Στο δωμάτιο του Πατριάρχη τίποτα δεν αλλαξε

Της S.Jovanovic Politika 19-11-2009
Μεταφραση:π.Ιωάννης Νικόπουλος

Gracanica- «Ποτέ δεν μας σήκωσε τον τόνο της φωνής του, μα και όταν κάναμε μεγάλα λάθη. Πάντοτε μας υπεδείκνυε τα λάθη μας ταπεινά και χωρίς νευρικότητα, αλλά επρεπε να τα διορθώνουμε», θυμάται η αδελφή Θεοδώρα Ζάρκοβιτς. Αυτή είναι μια από τις 30 μοναχές οι οποίες παρακολούθησαν το ειδικό σχολείο που ιδρυσε ο Πατριάρχης Παύλος, τότε Επίσκοπος Ρασκοπριζρένης.
«Ηταν δύσκολα, είμασταν μικρές και αμόρφωτες μοναχές, δεν ηταν ευκολο να μάθεις αρχαιοσλαβικά, ωραία να ψέλνεις. Επιθυμία του Δεσπότη ηταν οι μοναχές να είναι οσο το δυνατόν περισσότερο μορφωμένες και σοφές», διηγείται η αδελφή Θεοδώρα στο κoνάκι του Μοναστηριού Γρατσάνιτσα, εκεί οπου κυματίζει μεσίστια μαύρη σημαία.
«Του αρεσε να ακούει την μοναχή να διαβάζει ωραία τη προσευχή η τον ψαλμό, να απαγγέλει ωραία.Σ’ αυτό το σχολείο μαθήτευσα εξι χρόνια», προσθέτει.
Ως Δεσπότης, αλλά και αργότερα ως Πατριάρχης, όταν ερχόταν στην Gracanica, πάντα δεχόταν μεγάλο αριθμό επισκεπτών.Ομως όπως λέει η συνομιλητρια μας, ειχε τη συνήθεια να σταματάει κάθε συζήτηση, με οποιονδήποτε, όταν ακουγε να σημαίνουν οι καμπάνες την ωρα της προσευχής. Σύμφωνα με την αδελφή Θεοδώρα πάρα πολύ ωρα περνούσε προσευχόμενος, πρώτος παρουσιαζόταν στον Εσπερινό και τελευταίος αποχωρούσε από την βραδυνή προσευχή.
Στο κονάκι του Μοναστηριού Gracanica ειχε το δωματιό του, οπου διάβαζε, εγραφε και κοιμόταν. Στο δωμάτιο του Πατριάρχη, όπως σήμερα το αποκαλούν οι μοναχές, υπάρχει μόνο ένα παμπάλαιο κρεβάτι, μικρό τραπέζι με καρέκλες, τόσα χρόνια τίποτε δεν αλλαξε.
Δεν επέτρεπε καμία αλλαγή. Σε μας στην Gracanica κοιμόταν σ’ αυτό το κρεβάτι, αλλά στην Πρίζρεν στο πάτωμα, σε μια ψάθα.Ειχε ιδιαίτερη σχέση με το ψωμί. Μας κατσάδειαζε όταν εβλεπε τα περισσεύματα του αρτου μετά το γεύμα να τα δίνουμε στα ζώα. Μας ελεγε: «Δεν γνωρίζετε εσείς παιδιά μου, τι σημαίνει πείνα και πόσα παιδιά πεθαίνουν μόνο γιατί πεινάνε, και εμείς με ψωμί ταίζουμε τα ζώα». Ηταν μεγάλος ασκητής- λέει η αδελφή Θεοδώρα.
Σύμφωνα πάντα με την Θεοδώρα, από την Πρίζρεν μέχρι την Gracanica πάντα ταξίδευε με το λεοφωρείο, όπως ολος ο κόσμος. Πολλές φορές από την Gracanica μέχρι την Πρίστινα πήγαινε με τα πόδια.
Θυμάμαι, μια φορά του είπα: «Σεβασμιώτατε, είναι ντροπή να πηγαίνετε με τα ποδια μέχρι την Πρίστινα», και αυτός μου ανταπάντησε: «Σώπα» Θεοδώρα, για ποια ντροπή μιλάς όταν Κύριος ο Θεός μου εδωσε τα πόδια με αυτά να περπατάω». Ηταν ενας ζωντανός αγιος που περπατάει, γραψτο αυτό και να με θυμάσαι…..

Ο επι γης Αγιος

Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914 στο χωριό Κούτσαντσι της σημερινής Κροατίας σε μια αγροτική οικογένεια.Τις Γυμνασιακές του σπουδές περάτωσε στο Βελιγράδι, την εξατάξιο Ιερατική Σχολή στο Σαράγιεβο και τις πανεπιστημιακές του σπουδές στην Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου.
Από νωρίς εμεινε ορφανός και από τους δυο γονείς. Ο πατέρας του αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Αμερική, αρρώστησε από φυματίωση και «επέστρεψε σπίτι για να πεθάνει»,όταν ο μικρός Gojko ηταν τριων ετών.Το ιδιο αμέσως συνέβη και με τη μητέρα του.Τον ανάθρεψε η θεία του.



