Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Κριτήριο της ασκησης η αγάπη


Η Δ΄ Κυριακή των νηστειών είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη(528-603μ.χ.) που αποκαλείται και ο της Κλίμακος για ένα πολύ πνευματικό βιβλίο που εγραψε και ονομάζεται «Κλίμαξ», δηλαδή σκάλα, επειδή οδηγεί από τα χαμηλά στα υψηλά, από τα πρώτα στάδια της πνευματικής ζωής στα υψηλότερα και τελειότερα.



Λόγω δε της μεγάλης του αξίας και επειδή το βιβλίο αυτό αναφέρεται κυρίως προς τους μοναχούς, διαβάζεται συνήθως από την αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής στα περισσότερα Ορθόδοξα Μοναστήρια.
Αποτελείται από 30 λόγους που ο καθένας τους περιγράφει μια αρετή. Αρχίζοντας οι αρετές από τις πιο πρακτικές και προχωρώντας στις πιο θεωρητικές, ανεβάζουν τον άνθρωπο, σκαλοπάτι-σκαλοπάτι σε ουράνιο ύψος. Στην κορυφή των αρετών, ο Άγ. Ιωάννης τοποθέτησε την «Αγάπη», ως την υψηλοτέρα των αρετών και αυτή που κάνει τον άνθρωπο κατ’ εξοχήν «όμοιο»με το Θεό.
Η αγάπη δηλαδή τελικά, οδηγεί τον ανθρωπο στο «καθ’ ομοίωσιν», στον προορισμό του, στη σωτηρία του. Αυτή είναι το κριτήριο της πνευματικής ζωής, της προσπάθειας την οποία καταβάλλουμε για να συναντήσουμε τον Αναστημένο Χριστό. Η αγάπη είναι το κριτήριο της ορθόδοξης ασκησης.
Η ορθόδοξη ασκηση με αλλα λόγια δεν είναι ατομικό γεγονός, αλλά εκκλησιαστικό γεγονός.
Πολλοί αδελφοί μας κάνουν ασκηση για αυτοπειθαρχία, για να νικήσουν τις ορμές τους, για να επιβληθούν στον εαυτό τους, για να αποκτήσουν δύναμη. Θέλουν κι αυτοί να γίνουν δυνατοί, να αποκτήσουν κάποια χαρίσματα των αγίων. Κίνητρο τους είναι ο εαυτός τους, η ατομικότητα τους και όχι το Πρόσωπο του θεού και τα πρόσωπα των αδελφών. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επαγγέλεται ο εκκλησιαστικός τρόπος ζωής, η ορθόδοξη ασκηση.
Η ορθόδοξη ασκηση, ακριβώς, θέλει να βγάλει τον ανθρωπο από την ατομικότητα, από την απομόνωση, από το κλείσιμο στον εαυτό του και να τον επαναφέρει στη σχέση, στη φύση του που είναι εκκλησιαστική, να τον κάνει μέλος της Εκκλησίας. Η ορθόδοξη ασκηση θέλει να βοηθήσει τον ανθρωπο να συναντήσει το Πρόσωπο του Θεού και τα πρόσωπα των αδελφών του.
Γι’ αυτό το σκοπό και μόνο χρειάζεται η ασκηση.
Ο ανθρωπος δημιουργήθηκε υγιής από το Θεό για να εχει και να διατηρεί μια σχέση, σχέση με το Θεό, σχέση με τους αλλους ανθρώπους και σχέση με ολόκληρη την κτίση. Αυτό το ειχαν επιτύχει οι πρωτόπλαστοι γιατί ειχαν την ζωοποιό σχέση με το Θεό, ειχαν τη Χάρη του Θεού. Μετά την πτώση, όμως ο ανθρωπος αρρώστησε, εχασε τον προσανατολισμό του προς το Θεό, απώλεσε τη Θ. Χάρη με αποτέλεσμα να διαταραχθούν ολες οι σχέσεις του με το Θεό, τους ανθρώπους, την κτίση και τον ιδιο τον εαυτό του.
Επομένως η θεραπεία, όπως την βλέπει η Ορθόδοξη Παράδοση, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποκατάσταση των σχέσεων αυτών και η επαναφορά της ανθρώπινης υπαρξης στην προηγούμενη δόξα της.
Ο ανθρωπος την θεραπεία του, την πληρότητα του, την υγεία του μπορεί να την βρεί μόνο μέσα στον χώρο της εκκλησιαστικής κοινότητος, όπως εκφράζεται κυρίως στην Θ.Ευχαριστία, στον χώρο της φιλαδελφείας, στην οικογένεια=Εκκλησία οπου υπάρχει αληθινή θεραπεία μέσα από τις αγαπητικές σχέσεις που αναπτύσσονται.
Γι΄αυτό το σκοπό και μόνο χρειάζεται η ασκηση: Για να ανήκω στο Σώμα του Χριστού, που κοινωνούν τα πρόσωπα των αδελφών μεταξύ τους. Επειδή δεν μπορώ να ενωθώ με τους αδελφούς μου, επειδη είναι κάτι δύσκολο, γιατί εχω τον εγωισμό μου, θέλω την καλοπέραση μου, θέλω πάντα να βάζω τον εαυτό μου πάνω απ’ όλα, γι’ αυτό ασκούμαι.
Η ασκηση είναι το μέσον για να συναντήσω τον αδελφό μου. Δεν κάνω ασκηση ερήμην του Θεού και του αδελφού μου για να καταφέρω κάτι δικό μου.


