήν οικουμένη». Στήν Κανάνγκα ό π. Χαρίτων παρέμεινε συ­νεχώς 25 χρόνια μέχρι τήν κοίμησί του.
Ό Θεός ευλόγησε τό άγιαστικό, λατρευτικό, διδακτικό, κατηχητικό, εκπαι­δευτικό, φιλανθρωπικό, κοινωνικό, Όρθόδοξο Εκκλησιαστικό του έργον.
• Ή Θεία Λειτουργία, πού μέ Ίεροπρέπεια καί κατάνυξι επιτελούσε, προσήλκυε τούς ιθαγενείς στήν Όρθοδοξία.
• Εύρήκε περί τούς 30 Όρθοδόξους καί μέ τήν Χάρι του Θεου κατόπιν Κατηχήσεως, διά του Αγίου Βαπτίσματος, τούς χάρηκε αυξανόμενους σέ 30.000 καί πλέον.
• Μέ τίς πολύμοχθες, άοκνες προσπάθειες του καί τήν οικονομική βοή­θεια άπό τήν Ελλάδα καί τό εξωτερικό άνηγέρθησαν περίτεχνοι Ί. Ναοί.
• Δώδεκα πνευματικά του τέκνα, ορθόδοξοι ιθαγενείς, αξιώθηκαν τής τιμής νά γίνουν κληρικοί. Χειροτονήθηκαν άπό τόν οικείο Επίσκοπο Σεβ. Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κ. Τιμόθεο, πού ποικιλοτρόπως συμπαρίστατο στίς προσπάθειες καί ενίσχυε τόν ακάματο εργάτη τοϋ Ευαγγελίου.

• Στό ιατρείο τής "Ιεραποστολής μέ τήν προσφορά αρχικά τής άσκήτριας στήν αγιότητα, αδελφής τής αγάπης, αείμνηστου Όλγας Παπασαράντου καί στή συνέχεια τών πέντε αφιερωμένων Αδελφών Νοσοκόμων άπό τήν Ελλάδα, ανακουφίζονται ο'ι πονεμένοι αδελφοί μας καί τούς παρέχε­ται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψι.

• Στά Εκπαιδευτήρια «Φώς Εθνών» «LUMIERE DES NATIONS» 1000 μαθητές - μαθήτριες σέ διάφορες τάξεις Δημοτικών - Γυμνασίου - Λυκεί­ου δέχονται τά πολύτιμα αγαθά τής παιδείας. Στους μαθητές παρέχονται δωρεάν σίτισι, ρουχισμός, βιβλία, γραφική ϋλη κ.ά.
• Μέ τούς κόπους των αφοσιωμένων τεσσάρων εκπαιδευτικών άπό τήν Ελλάδα (διδασκαλισσών - καθηγητριών) καί τών ιθαγενών εκπαιδευτικών, τά Σχολεία έχουν μεγάλες επιτυχίες καί τυγχάνουν πολλαπλών διακρίσεων.
• Στό χώρο τοϋ ιεραποστολικού κλιμακίου δεσπόζει ό περικαλλής Ί. Ναός τοϋ Άγιου Ανδρέου, μέ βυζαντινή αγιογραφία καί μυσταγωγική ατμόσφαιρα, κέντρο καί ορμητήριο κάθε αγώνος καί πόλος έλξεως τών πι­στών Όρθοδόξων.
• Γύρω του έχουν αναπτυχθεί σταδιακά καί οργανωμένα, καλαίσθητα καί εντυπωσιακά κτήρια σέ βυζαντινό ρυθμό. Τό ιατρείο, τά σχολεία «Φώς Εθνών», αίθουσες κατηχητικών καί πνευματικών συγκεντρώσεων, γιά ανθρώπους κάθε ηλικίας, βιβλιοθήκη - αναγνωστήριο, ο'ι κατοικίες τοϋ ιεραποστολικού κλιμακίου, κτήριο Σεμιναρίου, γιά τήν κατάρτισι στελεχών άπό μακρινές περιοχές, ξενώνας 50 κλινών, κατοικίες ιθαγενών κληρικών, εργαστήρια, αποθήκες κ.ά.
Γιά τήν δημιουργία όλων αυτών ό π. Χαρίτων δόθηκε «ψυχή τε καί σώ­ματι» προσφέρων βέβαια καί τά χρήματα τής συντάξεως του.
Πολύτιμος ήταν καί ή συμβολή τοϋ Άρχιμ. π. Ιγνατίου Μαδενλίδη, πνευματικοϋ του τέκνου καί άξιου διαδόχου του, πού τά τελευταία χρό­νια στάθηκε κοντά του.
Ό π. Χαρίτων κατέλειπε, ώς ύψικάρυνος κατάκαρπος έλαία, θαυμαστά επιτεύγματα καί πνευματικές υποθήκες. Εύηγγελίσθη τήν Όρθοδοξία καί τόν Ελληνισμό στήν Αφρική «έν ταπεινώσει καί άπλότητι».

Τιμητικές διακρίσεις:

Αν καί ό μακάριος π. Χαρίτων ουδέποτε επεδίωξε ανθρώπινες διακρί­σεις, ώς έπιβράβευσι τών μόχθων του, έν απουσία, του άπονεμείθησαν: Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (χαλκούν μετάλλιον), καί υπό τής Αποστο­λικής Εκκλησίας τών Πατρών «τιμητικόν δίπλωμα μέ Σταυρόν Μετάλιον του "Αγ. Ανδρέου».
Πλήρης ήμερων καί έργων αγαθών, λευκανθείς εις αγώνας κατακτήσεως τής άγιότητος, κοιμήθηκε έν Κυρίω «ανώδυνα καί ειρηνικά» τήν Κυριακή 29-3-1998, πού ή Εκκλησία μας τιμά τόν "Αγιο Ιωάννη τόν συγγραφέα τής Κλίμακος, άφου κοινώνησε, γιά τελευταία φορά τών Άχρα­ντων Μυστηρίων.
Ό Υψιπέτης Αετός τής Ιεραποστολής, ό πύρινος μαχητής τής Πίστεως, ό αθόρυβος «επαναστάτης» ό αυστηρός καί ασκητικός Γέροντας, ό σταθερός καί συνεπής στίς παραδόσεις τών Πατέρων, ό έμφορούμενος άπό βαθύ εκκλησια­στικό φρόνημα, ό Πατέρας χιλιάδων Αφρικανών, ό δούλος Κυρίου, έφυγε όσιακά, γιά τήν αιωνιότητα.
Ετάφη κατά τήν επιθυ­μία του, πίσω άπό τόν "Ιερό Ναό του Άγ. Ανδρέου, πού μέ αίμα καί ιδρώτα ανήγει­ρε καί αναπαύεται στήν αφρικανική γή κηρύσσων τήν Εκκλησία τής Αναστά­σεως, τήν Όρθοδοξία.
Έπί του τάφου του ανα­γράφονται σέ μαρμάρινη πλά­κα τά τελευταία του λόγια:

«Χριστός Ανέστη...!

Χτυπάτε τίς καμπάνες

τής Ορθοδοξίας,

σέ όλη τήν Αφρική,

σέ όλη τήν Αφρική...

χτυπάτε τίς καμπάνες

τής Ορθοδοξίας,

τής Όρθοδοξίας...!»

(Απο την εκδοση τιμής και μνήμης Αρχιμανδρίτου π. Χαρίτωνος Πνευματικάκι του Δήμου Πατρέων με τη συνεργασία του "Πρωτοκλήτου")