- 1925-1929 παρακολουθησε τις πρώτες ταξεις του Γυμνασίου στην Τούζλα
- 1930-1936 Σαράγιεβο Ιερατική Σχολή
- Ακολούθως ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου, ενώ παρακολούθησε και τις υπόλοιπες τάξεις του Γυμνασίου για να μπορέσει να γραφτεί στην Ιατρική Σχολή, οπου εφτασε μέχρι το δεύτερο ετος.
Τελειώνοντας την Θεολογία ξεσπάει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Για να συντηρηθεί εργάστηκε στις οικοδομές του Βελιγραδίου, αν και η υγεία του δεν του το επέτρεπε. Το υπόλοιπο του πολέμου το πέρασε σε διάφορα Μοναστήρια οπου και αρχίζει ουσιαστικά την μοναχική του πολιτεία.

- 1946 Ελαβε το μοναχικό σχήμα και τον πρωτο βαθμό της Ιερωσύνης στο Μοναστήρι Blagovestenje.
- 1949-1955 Στο Μοναστήρι Raca.
- 1950-1951 Αναπληρωτής Καθηγητής στην Ιερατική Σχολή Πριζρένης των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.
- 1954 Ιερομόναχος, Πρωτοσύγγελος.
- 1957 Αρχιμανδρίτης.
- 1955-1957 Μεταπτυχιακές σπουδές στην Θεολογική Σχολή Αθηνών
- Στις 29 Μαίου του 1957 εξελέγη Επίσκοπος Ρασκοπριζρένης. Η χειροτονία του ελαβε χώρα στις 21 Σεπτεμβρίου 1957 στον Μητροπολιτικό Ναό του Βελιγραδίου, ενώ η ενθρόνιση του στις 13 Οκτωβρίου 1957 στον Μητροπολιτικό Ναό στην πολη Πρίζρεν.
- Το 1998 ανεκηρύχθη Επιτιμος Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου
- Την 1η Δεκεμρίου 1990 εξελέγη Πατριάρχης Σερβίας και την επομένη εγινε η ενθρόνιση του στον Μητροπολιτικό ναό Βελιγραδίου.

Ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος εγραψε ότι από ολους του Επισκόπους ο μόνος ο οποίος πραγματικά δεν επιθυμούσε να γίνει Πατριάρχης ηταν ο Παύλος.Εξελέγη σύμφωνα με τον αποστολικό τρόπο διαδοχής: Με κλήρο μεταξυ τριων υποψηφίων και μετα από 9 γύρους ψηφοφορίας.


Ως Επίσκοπος Ρασκοπριζρένης εδωσε την μαρτυρία του στα Ηνωμένα Εθνη ενώπιον ολων των αρχηγών κρατών, για τα δεινά του σερβικού λαού στο Κόσοβο.
Συνέγραψε πολλές εργασίες λειτουργικού περιεχομένου και δάφορα λειτουργικά βιβλία (Σύνοψη, Προσευχητάρι, Μεγάλο Τυπικό κ.λ.π.)
Για μεγάλο διαστημα ηταν Πρόεδρος της επιτροπής μεταφράσεως της Καινής Διαθήκης καθώς και Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής για λειτουργικά θέματα.
Επι πατριαρχείας του Μακαριστού Παύλου και συγκεκριμένα το ετος 2002 επανήλθε το μαθημα των θρησκευτικών στα σχολεία και η Θεολογική Σχολή στα πλαίσια του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου.



Ηταν απλός στην καθημερινή του ζωή. Τον αποκαλούσαν «Ο επι γης Αγιος»-"Ο ζωντανός Αγιος". Περπατούσε πολύ, ενώ για τις μετακινήσεις του χρησιμοποιούσε το λεωφορείο και το τρένο. Τα παπούτσια του τα εφτιαχνε μόνος του από λάστιχα αυτοκινήτων. Ολοι γνώριζαν ότι δεν ειχε πατήσει «ουτε μυρμήγκι». Ενας Αγιος σε μια ταραγμένη χώρα…Αιωνία του η μνήμη!!!

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Πατριάρχης Σερβίας κ.κ.Παύλος

Σήμερα 15 Νοεμρίου 2009, στις 10.45 π.μ., στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Βελιγραδίου και αφού προηγουμένως κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αρχιεπίσκοπος Ιπεκίου, Μητροπολίτης Βελιγραδιου-Καρλοβικίου, Πατριάρχης Σερβίας κ.κ.Παύλος.
«Μεγάλη απώλεια για τον σερβικό λαό» χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς το θάνατο του Πατριάρχη της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Παύλου.
«Ο επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είχε ταυτιστεί με τον σερβικό λαό και έχαιρε μεγάλης εκτίμησης στον χριστιανικό κόσμο» επισήμανε στη δήλωση του ο Τάντιτς.
Ο Παύλος γεννήθηκε το 1914 σε ένα χωριό της Σλαβονίας - σημερινή Κροατία- και σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και από του δύο γονείς.
Σπούδασε στη Θεολογική σχολή του Βελιγραδίου και το 1944 άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής θρησκευτικών. Το 1946 έγινε μοναχός και το 1948 χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος. Το 1954 μετέβη στην Αθήνα για μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1957 διορίστηκε επίσκοπος Ράσκας και Πρίζρεν, αξίωμα που υπηρέτησε 33 χρόνια.