Ας δούμε μερικά παραδείγματα από την καθημερινή μας ζωή:
Νηστεύουμε σκληρά, δεν τρώμε το λάδι πολλές φορές,
- αλλά δεν καταλαβαίνουμε τον σύντροφό μας, ζούμε στον κόσμο μας, δεν του δείχνουμε αγάπη και ενδιαφέρον, τον εχουμε στο περιθώριο
- δεν καταλαβαίνουμε τα παιδιά μας, δεν ακούμε τι μας λένε, δεν μπαίνουμε στη θέση τους, δεν σεβόμαστε το πρόσωπο τους, φερόμαστε αψυχολόγητα. Και κατά τα αλλα θεωρούμε ότι είμαστε εντάξει απέναντι στο Θεό, γιατί κάνουμε ασκηση, κάνουμε νηστεία.
Ομως το κριτήριο της ασκησης είναι η αγάπη. Ασκούμαστε για να αγαπήσουμε, για να μπούμε πιο πολύ μέσα στην Εκκλησία.
Ξέρετε είναι σχετικά εύκολο να ασκείσαι σωματικά, π.χ. να νηστεύεις, αλλά είναι πιο δύσκολο να κάνεις ασκηση στον εγωισμό σου, για να αγαπήσεις τον συνάνθρωπό σου.
Ολες οι ασκήσεις είναι πιο εύκολες από την αγάπη. Γιατί η αγάπη είναι η κατ’ εξοχήν ασκηση.
Στις άλλες ασκήσεις είναι μικρό το κόστος, το φαγητό, τα χρήματα, ο υπνος κ.λ.π. Στην αγάπη είναι μεγάλο το κόστος: Πρέπει να κάνεις την αποκεντρωση, να βγάλεις τον εαυτό σου από το κέντρο της καρδιάς σου, για να χωρέσει ο άλλος, ο συνάνθρωπος. Αυτή είναι η ασκηση, η αγάπη. Όλα τα αλλα μας βοηθούν στην αγάπη.
Υπακούω στην Εκκλησία και νηστεύω, σημαίνει μαθαίνω να αγαπάω περισσότερο. Γι’ αυτό και οι Πατέρες μας λένε ότι αυτά που εξοικονομούμε από τη νηστεία, θα πρέπει να πηγαίνουν στους φτωχούς, όχι στη τράπεζα.
Νηστεύω, κάνω ασκηση δηλαδή, για να ενωθώ με τους αδελφούς μου περισσότερο.
Με αυτές τις σκέψεις αγαπητοί μου θέλησα να σας πω ότι είναι ανάγκη τώρα που είναι Σαρακοστή, να μελετήσουμε και να προσευχηθούμε πολύ, ώστε να αποφύγουμε τις παρανοήσεις και η ασκηση μας να είναι ορθόδοξη, απαλλαγμένη από ξένα στοιχεία, από ιδιωτικές θεολογίες, από την αγνοια.

Διαφορετικά η ασκηση μας θα ειναι κουραστική, σκληρή, πικρή, αναποτελεσματική, αντιεκκλησιαστική, χωρίς χαρά, χωρίς ταπείνωση, χωρίς εμπνευση, χωρίς ελπίδα, χωρίς αγάπη,.
Όμως δεν είναι αυτό η Εκκλησία μας, δεν είναι αυτό η πίστη μας, δεν είναι αυτό, η παράδοση μας, δεν είναι αυτό οι Πατέρες μας, δεν είναι αυτό η ορθοδοξία μας.
Αντίθετα οι Αγιοι μας, οσο πιο σκληρή ασκηση εκαναν, τόσο πιο πολύ αγάπη εδειχναν, τόσο πιο πολύ επιεικείς ησαν, τόσο πιο πολύ χαρά ειχαν,γιατί ειχαν συλλάβει το νόημά της :
Ότι είναι μια εξάσκηση, προπόνηση, για να συναντήσει κάποιος τον αδελφό του, τον συνάνθρωπό του.
Σας ευχομαι καλή επιτυχία στην ασκηση σας, στην πορεία δηλαδή για την συνάντηση σας με τον Αναστημένο Χριστό.

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Κώστας Γαβράς:Το έλλειμμα της Ελλάδας είναι η παιδεία

Της Μαριας Κατσουνακη
Το πρώτο πληθυντικό με το δεύτερο μπερδεύονται συχνά όταν μιλάει ο Κώστας Γαβράς για την Ελλάδα. Λέει για παράδειγμα άλλοτε «να προσπαθήσουμε» και άλλοτε «να προσπαθήσετε». Ο διχασμός, για έναν άνθρωπο που ζει πάνω από μισόν αιώνα στο Παρίσι, είναι αναπόφευκτος. Πρωί Σαββάτου, πριν από δύο εβδομάδες, στην οδό Saint Jacques, στο Quartier Latin, στο σπίτι του σκηνοθέτη, κυριαρχούσε μια οικογενειακή θαλπωρή. Παρά τις ενστάσεις του ότι ζει σαν εργένης -η σύζυγός του Μισέλ ήταν με τα εγγόνια τους στα χιόνια- μοσχομύριζε η σούπα που είχε ετοιμάσει για τον ασθενή γιο του, Ρομάν. Ο 28χρονος δημοφιλής ήδη κινηματογραφιστής (με διακεκριμένη καριέρα στον χώρο του βιντεοκλίπ και της διαφήμισης) αναλάμβανε από ένα περαστικό κρυολόγημα.

«Για το γεύμα μας θα διαλέξουμε ό,τι θέλουμε από τον Ιταλό», μου πρότεινε ο Κώστας Γαβράς και βγήκαμε παρέα στη γειτονιά. Ο Ugo, όπως επιγράφεται το μικρό, ατμοσφαιρικό, παντοπωλείο, μια μινι ντελικατέσεν με επιλεγμένες ιταλικές λιχουδιές, ήταν... δοκιμασία. Περιοριστήκαμε, με δυσκολία, σε τέσσερα πιάτα. Βοήθησε και το γεγονός ότι ήταν 12.30 το μεσημέρι και κανείς δεν πεινούσε ιδιαίτερα.

Μεταφερόμαστε στο λουσμένο στο φως, ευρύχωρο καθιστικό της οικογένειας Γαβρά, που βλέπει σε μια χαρακτηριστική παριζιάνικη εσωτερική αυλή. «Ηθελα να συζητήσουμε για την εικόνα της Ελλάδας αυτόν τον καιρό...», λέω μπροστά στο στρωμένο τραπέζι. «Τρομερή», με διακόπτει πριν προλάβω να ολοκληρώσω την ερώτηση «Οι εφημερίδες είναι γεμάτες από άρθρα και κείμενα αυτόν τον καιρό. Γίνεται όμως και κάτι καλό παράλληλα. Εχουν αρχίσει να σχολιάζουν ότι αναξιόπιστοι δεν είναι μόνον οι Ελληνες. Αλλά τις πρώτες εβδομάδες ντρεπόταν κανείς να βγει έξω. Με είχαν καλέσει στο ραδιόφωνο να μιλήσω για την Γαλλική Ταινιοθήκη (σ.σ.: είναι πρόεδρός της) και συνεχώς με ρωτούσαν για την Ελλάδα».

- Τι απαντούσατε;- Οτι περνάμε πολύ κακές στιγμές, ότι ο λαός θα υποφέρει πολύ, αλλά πιστεύω ότι όπως έγινε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου όλος ο κόσμος προεξοφλούσε ότι θα αποτύχουμε κι εμείς τα καταφέραμε, γιατί ο καθένας συμμετείχε με τον τρόπο του και τις δυνάμεις του, έτσι θα γίνει και τώρα. Δεν είναι μόνον οι Ελληνες υπεύθυνοι σε αυτήν την ιστορία. Ολοι ήξεραν και ο Μπαρόζο ήξερε. Ομως, σε γενικές γραμμές, η εικόνα είναι πολύ κακή. Ο ίδιος ο Παπανδρέου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Γράφουν ότι βρέθηκε σε μια κατάσταση που δεν την περίμενε καθόλου και προσπαθεί να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να τη χειριστεί. Τον δέχτηκαν εδώ ως άνθρωπο αξίας και ισότιμα. Τον ξέρω λίγο τον κ. Παπανδρέου και νομίζω ότι τον καταλαβαίνω. Οταν επιστρέφουμε οι Ελληνες από το εξωτερικό έχουμε μάθει έναν άλλον τρόπο να ζούμε και να αντιδρούμε στις καταστάσεις. Εχουμε ένα πρόβλημα: δεν είμαστε αφομοιωμένοι στον ελληνικό τρόπο ζωής. Να απαντάμε, να μιλάμε με τους άλλους, με έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας και συμπεριφοράς.

Για τις απεργιακές κινητοποιήσεις που προκαλούν τα οικονομικά μέτρα, η κρίση του Κώστα Γαβρά είναι ψύχραιμη: «Τα συνδικάτα πρέπει να είναι εντελώς ελεύθερα, πιστεύω, σε μια κοινωνία γιατί διαφορετικά γίνεται «σοβιετικό» το μοντέλο. Είδα δύο πράγματα που με ενδιέφεραν σε ελληνικό ρεπορτάζ: κάποιον που έλεγε, «μα εμείς δεν φταίμε για ό,τι συμβαίνει, εγώ δεν έκλεψα κανέναν, δεν είναι δικό μου το λάθος, γιατί να πληρώσω;». Και τον άλλον που υποστήριζε πως «έχουμε ένα πρόβλημα, πρέπει να το λύσουμε όλοι μαζί». Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στα δυο. Πιστεύω όμως ότι θα πρέπει να ενωθούν οι δύο πλευρές για να βγείτε από αυτή την κατάσταση. Τα συνδικάτα πρέπει να βρουν τη δύναμη να πουν στους εργαζομένους: δεν υπάρχει άλλη λύση, πρέπει να δουλέψουμε όλοι προς μία κατεύθυνση. Το πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικοί έχουν μια πολύ κακή εικόνα και όλοι λένε «γιατί να πληρώσω εγώ;». Και έχουν δίκιο. Δεν επιλέγουμε τους πολιτικούς για να πλουτίζουν αλλά για να εργάζονται».


Nα αλλάξουμε την εικόνα μας

- Είμαστε υπεύθυνοι για την εικόνα που έχει δημιουργηθεί ή είναι ώς ένα βαθμό κατασκευασμένη;

- Ελληνες είναι που ευθύνονται αλλά όχι όλοι ασφαλώς. Οι ορισμένοι που άφησαν να φτάσουν τα πράγματα ώς εδώ. Αν δεν αλλάξει η εικόνα, όμως, τότε θα φταίμε όλοι μας.

- Νιώσατε άσχημα με ό,τι ακούγατε;

- Πάρα πολύ. Ως Ελληνας. Οταν ήμουν φοιτητής στο Παρίσι είχα ακούσει ότι στο Λαρούς, δίπλα στο λήμμα Ελληνας έγραφε «χαρτοκλέφτης». Με προσπάθεια αφαιρέθηκε ο χαρακτηρισμός. Μου ξανάρθε πάλι, τώρα, αυτή η εικόνα στο μυαλό. Η κυβέρνηση έχει ιστορική ευθύνη για να αλλάξει την εικόνα.

- Ποιο είναι το μεγάλο έλλειμμα αυτή τη στιγμή, κατά τη γνώμη σας;

- Η παιδεία. Πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να εξηγήσει στον κόσμο τι είναι αυτό το πρόβλημα και πώς μπορεί να το αντιμετωπίσει. Χρειάζεται μια πιο συστηματική ενημέρωση των πολιτών, πιστεύω. Και, κυρίως, πιο ψύχραιμη. Πέρα από το δράμα, το οποίο ούτως ή άλλως είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να προσελκύσεις την προσοχή. Και, βέβαια, χρειάζεται συνεργασία ανάμεσα στα κόμματα. Γιατί αν αρχίσουν οι αντιπαραθέσεις φοβάμαι ότι και ο κόσμος θα αρνηθεί να συνεργαστεί. Η κακή εικόνα δημιουργείται σε δύο μέρες. Η καλή, θέλει χρόνια... Πιστεύω ότι η Ελλάδα μπορεί να βοηθηθεί αποτελεσματικά από την καλλιτεχνική παρουσία της στο εξωτερικό. Η τέχνη είναι το μεγάλο όπλο. Οταν έγινε στο Παρίσι η έκθεση με εικόνες του Αγίου Ορους, όλοι μιλούσαν γι' αυτό. Δεν έχουμε άλλη δυνατότητα. Πρέπει να αντεπιτεθεί η Ελλάδα με τον πολιτισμό της και μάλιστα με τον σύγχρονο πολιτισμό της. - Τι σας ενοχλεί πιο πολύ στην σημερινή Ελλάδα;

- Η superficiallite (σ.σ.: επιδερμικότητα σε ελεύθερη μετάφραση) με την οποία ανταποκρινόμαστε στα προβλήματα και στις σχέσεις. Και η ιδέα ότι η επιτυχία περνάει από τα λεφτά. Με ρωτάνε τι αυτοκίνητο έχω και όταν τους απαντώ, χάνω αμέσως το 50% του θαυμασμού!.. Η φιλοσοφία της επιτυχίας των χρημάτων. Και στη Γαλλία υπάρχει, αλλά μετράει περισσότερο η ποιότητα ζωής και όχι η ποσότητα των αγαθών που κατέχουμε.

Ζούμε στην ιντερνετική εποχή της μονοκουλτούρας

Τσιμπολογούσαμε όσο κράτησε η συνάντηση. Χωρίς ιδιαίτερη ζέση. «Μήπως θέλετε επιδόρπιο;», προσφέρθηκε ο Κώστας Γαβράς, ως φιλόξενος οικοδεσπότης. Αλλά ήδη ο ελληνικός κινηματογράφος και το «Avatar» είχαν τραβήξει την προσοχή μας.

Είδε τον βραβευμένο «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου, στο πλαίσιο της εβδομάδας ελληνικού κινηματογράφου που οργάνωσε η πρεσβεία στο Παρίσι. «Σημαντική ταινία όχι όμως ο δρόμος που πρέπει να πάρει ο κινηματογράφος. Είναι σοβαρό που υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν φωνές όπως του Λάνθιμου».