Την 1η Δεκεμβρίου του 1990 εξελέγη με μυστική ψηφοφορία, Πατριάρχης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και την επόμενη ημέρα ενθρονίστηκε στο μητροπολιτικό ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Βελιγράδι.

Ο Πατριάρχης Παύλος ζούσε απλοϊκά και ποτέ δεν έχασε την επαφή του με το ποίμνιο. Η φράση του «να μείνουμε άνθρωποι για να μην ντρεπόμαστε ενώπιον των προγόνων μας και να μην ντρέπονται για εμάς οι απόγονοί μας» χαρακτήριζε την συμπεριφορά του στις δύσκολες στιγμές του πολέμου και του μίσους που κυριαρχούσε στο χώρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Ειναι η στιγμή που ο Μητροπολιτης Μαυροβουνίου κ.Αμφιλόχιος Ράντοβιτς ξεσπάει σε λυγμούς, οταν ενημερώνει τους πιστούς οτι ο Πατριάρχης μόλις εκοιμήθη!!!

Τουρκία-Οικουμενικό Πατριαρχείο

Τουρκία - Οικουμενικό Πατριαρχείο - Άρθρο στη "Ζαμάν" για την στάση της επίσημης Τουρκίας απέναντι στον Πατριάρχη

Του Α. Κούρκουλα
Πηγή:ΑΠΕ

«Αυτός, ο οποίος κλείνει τα μάτια του, σκοτεινιάζει μόνο τον εαυτό του», με την ρήση αυτή του Σαϊντ Νουρσί, ενός σημαντικού διανοητή του Ισλάμ, χαρακτηρίζει ο Αλί Ασλάν, βασικός αρθρογράφος της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία (φιλοκυβερνητικής) εφημερίδας "Ζαμάν", την επίσημη στάση της Τουρκίας απέναντι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
«Η εκτίμηση και οι διασυνδέσεις του Πατριαρχείου, το οποίο στην Τουρκία υποτιμάται και προσπαθεί να εξοστρακίσει, έχουν περάσει προ πολλού τα σύνορα της Τουρκίας», λέει ο αρθρογράφος αναφερόμενος στην επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ουάσινγκτον.
«Αυτός, τον οποίο στην Τουρκία θεωρούν ως τον θρησκευτικό ηγέτη μιας μικρής μειονότητας και μάλιστα για θέματα πρωτοκόλλου τον έχουν υπαγάγει στον Έπαρχο της περιοχής Φατίχ της Κωνσταντινούπολης, αναγνωρίζεται από 300 εκατομμύρια ανθρώπων ως ο πνευματικός τους ηγέτης», σημειώνει ο αρθογράφος και συνεχίζει: «Πάρα πολλά κράτη, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, τον αποκαλούν Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη» και προσθέτει ότι «σε κανέναν Τούρκο πολίτη, ούτε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ούτε στον Πρωθυπουργό, ούτε σε κανέναν άλλον δεν πρόκειται να αποδοθούν οι τιμές και ο σεβασμός που αποδόθηκαν στην Ουάσινγκτον στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο».
«Δεν θα ήταν καλύτερα, αντί με ασήμαντα προσχήματα να το πικραίνουμε (σ.σ. το Οικουμενικό Πατριαρχείο) και να αντιμετωπίζουμε έτσι συνεχώς προβλήματα με τη διεθνή κοινότητα, να το είχαμε κάνει ευτυχισμένο και να προσπαθούσαμε να αξιοποιήσουμε την προβολή του προς όφελος των εθνικών μας συμφερόντων;» αναρωτιέται ο αρθρογράφος και συνεχίζει: «Ποιο λόμπι, από το οποίο αναμένουμε υποστήριξη, ποια εταιρία δημοσίων σχέσεων, από αυτές που ταΐζουμε με εκατομμύρια δολάρια, διαθέτουν τέτοια δύναμη, ώστε οι Δυτικοί ηγέτες να στέκονται απέναντί τους όρθιοι σε στάση προσοχής;».
«Αργήσαμε, καλά ξυπνητούρια», καταλήγει ο αρθρογράφος αναπαράγοντας γνωστή τουρκική παροιμία και σχολιάζει: «Χρειάζεται να ξεπεράσουμε ορισμένες παρωχημένες και κοντόφθαλμες αντιλήψεις περί εθνικής ασφάλειας, καθώς και ορισμένα κοινωνικά ψυχολογικά εμπόδια…».