Στο «Avatar» αφιερώνουμε το τέλος της κουβέντας μας. «Είναι ένα εξαιρετικό τεχνικό επίτευγμα», σχολιάζει ο Κ. Γαβράς. «Από την άλλη, είναι μακρύ. Το παρατραβάει ο Κάμερον ανακυκλώνοντας όλα τα θέματα με τα οποία ασχολείται ο αμερικανικός κινηματογράφος. Αν μπορεί όμως κανείς να γυρίσει το Avatar, σημαίνει ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα. Δεν υπάρχει όριο. Το μεγάλο επίτευγμα του φιλμ είναι ότι σε βάζει σε έναν άλλον κόσμο, αλλά κάποια στιγμή λες «φτάνει· τώρα θέλω να φύγω». Γίνεται βασική αλλαγή στο σινεμά τεχνικά. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα: όλα τα κράτη, όλες οι κοινωνίες παράγουν ταινίες, ντοκιμαντέρ ή φιξιόν. Πολύ θετικό αυτό γιατί, έτσι, όλος ο κόσμος διηγείται τις ιστορίες του».

- Ιντερνετ ή εφημερίδες κ. Γαβρά;
- Κοιτάξτε. Το δραματικό είναι ότι όλοι ασχολούνται πια με ένα πράγμα. Ενώ αν ξεφυλλίσεις την εφημερίδα αναγκαστικά θα πέσει το μάτι σου και σε άλλα. Θα τα δεις όλα. Ενώ με το Ιντερνετ κάνεις πάντα μια επιλογή. Εχουμε μπει σε μια περίοδο μονοκουλτούρας, μονοκαλλιέργειας.
- Σας ξεπερνάει η εποχή; Νιώθετε να μένετε πίσω;
- Α, είμαι πίσω. Το νιώθω ότι είμαι πίσω. Οταν βλέπω την εγγονή μου, εννέα χρόνων, να μπορεί να κάνει τα πάντα με τον υπολογιστή...
- Είναι μελαγχολικό το συναίσθημα;
- Λίγο, ίσως. Αλλά ο κόσμος αλλάζει και αυτό είναι αναπόφευκτο. Απλώς μέσα στο αναπόφευκτο πρέπει να τους βοηθήσουμε να διαλέξουν το καλύτερο. Οχι το χειρότερο. Γιατί οι άνθρωποι έχουν την τάση να πηγαίνουν προς το πιο απλό, που είναι συχνά το χειρότερο.

Η αγιοποίηση του χρήματος επικρατεί παντού στην κοινωνία

Οποια συζήτηση και αν ανοίξουμε με τον Κώστα Γαβρά, επιστρέφει, εμμονικά σχεδόν, στο θέμα της παιδείας. «Εάν κανείς έχει να προτείνει κάτι άλλο, ας το πει. Εγώ πάντως χρόνια ολόκληρα που μιλάω με ανθρώπους μόνο γι' αυτό λέμε. Για τίποτε άλλο. Κι αν αλλάζει κάτι στον κόσμο -πολύ αργά πάντα- είναι μόνον όταν μαθαίνουν τα παιδιά να συμπεριφέρονται διαφορετικά».

«Υπάρχει πολυπληθές κοινό για όλα τα πολιτιστικά γεγονότα στο Παρίσι, παρατηρώ, στην Ελλάδα ανακυκλώνονται οι ίδιοι άνθρωποι, μερικές χιλιάδες έστω αλλά «ίδιοι», στα θέατρα, στις εκθέσεις, στα φεστιβάλ…». «Είναι κι αυτό ζήτημα παιδείας», απαντά. «Πρέπει να σας πω ότι ήδη πάμε με τα εγγόνια μου στο μουσείο. Πάμε και ξαναπάμε. Κάποια πράγματα τα χαζεύουν, άλλα δεν τους ενδιαφέρουν, βαριούνται. Ετσι όμως εκπαιδεύονται όχι σαν θεατές αλλά σαν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για την κουλτούρα.

- Αυτού του τύπου η εκπαίδευση ξεκινάει από το σχολείο, φαντάζομαι.

- Ακριβώς. Από εκεί αρχίζει. Επί Ζακ Λανγκ μπήκε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα με προβολές ταινιών στα σχολεία σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη. Πρέπει νομίζω να μάθουν τα παιδιά και οι νέοι τι βρίσκεται πίσω από τις εικόνες. Ζούμε σε μια εποχή που είμαστε γεμάτοι εικόνες. Από την τηλεόραση, από παντού. Πρέπει να μάθει, λοιπόν, κάποιος να επιλέγει. Γιατί αν δεν μάθει είναι έρμαιο στα χέρια εκείνων που κατασκευάζουν τις εικόνες και τον χρησιμοποιούν όπως θέλουν.........


Μου λείπει η γλώσσα

- Τι νοσταλγείτε από την Ελλάδα;

- Ακούω διαρκώς ελληνική μουσική. Μου λείπει η γλώσσα. Με φέρνει πίσω στη νεότητα. Οταν έρχομαι στην Ελλάδα, ο τρόπος που με υποδέχονται, είναι συγκινητικός. Η ιστορία με το βίντεο πήρε τόσες διαστάσεις που ξαφνιάστηκα. Με σταματούσε κόσμος στο δρόμο να μου μιλήσει με θυμό για την εκκλησιαστική περιουσία. Κάποιοι, που δεν γνώρισα ποτέ, με κέρασαν ένα γεύμα στο Λαύριο, πηγαίνοντας προς τη Τζια. «Σας λένε «μπράβο» και πληρώνουν το λογαριασμό», μου είπε το γκαρσόνι. «Συνεχίστε», μου φώναζαν μέσα από τα αυτοκίνητα... Μικρά πράγματα που δημιουργούν αυτό που λέμε νοσταλγία.

- Την τελευταία δεκαετία έχετε ασχοληθεί με όλα τα μεγάλα θέματα: Εκκλησία («Αμήν», 2002), ανεργία («Το τσεκούρι», 2005), μετανάστευση («Παράδεισος στη Δύση», 2009). Τι σκέφτεστε για την επόμενη ταινία σας;

- Τα έχω ακουμπήσει... Δεν έχω ασχοληθεί. Για να είμαστε ακριβείς. Τώρα, τι να σας πω; Είναι ένα μεγάλο ζήτημα που με απασχολεί. Το χρήμα. Σαν μέσο επικοινωνίας των ανθρώπων. Τους ένωσε και έγινε εχθρός τους. Η αγιοποίηση του χρήματος επικρατεί παντού στην κοινωνία. Είναι ένα μεγάλο θέμα, αλλά πρέπει να βρεθεί η ιστορία. Πάνω σε αυτό δουλεύω αυτόν τον καιρό. Με τον «Παράδεισο στη Δύση» δεν ήρθαν ίσως τα πράγματα όπως περίμενα... Αν και είναι μια ταινία που έχει μια δική της, παράλληλη, ζωή... Γιατί, λοιπόν, το ένα φιλμ πίσω από το άλλο;

- Γιατί αυτή είναι η δουλειά σας…

- Οχι δεν είναι η δουλειά μου. Είναι ανάγκη.............................................................................................

Η συνάντηση

Το γεύμα έγινε στο σπίτι του Κώστα Γαβρά στο Παρίσι. Προμηθευτήκαμε τα απαραίτητα από το ιταλικό εστιατόριο της γειτονιάς τον Ugo (241, rue Saint Jacques). Σολομό, μια σαλάτα ντομάτα μοτσαρέλα, κρέπα με ρικότα, μικρές σφολιάτες με κουνουπίδι. Σύνολο: 22,86 ευρώ. Με δυσκολία δέχτηκε να πληρώσω γιατί με τον «Ιταλό» έχουν μηνιαίο λογαριασμό.

Πηγή:Καθημερινή

Συνελήφθη ο Συμεών Βιλόφσκι

Ο Πρωτοσύγγελος Συμεών Βιλόφσκι συνελήφθη σήμερα στην Θεσσαλονίκη ανακοίνωσε ο Υπουργός Εσωτερικών της Σερβίας Ιβιτσα Ντάτσιτς.

Εναντίον του Αρχιμανδρίτη, πρώην ηγουμένου του Μοναστηριού Μπάνισκα και Πρωτοσυγγέλου της Ιεράς Μητροπόλεως Ρασκοπριζρένης-Κοσσόβου και Μετοχίων, εχει ασκηθεί ποινική δίωξη για οικονομικές ατασθαλίες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.

Να υπενθυμίσουμε ότι από τις 17 Φεβρουαρίου ευρίσκεται προφυλακισμένος ο στενώτερος συνεργάτης του Συμεών Βιλόφσκι ο Πρέντραγκ Σουμποτίτσκι, πρώην ιδιοκτήτης της εταιρείας “Rade Neimar”, Μέλος του Μητροπολιτικού Συμβουλίου και κύριος εισηγητής για τις οικονομικές υποθέσεις της Μητροπόλεως.
Ο Σουμποτίτσκι κατηγορείται ότι οικειοποιήθηκε 300.000 ευρώ χρήματα τα οποία επρεπε να διατεθούν για την ανακαίνιση του Μοναστηριού.

Μετά την εκδοση του στις αρχές της Σερβίας σύντομα αναμένεται ο Συμεών Βιλόφσκι να εμφανισθεί και να απολογηθεί ενώπιον του Ανακριτού στο Βελιγράδι. Εν τω μεταξύ ο ως ανω Κληρικός κατηγορείται και για παραβίαση των Ιερών Κανόνων, οπότε εχει να αντιμετωπίσει και την εκκλησιαστική δικαιοσύνη.

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

Σέρβος Αρχιμανδρίτης κρύβεται στην Ελλάδα ενώ έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης



Ο Σεβασμιώτατος Μπάτσκας κ.κ.Ειρηναίος Μπούλοβιτς

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr», δημοσίευσε χθές αποκλειστικά από τα Σερβικά(και αναδημοσιεύει σήμερα η επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ρασκοπριζρενης), ανακοίνωση του Γραφείου Ενημερώσεως του Πατριαρχείου Σερβίας, σχετικά με τον Αρχιμανδρίτη Συμεών Βιλόφσκι.

Να αναφερθεί, ότι του Γραφείου Ενημερώσεως της Ιεράς Συνόδου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προΐσταται ο Μητροπολίτης Μπάτσκας κ. Ειρηναίος Μπούλοβιτς.

Το κείμενο έχει ως εξής:

Ο Αρχιμανδρίτης Συμεών Βιλόφσκι (που γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1963), βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σοβαρού εκκλησιαστικού και οικονομικού σκανδάλου που σχετίζεται με την κατάχρηση κεφαλαίων προορισμένων για βοήθεια προς τους φτωχούς και την ανοικοδόμηση εκκλησιών στην Ιερά Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης (Κοσσόβου και Μετοχίων). Ο ίδιος κληρικός κατηγορείται και για κανονικές παραβάσεις (δείτε σημείωση 1).

Κατά τη θητεία του ως Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής του Αγίου Στεφάνου (Μπάνισκα) και Γραμματέως του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου, ο π. Συμεών καταγγέλλεται από την Εκκλησία και τις αστυνομικές αρχές για κατάχρηση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που υπεξαιρέθηκαν προς ίδιον όφελος, για ενοικίαση επιχειρηματικών ακινήτων στη Σερβία και ενός διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης για άλλες παράνομες και αντικανονικές πράξεις.


Ο π.Συμεών Βιλόφσκι
Στις 19 Μαΐου 2006 η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ζήτησε από τον Επίσκοπο Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτέμιο να λάβει και κανονικά μέτρα στο επίπεδο του εκκλησιαστικού δικαστηρίου της Επισκοπής κατά του Πρωτοσυγκέλλου Συμεών και να τον απαλλάξει από όλα τα διοικητικά εκκλησιαστικά καθήκοντα στην Ιερά Επισκοπή του.

Η απόφαση αυτή ήλθε ως αποτέλεσμα της λεπτομερούς έρευνας που διεξήγαγε η Ειδική Επιτροπή της Ιεράς Συνόδου, διορισθείσα από τον αείμνηστο Πατριάρχη Παύλο για να διερευνήσει τις οικονομικές ατασθαλίες στην Ιερά Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης.

Ο Επίσκοπος Αρτέμιος είχε επίσης αρνηθεί να εκτελέσει απόφαση της Ιεραρχίας να παραλάβει και να θέσει σε λειτουργία τις προ ετών κατεστραμμένες από τους Αλβανούς εκκλησίες και τους εκκλησιαστικούς οίκους, που με την συμφωνία της Ιεραρχίας και της Ιεράς Συνόδου είχαν ανανεωθεί και αναστηλωθεί από μια Διεθνή Επιτροπή ειδημόνων, όπου μετείχε και ο εντεταλμένος από την Ιεραρχία Επίσκοπος Θεοδόσιος, βοηθός επίσκοπος της Επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης.

Ο Επίσκοπος Αρτέμιος δεν δέχθηκε, επίσης, όχι μόνο να επιστρέψει στην έδρα του στην Πριζρένη αλλά ούτε να λειτουργήσει στον ανακαινισμένο Καθεδρικό Ναό στην Πριζρένη και αλλού, αν και οι πιστοί του ζήτησαν επανειλημμένως να το κάνει.