Παρουσίαση του νέου προγράμματος του Ραδιοφώνου της Εκκλησίας, από τον Δ/ντή κ. Αλέξανδρο Κατσιάρα ( Μέρος 2ο )

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι άγιοι Συνοδικοί, Σεβασμιώτατοι.
Αξιότιμε κυριε Φράγκε,
Σεβαστοί πατέρες
Κυρίες και κύριοι Καθηγητές
Αγαπητές και αγαπητοί του εκκλησιαστικού ρεπορτάζ και των Μέσων επικοινωνίας
Αγαπητές και αγαπητοί εθελοντές, μόνιμοι παραγωγοί, συνεργάτες,
Φίλες και φίλοι ακρατές,

Είκοσι χρόνια Εκκλησιαστικό ραδιόφωνο. Ο κύκλος των εκδηλώσεων του εορτασμού της επετείου αυτής ανοίγεται σήμερα εδώ, με την επίσημη παρουσίαση του νέου προγράμματος, που από την 29 Σεμπτεβρίου 2009, ήδη βρίσκεται στον αέρα, έχοντας ούριο άνεμο, καθώς οι πρώτες δημοσκοπήσεις μας αναφέρουν με μόνη διαφήμιση μέχρι στιγμής, την δυναμική του ιδίου του προγράμματος. Η διαφήμιση μπορεί να προβάλλει ένα λόγο, αλλά δεν μπορεί να γεννήσει λόγο ή να προβάλλει ένα ανύπαρκτο ή ψεύτικο λόγο. Η δυναμική καλείται να προέλθει από την ίδια την ουσία του προγράμματός μας, από το ήθος και τις αξίες που θα προβάλλει. Και ο λόγος μας καλείται να είναι λόγος Χριστού, που είναι λόγος ελπίδας και αισιοδοξίας, που τα ανάποδα φέρνει στα ίσια, τα δεδομένα ματαιώνει και τα απίθανα πραγματώνει.

Πολλοί λένε ότι η πιο καλή διαφήμιση γίνεται στόμα με στόμα. Αλλά αυτό δεν εμποδίζει να σας καλούμε σήμερα, αγαπητές και αγαπητοί υπεύθυνοι του εκκλησιαστικού και των Μέσων Επικοινωνίας, να μοιραστούμε μαζί σας, αλλά και με άλλους φίλους και με όλους τους αγαπητούς ακροατές τις προσπάθειές μας και ταυτόχρονα να σας παρακαλέσουμε να αναδείξετε και να προβάλετε ουσιαστικά την ελπίδα και την βεβαιότητα ότι και η παρούσα ζωή αξίζει, ότι άνθρωπος και ο κόσμος όπως έχει παρόν έχει και μέλλον.

Και για να μη μακρηγορώ, ας περάσουμε στο νέο πρόγραμμα που καταρτίστηκε με βάση τις αρχές που σας ανάφερα και το οποίο αναπτύσσεται σε ζώνες, σε θεματικές.

Χωρίσαμε λοιπόν το εικοσιτετράωρο σε ζώνες, από Δευτέρα έως Παρασκευή, όπου η κάθε ζώνη έχει την ίδια θεματική, που ξεδιπλώνεται και ολοκληρώνεται με συνέπεια και συνέχεια μέσα από τις εκπομπές της κάθε ζώνης.

Η Ραδιοφωνική μέρα αρχίζει με την αναμετάδοση της Θείας Λειτουργίας, η ακρόαση της οποίας δεν μπορεί να υποκαταστήσει την συμμετοχή στην εκκλησιαστική ζωή.
Η πρώτη ζώνη ξεκινά το πρωί 8.10 και τελειώνει στις 16.00 με ένα πλούσιο πρόγραμμα, με πολλές εκπομπές.

Στις 10 έως τις 10.30 ξεκινάει η δεύτερη εκπομπή με τον ελπιδοφόρο τίτλο : «Κάθε μέρα νέα μέρα», ποικίλης ύλης, όπου ο ακροατής ενημερώνεται για όσα φέρνει μια καινούργια ημέρα όλες τις ημέρες της εβδομάδας. Στις 10.30 έως 11.00 έχουμε την πρώτη μουσική στάση, με παραδοσιακή μουσική και τραγούδια, ανάσα πριν την επόμενη εκπομπή που ξεκινάει στις 11.00 με τίτλο : «Θέσεις αντιθέσεις», όπου θίγονται επίκαιρα ζητήματα θεολογικής και κοινωνικής ιδωμένα από πολλές πλευρές. Από τις 12.00 ξεκινάει ο ακροατής να ταξιδεύει σε όλες τις μητρο(πόλεις), στις έδρες των Μητροπόλεων ανά την Ελλάδα με σκοπό να αναδειχθεί η εν γένει ζωή των εκεί κοινωνιών. Η συνοδικότητα σε εφαρμογή.