Παρά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, ο Επίσκοπος Αρτέμιος παρέλειψε να την υλοποιήσει και υπερασπίστηκε πεισμόνως τον Γραμματέα του Συμεών (για τον οποίον και τώρα ακόμη λέγει ότι όλα όσα του καταμαρτυρούνται είναι συκοφαντίες!).


Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας επανέλαβε την απόφασή της σχετικά με το θέμα τον Νοέμβριο του 2008 και τον Μάιο του 2009, ζητώντας ξανά από τον Σεβ. Επίσκοπο κ. Αρτέμιο να λάβει μέτρα κατά του π. Συμεών Βιλόφσκυ και των συνεργατών του.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος προσπάθησε και πάλι να διασφαλίσει ότι η απόφαση της Συνόδου της Ιεραρχίας, θα εφαρμοστεί μέχρι την επόμενη ετήσια σύγκλησή της το 2010.


Παρά τις πολλές προσπάθειες, ο Επίσκοπος κ. Αρτέμιος όχι μόνο παρέλειψε να διαλευκάνει και ξεκαθαρίσει τις ύποπτες οικονομικές υποθέσεις στην Ιερά Επισκοπή του, αλλά αμφισβήτησε ανοιχτά στα μέσα ενημερώσεως την απόφαση της Συνόδου της Ιεραρχίας σχετικά με την ανακαίνιση κατεστραμμένων εκκλησιών στο Κοσσυφοπέδιο και άλλες αποφάσεις.

Αντί της παραπομπής του κληρικού του στο εκκλησιαστικό δικαστήριο της Μητροπόλεώς του, ο κ. Αρτέμιος τον προήγαγε στον βαθμό του Αρχιμανδρίτου και αναπληρωτού του, καθιστώντας τον επίσημα το ουσιαστικά ισχυρότερο πρόσωπο στην Μητρόπολή του. Ο π. Συμεών εν τω μεταξύ κακομεταχειρίστηκε κατά κόρον την θέσιν αυτήν.


Μετά από την εκλογή του νέου Πατριάρχου Σερβίας, της Αυτού Μακαριότητος κυρίου Ειρηναίου, τον Ιανουάριο του 2010, η Διαρκής Σύνοδος ασχολήθηκε και πάλι με το θέμα, αφού είχε προηγηθεί και μεγάλος αριθμός καταγγελιών από μοναχούς και μοναχές της Μητροπόλεως Ράσκας και Πριζρένης σχετικά με την κατάσταση στην Μητρόπολη.


Μετά από απόφαση του Επισκόπου κ. Αρτεμίου να μην εμφανιστεί στη συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου στις 4 Φεβρουαρίου 2010, παρόλο που είχε προσκληθεί τηλεφωνικά από τον ίδιο τον Πατριάρχη, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έστειλε δύο από τα μέλη της, τον Μητροπολίτη Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιο και τον Επίσκοπο Ερζεγοβίνης κ. Γρηγόριο, να επισκεφτούν τον Επίσκοπο Αρτέμιο στη Μονή Γκρατσάνιτσα συνοδευόμενοι από την Οικονομική Επιτροπή της Ιεράς Συνόδου για να συνεχίσει την εργασία που είχε αρχίσει το 2006.

Ο Επίσκοπος Αρτέμιος αρνήθηκε επίμονα να συνεργαστεί με την συνοδική αντιπροσωπεία και εξέδωσε μια δημόσια δήλωση κατηγορώντας, ούτε λίγο ούτε πολύ, τον Πατριάρχη και την Σύνοδο ότι ενεργούν κάτω από πολιτικές πιέσεις των ξένων πρεσβειών.


Εντέλει ο Επίσκοπος Αρτέμιος κλήθηκε για άλλη μια φορά να παρουσιαστή στον Μακαριώτατο Πατριάρχη και την Διαρκή Σύνοδο στις 11 Φεβρουαρίου 2010 στο Βελιγράδι, προκειμένου να συζητηθεί η διέξοδος από την δημιουργήθεισα κατάσταση.


Ο Επίσκοπος Αρτέμιος εμφανίστηκε στη συνεδρίαση, ενώ μια ομάδα οπαδών και υποστηρικτών του έκαναν εκδήλωση διαμαρτυρίας μπροστά από το Πατριαρχικό μέγαρο.

Αφού ο Σεβασμιώτατος επίσκοπος Αρτέμιος, επέμεινε στην στάση του να μη εφαρμόσει τις αποφάσεις της Ιεραρχίας και απέτυχαν οι προσπάθειες να εξευρεθεί τρόπος συνεννοήσεως, του αφαιρέθηκε το δικαίωμα να διοικεί την Επισκοπή μέχρι την ολοκλήρωση των κανονικών διαδικασιών που κινήθηκαν από την Διαρκή Σύνοδο.


Η Διαρκής Σύνοδος όρισε ως προσωρινό τοποτηρητή της Επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης τον Σεβασμιώτατο Αθανάσιο Γιέβτιτς, πρώην Επίσκοπο Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης. (δείτε σημείωση 2)
Στο μεταξύ ο Αρχιμανδρίτης Συμεών – την νύκτα, σαν κλέφτης – έφυγε από το Κόσοβο και, σύμφωνα με την αστυνομία και τα στοιχεία των συνοριακών ελέγχων, πέρασε στην ΠΓΔΜ με αυτοκίνητο που είχε πινακίδες εγγραφής της ΠΓΔΜ και στην συνέχεια εισήλθε στην Ελλάδα με άλλο όχημα με πινακίδες εγγραφής Βελιγραδίου. Στην Ελλάδα δε αυτός μάλλον έχει τραπεζικούς λογαριασμούς επειδή κατά τα προηγούμενα χρόνια είχε στείλει γύρω στις 600,000 δολάρια (US$ 600.000) από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος στον ελληνοαμερικανό κ. Τζάτρας (James Jatras).


Ο Τζάτρας, πού είναι παλαιοημερολογίτης, ήταν να κάνει “λόμπυ” υπέρ των Σέρβων, αλλά από την δραστηριότητά του μάλλον δεν προέκυψε κανένα όφελος.


Ακόμα μεγαλύτερη υπήρξε η έκπληξη, όταν ο τοποτηρητής της Μητροπόλεως Επίσκοπος κ. Αθανάσιος, ανακάλυψε έγγραφα σύμφωνα με τα οποία ο Αρχιμανδρίτης Συμεών έγινε δεκτός στις αρχές Ιανουαρίου του 2010 από τον Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ως μέλος του κλήρου της Μητροπόλεώς του. Για το γεγονός αυτό δεν ενημερώθηκαν ούτε η Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας ούτε η Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.


Ακόμη πιο προκλητικό είναι το γεγονός ότι ο Αρχιμανδρίτης Συμεών ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΑΣΚΕΙ όλα τα εκκλησιαστικά του καθήκοντα στην Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης ακόμα και μετά την έκδοση κανονικού απολυτηρίου για τη Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, κάτι που συνιστά σοβαρή παραβίαση των εκκλησιαστικών κανόνων.


Υπάρχουν γραπτά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο π. Συμεών χρησιμοποίησε την επίσημη σφραγίδα της Επισκοπής και πραγματοποίησε επίσημες συναντήσεις με μέλη του κλήρου της Επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης ενώ ήταν ουσιαστικά κληρικός της Εκκλησίας της Ελλάδος. Βγαίνει ότι για ένα διάστημα ανήκε και στην Εκκλησία της Σερβίας και στην Εκκλησία της Ελλάδος. Η όλη υπόθεση παραμένει άκρως θολή.


Το σερβικό Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη προβεί στην έκδοση εντάλματος συλλήψεως του Συμεών Βιλόφσκυ, βάσει της επίσημης καταγγελίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας.

Δεν είναι γνωστό πού κρύβεται προς το παρόν ο δραπέτης Βιλόφσκυ, αλλά διερωτάται κανείς׃ εάν ήταν αθώος, θα υπήρχε λόγος να μην επιστρέψει στη Σερβία και να υπερασπίσει τον εαυτό του; Εν πάση περιπτώσει, παραμένει άγνωστο πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή. Φημολογείται ότι έγινε μέλος της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Π. Κοκκινιάς που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, αλλά είναι εξ ίσου πολύ πιθανό να βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη.

Με όλα αυτά τα δεδομένα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ είναι επίσης θύμα πλεκτάνης, αφού είναι βέβαιον ότι ήταν αδύνατο να γνωρίζει ότι ο Αρχιμανδρίτης τον οποίο έκανε δεκτό ως κληρικό της Μητροπόλεως του, είχε καταδικαστεί δύο φορές από την ίδια την Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Σερβίας και ότι εναντίον του εκκρεμεί αυτή τη στιγμή διεθνές ένταλμα συλλήψεως.

Ο πιο στενός συνεργάτης του π. Συμεών, ο Πρέδραγκ Σουμπότιτσκυ, οικονομικός υπεύθυνος της Μητροπόλεως και Προϊστάμενος της Επισκοπικής Επιτροπής για τις Οικοδομές, έχει συλληφθεί ήδη από τη σερβική αστυνομία στο Βελιγράδι και τελεί υπό κράτηση, λόγο του ότι με τον Συμεών έκανε πολλές οικονομικές και χρηματικές ζημίες στην Επισκοπή του και στους Ορθοδόξους Χριστιανούς του Κοσόβου και Μετοχίων.



Τα γεγονότα στην Επισκοπή Ράσκας και Πρίζρενης έχουν τύχει πρωτοφανούς προσοχής από τα σερβικά μέσα ενημερώσεως, για το λόγο ότι το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια παραμένουν η πιο ευαίσθητη πληγή του σερβικού λαού.

Εάν αποδειχθεί, και υπάρχουν ήδη πολλές ενδείξεις και μαρτυρίες, ότι ο Αρχιμανδρίτης Συμεών μαζί με τον Σουμπότιτσκυ διέπραξε σοβαρές εγκληματικές πράξεις, το γεγονός αυτό μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για τον ίδιο τον Επίσκοπο κ. Αρτέμιο, ο οποίος παρέλειψε επανειλημμένως να δεχτεί τις συνοδικές αποφάσεις και να διευθετήσει τις οικονομικές υποθέσεις της Επισκοπής του.

Τα αποφασιστικά μέτρα του νέου Πατριάρχου και της Διαρκούς Συνόδου, μέλη της οποίας είναι ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος, ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος, ο Επίσκοπος Ερζεγοβίνης Γρηγόριος και ο Επίσκοπος Δαλματίας Φώτιος, θεωρούνται ως πράξη ιδιαίτερα υπεύθυνη, που στόχο έχει να διατηρήσει την ηθική και πνευματική ακεραιότητα της Εκκλησίας και όχι να σπρώξει την υπόθεση κάτω απ’ το χαλί.


Ο Σεβασμιώτατος κ.κ.Ειρηναίος Μπούλοβιτς στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης της Σερβίας"Upitnik"

Στο πρόγραμμα της κρατικής σερβικής τηλεοράσεως, πριν από λίγες μέρες, ο Επίσκοπος Μπάτσκας κ. Ειρηναίος εξήγησε τις προαναφερθείσες προσπάθειες της Ιεράς Συνόδου να βοηθήσει τον Επίσκοπο Αρτέμιο να διευθετήσει τις υποθέσεις του και να παραπέμψει τον Συμεών Βιλόφσκυ στο εκκλησιαστικό δικαστήριο. Είπε επίσης ότι πολύς κόσμος στη Σερβία και στο εξωτερικό που νοιάζεται για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς του Κοσόβου που υποφέρουν, πρέπει να γνωρίζει ότι η Εκκλησία ενεργεί ανοιχτά και υπεύθυνα ενάντια στην κακοδιαχείριση των δωρεών τους από μια ομάδα ανεύθυνων κληρικών και των συντρόφων τους.

Η τελική λύση του προβλήματος αναμένεται στην ετήσια συνεδρία της Συνόδου της Ιεραρχίας στο τέλος Απριλίου, κατά την οποία θα συζητηθεί η κατάσταση στην Ιερά Επισκοπή Ράσκας και Πρίζρενης και το θέμα του Σεβ. Επισκόπου Αρτεμίου. Αρκετοί αναμένουν ότι μια έντιμη παραίτηση από το αξίωμα του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης θα ήταν η πιο υπεύθυνη πράξη από τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο.

Στο μεταξύ, η αστυνομία της Σερβίας και της Ελλάδας ψάχνουν τον Βιλόφσκυ, ο οποίος αναμένεται να προσαχθεί σύντομα ενώπιον της δικαιοσύνης.


Σημειώσεις:

1. Μια από τις κανονικές παραβάσεις του ιερομονάχου Συμεών είναι ότι ως φοιτητής στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης το 1992 λειτουργούσε στο παρεκκλήσι του Αγίου Σάββα, στο Χιλανδαρινό μετόχι στη Θεσσαλονίκη, με το Αντιμήνσιο του Επισκόπου Αρτεμίου και μνημόνευε στην Λειτουργία τον Επίσκοπο Αρτέμιο αντί να μνημονεύει τον Οικουμενικό Πατριάρχη.