Στις 13.30, το ταξίδι αυτό θα διακοπεί για ένα ημίωρο, με ελληνικά τραγούδια και αποσπάσματα από θεολογικά και λογοτεχνικά κείμενα.
Στις 14.00 το κεντρικό δελτίο ειδήσεων με ένθετο τις δράσεις των συνοδικών επιτροπών,ενώ στις 14.30 ένα καθημερινό ημίωρο πρόγραμμα για το περιβάλλον με τον τίτλο : Οικολογία ήτοι περί κτίσεως κόσμου. Στις 15.00 το οδοιπορικό στην περιφέρεια, στην μικρή Ελλάδα, καταγράφοντας την εν γένει ζωή οικονομική, πολιτιστική, προβλήματα και προβάλλοντας τις ομορφιές σε κάθε γωνιά, στους δήμους, στις κοινότητες, στα χωριά, περιγράφοντας την Ελλάδα εκείνη που δεν μας πληγώνει μόνο, αλλά μας χαμογελάει.
Από τις 16.00 το απόγευμα αρχίζει, αν θέλετε να το ονομάσουμε, έτσι «το εξειδικευμένο» πρόγραμμα του Ραδιοφώνου μας με πρώτη ζώνη με γενικό τίτλο : «Γνωριμία με την Ορθόδοξη πίστη» ενημερώνει συστηματικά και σοβαρά τον ακροατή για το περιεχόμενο της Ορθόδοξης πίστης, για το τι είναι και τι δεν είναι Εκκλησία, τα Μυστήρια, με αναφορά στις αιρέσεις, το ασκητικό ήθος.
Στις 17.00 η ζώνη με τον γενικό τίτλο: « Η μουσική των αγγέλων» όπου καθημερινά ο ακροατής μπορεί να αδολεσχεί σε μια ψαλτική πανδαισία με ενδιάμεσα σχόλια αναφορικά με την ιστορία, την θεωρία, το τυπικό, την λατρεία, με εθελοντές διακεκριμένους της ψαλτικής τέχνης εργάτες τους.
Στις 18.00 ο εσπερινός. Οι ακολουθίες όλες συνήθως είναι από την Μονή Πετράκη. Στις 18.40 ξεκινάει ένα 20λεπτο πρόγραμμα με κλασική μουσική με την Εύη Κεχαγιά. Στις 19.00, ο Λάμπρος Λιάβας μας ταξιδεύει μουσικά σε όλη την Ελλάδα, στα παράλια της Μεσόγειο και σ’ όλο τον κόσμο με πολύ ενδιαφέροντα σχόλια και λεπτομέρειες και ιστορίες σε μια εκπομπή με τίτλο το «αλάτι της γής».
Στις 20.00 η ζώνη με θέμα «τις ανθρώπινες σχέσεις». Οι διαπροσωπικές σχέσεις στον γάμο, στην φιλία, στις δομές εξουσίας, στις κοινότητες των ανθρώπων, καθώς και οι ανθρώπινες συναισθηματικές καταστάσεις ιδωμένες από την θεολογική, αλλά και την ψυχολογική ματιά. Στις 21.00 το απόδειπνο, μια εκκλησιαστική ακολουθία, για μισή ώρα.
Και στις 21.30 το βράδυ: ελληνική ιστορία ανά περιόδους και η ελληνική γλώσσα. Ήταν κάτι που με αυτό το συστηματικό τρόπο απουσίαζε ή υπήρχε σκόρπια.
Στις 22.00 αρχίζει η σειρά «Εκκλησία και κόσμος» όπου αναπτύσσεται θέματα που αφορούν τις σχέσεις της Εκκλησίας με τον κόσμο, την μαρτυρία της Εκκλησίας, τον λόγο που αρθρώνει στον διαθρησκειακό χώρο, με βιβλιοκρισίες θεολογικών βιβλίων.
Και 23.00 ζώνη «Εκκλησία και πολιτισμός», ο πολιτισμός ως τρόπος ζωής. Εδώ η μεταξύ άλλων, η κυρία Ελένη Βιτάλη με την αξεπέραστη φωνή της, μας ζωντανεύει ιστορίες με υπέροχες μουσικές από τα πατερικά βιβλία, ενώ στην ίδια ζώνη θα την κλείσει την Παρασκευή η Μάρω Βαμβουνάκη που μας διαβάζει λογοτεχνία με το δικό της τρόπο.
Στις 12.00 τα μεσάνυκτα ξεκινά η νυκτερινή ζώνη. Αυτή την στιγμή καταφέραμε να έχουμε ένα δίωρο μουσικό πρόγραμμα με επιλεγμένα ελληνικά τραγούδια και με σύντομες γέφυρες ανάμεσά τους με αποσπάσματα από πατερικά κείμενα. Εδώ δοκιμάζουμε ένα νέο τρόπο και ένα νέο ύφος εκπομπής, κείμενα ως γέφυρες μεταξύ τραγουδιών. Ο ακροατής δεν ταλαιπωρείται με ατέλειωτους μονολόγους, οι οποίοι κουράζουν, αφού ο ακροατής αποδεδειγμένα δεν μπορεί να ακούει επί μακρόν. Μια εκπομπή που με βάση τις πρώτες ενδείξεις, φαίνεται να κρατά πολλούς άγρυπνους.
Το υπόλοιπο νυκτερινό πρόγραμμα μέχρι της 6.00 το πρωί είναι β΄ μετάδοση αλλά σύντομα θα ανανεωθεί.
Το Σαββατοκύριακο κινείται πάνω κάτω στα ίδιο σκεπτικό, αλλά είναι πιο ελεύθερο.

Στις 10.00 το Σάββατο, ο Δημήτρης Προύσαλλης με παραμύθια θα κρατήσει συντροφιά σε μικρούς αλλά και μεγάλους για μια ώρα.
Μετά, στις 11.00 την σκυτάλη θα λάβει η Μαριάννα Κορομηλά, με την εκπομπή: «στα καθ’ ημάς», η οποία μας ταξιδεύει σε κόσμους και πολιτείες λατρεμένες.
Στις 12.00 θα μοιραστείτε γεγονότα από τον εκκλησιαστικό βίο των άλλων ορθόδοξων Εκκλησιών.
Ενώ στις 13.00 ελληνικό τραγούδι με πρωτότυπα κείμενα από την φιλοκαλία, την ποίηση, την λογοτεχνία. Ο νυκτερινός τρόπος προβολής κειμένων με μουσικές ανάσες δοκιμάζεται και εδώ, με την επιμέλεια του Φώτη Ψυχάρη.
Στις 14.30 για μισή ώρα οι Γιάννης Τσιαμούλης…………………………… με ρωμαίικη μουσική όχι μόνο το Σάββατο, αλλά και την Κυριακή την ίδια ώρα, ενώ ο Φάνης Σουλακέλης κάθε Σάββατο στις 17.00 μας σεργιανίζει με δημώδη άσματα από το Αιγαίο και όχι μόνο.

Στις 15.00 η Ιωάννα Στουφή θα μας μυήσει στο πώς κτίζεται μια Εκκλησία, ενώ στις 15.30 οι καθηγητές Νίκος Ολυμπίου και Χρήστος Καραγιάννης μας βοηθούν να φανταστούμε τα πιο σπουδαία χριστιανικά μνημεία της Μεσογείου, ξεκινώντας από των Ιεροσολύμων.
Η συνδρομή της περιφέρειας ήταν ελάχιστη. Ήδη όμως εμπλουτίστηκε με τέσσερεις καθηγητές από την Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης που εθελοντικά εντάχθηκαν στο Σταθμό μας. Οι Ανέστης Κεσελόπουλος και Πέτρος Βασιλειάδης τις καθημερινές, ενώ δύο ακόμα συνάδελφοί των: ο Ιωάννης Καραβιδόπουλος και Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, κάθε Σάββατο στις 16.00 μας μυούν στην ιστορία της Αγίας Γραφής κάνοντας ενδιαφέρουσες στάσεις σε γεγονότα σε αναφορά με την εποχή μας.
Από την Κυριακή ξεχωρίζω στις 11.00 ένα δίωρο με τον Θανάση Παπαθανασίου και τον Βασίλη Αργύριαδη με θεολογικά θέματα που έχουν απήχηση στην κοινωνία.
Ενώ κάθε Κυριακή, ο γνωστός μας Νότης Μαυρουδής μας κρατά συντροφιά με καλό ελληνικό τραγούδι και σχόλια επ΄αυτού.
Την Κυριακή στις 16.00 ο Δημήτρης Ράπτης και ο Μάριος Μιχαηλίδης για μια ώρα θα εστιαστούν στο πώς περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας, την σχέση μας με την τεχνολογία, ενώ η περιφέρεια έχει και μια άλλη σημαντική παρουσία κάθε Κυριακή στις 17.00 π. Δωρόθεο Πάπαρη. που απάντα σ’ ένα ευαίσθητο θέμα, στο ερώτημα τι είναι Εκκλησία.
Στις 8.00 η Ζωή η Πλιάκου θίγει κοινωνικά και θέματα παιδείας, και το εβδομαδιαίο πρόγραμμα την Κυριακή κλείνει το βράδυ με την εκπομπή τα μεγάλα αφιερώματα από τις 10.00-12.00 την νύκτα. Μεγάλα αφιερώματα για πρόσωπα απόντα, αγίους , ποιητές , ήρωες, λογοτέχνες, ή και παρόντα. Ήδη ο Νίκος Λούντζης αφιέρωσε τρία δίωρα στον Σολωμό και στον Άγιο Διονύσιο της Ζακύνθου. Σύντομα ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Άξιον Εστί του Ελύτη με την ευκαιρία της 28ης Οκτωβρίου, και μετά αφιερώματα στον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και τον Παπαδιαμάντη από τον Θανάση Νιάρχο και μετά την σκυτάλη θα πάρει ο π. Νεκτάριος Πέττας που θα προβάλει άλλες εκκλησιαστικές μορφές.

Στους στόχους μας ακόμα είναι:
1. Το πρόγραμμα μας να ακουστεί παντού. Γι’ αυτό προς αυτή την κατεύθυνση προχωρήσαμε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και τεχνικές επιλογές, ώστε τουλάχιστον να απελευθερωθεί ο περιορισμός της επισκεψιμότητας στο Διαδύκτιο σύντομα.