Από την Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ήλθε ο Πρωτοσύγγελος και του πήρε το Αντιμήνσιο και άφησε το του Οικουμενικού Πατριάρχου. Ο Επ. Αρτέμιος δεν τιμώρησε τον Συμεών δια την κανονική παράβαση αυτή!

Άλλη κανονική παράβαση: κατά την εορτή του Αγίου Νικολάου το 2009, στην Ι.Μ. Γκρατσάνιτσας, ο Συμεών είχε φορέσει τα άμφιά του, αλλά όταν είδε ότι ο Επ. Αρτέμιος και ο Βοηθός Επίσκοπος Θεοδόσιος λαμβάνουν καιρό για να συλλειτουργήσουν, ανακοίνωσε στον Επ. Αρτέμιο ότι δεν θέλει να συλλειτουργήσει με τον Επ. Θεοδόσιο, ξεντύθηκε και έφυγε από τον Ναό, ενώ ο Επ. Αρτέμιος δεν τον τιμώρησε για την «φιλάδελφη» αυτή πράξη, αν και σύμφωνα με τους Αποστολικούς Κανόνας 8 και 9 έπρεπε να αφορισθή!


2. Σύμφωνα με τον Επίσκοπο Μπάτσκας κ. Ειρηναίο, η Ιερά Σύνοδος της Σερβικής Εκκλησίας αποφάσισε να κινήσει την διαδικασία του καθορισμού της κανονικής ευθύνης του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Καταστατικός Χάρτης Σερβικής Εκκλησίας άρθρο 70 παράγραφος 20 και 36β), με υποχρέωσή του να συνεργαστεί κατά την διάρκεια της διαδικασίας και να απομακρυνθεί από την διοίκηση της Επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης, μέχρι την συμπλήρωση των διαδικασιών και των ανακρίσεων, ήτοι μέχρι την επόμενη τακτική Συνεδρία της Συνόδου της Ιεραρχίας της Σερβικής Εκκλησίας.

Αυξέντιος Καλαγκός Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός που έχει σώσει 9.000 άπορα παιδιά.



Πηγή: Καθημερινή
Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους.

Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.

Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών».

Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.

Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.

«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».

Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά.

Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».


«Πιστεύω στον Θεό»
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μού έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».

Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του». Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».

Έρχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλαγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.
Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της. Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.
Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.

Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω.

Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».


Η ευτυχία της προσφοράς
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».

Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους. Ομως, ο Αυξέντιος Καλαγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.

Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Ο Ειρηναίος εξηγεί...


Μετάφραση απο τα Σερβικά : π. Ιωάννης Νικόπουλος

Απόσπασμα από την συνέντευξη(1-3-2010) του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μπάτσκας κ.κ.Ειρηναίου Μπούλοβιτς, την οποία παραχώρησε στην Ολιβέρα Γιοβίτσεβιτς στο κρατικο κανάλι της Σερβιας και στην εκμπομπή “Upitnik”.

Πρόκειται για ένα πρόβλημα το οποίο διαρκεί, δεν σιγοκαίει μόνο αλλά συνεχίζει με ενταση εδώ και χρόνια και αυτό δεν είναι αγνωστο.Το ότι η Σύνοδος και ολόκληρη η Ιεραρχία της Εκκλησίας εδώ και χρόνια παρακαλούσε και ικέτευε τον Δεσπότη Αρτέμιο να επιλύσει αυτά τα προβλήματα ο ιδιος ως αρμόδιος, και αυτό είναι γεγονός.

Τελικά διαπιστώθηκε ότι αυτός δεν είναι ετοιμος για κάτι τέτοιο-αυτός και στην τελευταία συνεδρίαση στις 13 Φεβρουαρίου όταν συναντηθήκαμε, επειδή προηγουμένως αρνήθηκε να ερθει στη συνεδρίαση της Συνόδου, αλλά τότε ηρθε, εδήλωσε ότι εμείς δεν εχουμε καμμία αρμοδιότητα να ασχολούμαστε με τις δικούς του διορισμούς, ότι αυτός μπορεί να τοποθετήσει…, αλλά οι αποφάσεις της Συνόδου ησαν σαφείς.

Αυτές εδειχναν τι ακριβώς χρειάζεται ο Δεσπότης να κάνει, πράγμα που αυτός αρνήθηκε, - να απομακρύνει από ολες τις διοικητικές θέσεις, πρόσωπα για τα οποία πριν ακόμη εκδηλωθούν εκ μέρους των κρατικών οργάνων οποιαδήποτε ενταλματα σύλληψης η ποινικές διώξεις, η ιδια η Σύνοδος διεξήγαγε ερευνα μέσω επιτροπής και επιβεβαιώθηκαν φοβερές ατασθαλίες.

Όμως όταν στο τέλος καταλάβαμε, ότι ο Δεσπότης πρέπει να αλλάξει γνώμη η να συμφωνήσει με την γνώμη των πολλών,-αρχαίος κανόνας – σ’ αυτή την περίπτωση κινήθηκε η νόμιμη διαδικασία και δεν είναι αλήθεια ότι η Σύνοδος υπερέβη τις αρμοδιότητες της.

Όχι, η Σύνοδος εξετέλεσε την απόφαση της Ιεραρχίας. Νωρίτερα η Ιεραρχία στις 14 Νοεμβρίου 2008 παρήγγειλε στο Δεσπότη Αρτέμιο όπως απομακρύνει αυτά τα ύποπτα πρόσωπα από αυτές τις θέσεις- και του εδόθη συγκεκριμένη προθεσμία. Αυτός αυτό δεν το εκανε.

Κατόπιν η Ιεραρχία τον Μαιο του 2009 επανέλαβε το ιδιο.Αυτός αυτό πάλι δεν το εκανε. Τώρα σ’ αυτή την τελευταία συνεδρίαση πάλι τον παρακαλέσαμε για αυτό, αλλά δεν εδωσε την συγκατάθεση του.

Η απόφαση της Ιεραρχίας ηταν τέτοια, όπως εάν μέχρι μια συγκεκριμένη προθεσμία, πρώτα μέχρι τον Φεβρουάριο, αργότερα μέχρι τον Ιούνιο, ο Δεσπότης αρνηθεί, τότε ολη η υπόθεση πηγαίνει στην αρμοδιότητα της Συνόδου, για να κινηθεί η περαιτέρω κανονική διαδικασία. Ακριβώς αυτή την απόφαση η Σύνοδος εξετέλεσε.

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010