2. Να δημιουργήσουμε δισκογραφικό αρχείο της βυζαντινής μουσικής. Προς αυτή την κατεύθυνση ήδη ξεκινήσαμε διαβουλεύσεις με τους εκπροσώπους όλων των ιεροψαλτικών κινήσεων με σκοπό να συζητήσουμε όχι μόνο τον τρόπο της καλύτερης και πληρέστερης προβολής εκκλησιαστικής μας μουσικής αλλά και της καταγραφής της.

3. Να καταγράψουμε ο,τι έχει απομείνει αναφορικά με την δημοτική μας μουσική και παράδοση, να δημιουργήσουμε και εδώ ένα αρχείο..

4. Να δημιουργήσουμε δισκογραφικό αρχείο φωνών. Ήδη δημιουργείται η πρώτη μαγιά με τις εξαιρετικές φωνές της Ελένης Βιτάλη, της Μάρως Βαμβουνάκη, του Φάνη Μουρατίδη και είναι διαθέσιμοι και άλλοι καλλιτέχνες.

5. Να δημιουργήσουμε αρχείο εκπομπών με σκοπό την δημιουργία τμήματος εκδόσεων του Ραδιοφώνου.

Μακαριώτατε,
Όταν ξεκίνησε να λειτουργεί η τηλεόραση πολλοί ήσαν αυτοί που είπαν ότι το: « Ρ\Φ μας τελείωσε». Όμως δεν έγινε έτσι, γιατί τα δυο αυτά μέσα είναι τελείως διαφορετικά μεταξύ τους. Το Ρ είναι λίγο σαν ένα βιβλίο και ο ακροατής καλείται να συμμετάσχει στην ακρόαση, δημιουργώντας δικές του εικόνες, σκέψεις και προβληματισμούς, να φανταστεί πρόσωπα και πράγματα και αυτή είναι η μαγεία και η ομορφιά του.
Ακόμα το Ρ\Φ είναι προσιτή παρέα, αφού όντας μικρό και εύχρηστο το ραδιόφωνο, μπορεί κανείς να το κουβαλάει μαζί του για να ακούσει ο πρόγραμμα της επιλογής του, όπου και αν βρίσκεται.Στα πρώτα βήματα του το Ραδιόφωνο, μετέδιδε ειδήσεις που τις διάβαζαν από τις εφημερίδες και φυσικά μουσική από ζωντανές ορχήστρες, άρα η ενημέρωση και η ψυχαγωγία δικαιολογούσαν την ύπαρξή του και έγινε με μεγάλο ενθουσιασμό αποδεκτό στο κοινό. Με τα χρόνια οι άνθρωποι του Ραδιόφωνου στην Αμερική και Αγγλία κυρίως, εμπλούτισαν το Ραδιοφωνικό πρόγραμμα με όλα όσα πίστευαν ότι ενδιέφεραν το κοινό των ακροατών και έτσι δημιουργήθηκε το Ραδιόφωνο «απ’ όλα για όλους» που είναι και το δυσκολότερο πρόγραμμα στον σχεδιασμό, αλλά και στο να προσελκύσει το κοινό. Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει το Ραδιόφωνο το «εξειδικευμένο» που εκπέμπει ένα μόνο είδος μουσικής ή λόγου ή ενημέρωσης, το οποίο και φυσικά απαιτεί και το κοινό να είναι εξειδικευμένο.
Το δικό μας Ραδιόφωνο δεν μπορεί να είναι ούτε «απ’ όλα για όλους» ούτε πάλι ένα απόλυτα «εξειδικευμένο» Ραδιόφωνο. Η φυσιογνωμία πηγάζει από την ίδια την ταυτότητα της Εκκλησίας που ενώ είναι «εν τω κόσμω δεν είναι εκ του κόσμου»(Ιωαν.18,36). Εδώ το περιεχόμενο της «Προς Διόγνητον επιστολής», θα μπορούσε να είναι μπουσουλάς μας. Σ’ αυτή την επιστολή οι χριστιανοί περιγράφονται με τέτοιο τρόπο, που δεν ξεχωρίζουν καθόλου από τους άλλους ανθρώπους, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι όπως οι άλλοι. Ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί. Επομένως το πρόγραμμα οφείλει να στοχεύει σ’ αυτό. Και αυτό θα το πετύχει με το να είναι διαρκώς ανοικτό. Ένα πρόγραμμα που δεν κλείνει. Καλείται να είναι ανοικτό σε διορθώσεις, παρατηρήσεις, επισημάνσεις, σε νέους τρόπους επικοινωνίας, στην γλώσσα της κάθε εποχής και στιγμής, χωρίς όμως να προδίδει την ουσία του. Το ότι τα πρώτα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά, λέει και δεν λέει κάτι. Όμως θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω την αυξητική τάση ακρόασης. Πριν την αλλαγή του προγράμματος μας άκουγαν επί συνόλου του πληθυσμού περίπου 35.000 για να φθάσουμε την περασμένη εβδομάδα στις 70.000 χιλιάδες ακροατές. Αξίζουν ένα μπράβο οι παραγωγοί, γιατί αυτοί είναι που τρέχουν το πρόγραμμα.

Θελήσαμε να σχεδιάσουμε ένα πρόγραμμα όπου « όλοι» καλοπροαίρετα να μπορούν κατ’ επιλογή, να ακούν κάποιες από τις ζώνες μας ή τις εκπομπές μας. Το Ραδιόφωνο δεν είναι για χορτασμό, Δεν είναι ο στόχος μας να δημιουργήσουμε εξάρτηση στους ανθρώπους απ’ αυτό. Δεν μπορεί να είναι ο στόχος μας οι άνθρωποι να είναι καλωδιωμένοι με ακουστικά, απομονωμένοι σε αυτό που ακούν, γιατί η ζωή είναι κάτι περισσότερο και από αυτό που ακούν και βλέπουν. Είναι μια ανταλλαγή πέρα από την ακοή και την εικόνα. Κυρίως για όσους πιστεύουν, ο απόστολος Παύλος είναι απόλυτος η πίστη είναι «ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων»(Εβρ..11, 4), δηλαδή η αληθινή ζωή, ποτέ δεν ορίζεται σε σχήματα, ούτε εξαντλείται στο εδώ και τώρα. Θα μας αποκαλυφθεί στο μέλλον. Με βάση αυτό, ο άνθρωπος δεν είναι αυτός που φαίνεται και είναι τώρα, αλλά αυτός που θα γίνει. Να γιατί η μετάνοια έχει τόσο νόημα και αξία.

Ο κόσμος δεν πάσχει από λόγια και εικόνες. Όποιος ζει, δεν μιλάει πολύ. Ο ποιητής είναι σαφής «είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο μεθαύριο κάνει πανιά». Δεν είναι τυχαίο ότι σε δημοσκόπηση πριν από μήνες, οι ακροατές γενικά ζητούσαν περισσότερη μουσική, και λιγότερα λόγια. Ο κόσμος έχει ανάγκη από ένα Όχι. Από το όχι του Χριστού πάνω στο Σταυρό. Ο Χριστός πάνω στο Σταυρό δεν ικανοποίησε την επιμονή των Φαρισαίων για εντυπωσιασμό. Δεν κατήλθε από τον Σταυρό. Δεν ικανοποίησε την ανθρώπινη ανάγκη, την θρησκευτική ανάγκη για συγκίνηση. Δεν εξάρτησε τους ανθρώπους από το κύρος, την εξουσία και την αυθεντία όπως θα σημείωνε ο Ντοστογιέφσκυ. Το ευαγγέλιο είναι ευαγγέλιο του κόστους, της άσκησης και όχι της αφθονίας, της ελευθερίας και όχι της ευδαιμονίας και ευτυχίας. Ο κόσμος χρειάζεται ένα όχι για να ζήσει. Καταλαβαίνουμε ότι ζούμε, όταν μας λείπει κάτι, και όχι στην πλησμονή των βιωμάτων και των συγκινήσεων. Αυτό που χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος είναι ένα όραμα, ένας προσανατολισμός, όχι μια εικονική πραγματικότητα, τα υπόλοιπα τα καταφέρνει και μόνος του. Αν κάτι απ’ όλα αυτά καταφέρει να υπαινιχθεί έστω και λιγάκι το νέο πρόγραμμα, θα ήταν για όλους εμάς σημαντικό.

Ευχηθείτε Μακαριώτατε, εκλεκτή σύναξη, να είναι καλοτάξιδο.
Σας ευχαριστώ.

Υ.Γ. Κάποιους από τους νέους παραγωγούς ανάφερα στην ομιλία μου. Θα ήταν παράλειψη όμως να μην αναφέρω τα ονόματα των εντελώς νέων εθελοντών παραγωγών κατά αλφαβητική σειρά ανά ζώνη, που δεν έδεσε να μνημονεύσω στο κείμενό μου. Αυτοί είναι:
Σταύρος Γιαγκάζογλου, Άγγελος Καλογερόπουλος, π. Παύλος Κουμαριανός, π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, π. Δωρόθεος Πάπαρης, π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, Σταύρος Τερζής, Ανδρέας Χατζηχρήστου), π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης, Ρένα Γιαλουρίδου, Αλέξανδρος Καρυώτογλου, Γεώργιος Κίσσας, Απόστολος Νικολαϊδης, Θεόδωρος Παντούλας, Δημήτρης Μόσχος, Φάνης Μουρατίδης, Μάριος Μπέγζος, Λυκούργος Αγγελόπουλος, Κωνσταντίνος Αγγελίδης, Σταμάτης Κίσσας, Γεώργιος Κωνσταντίνου, Φανούρης Βώρρος, Κωνσταντίνος Γανωτής, π. Γεώργιος Μεταλληνός, Χαράλαμπος Μηνάογλου, Αντώνης Παναγιώτου, Νίκος Διονυσόπουλος, Στέλιος Κατσιάνης, Πέτρος Μουστάκας, Νικίας Λούντζης, π. Χρύσανθος Αλισάφης, π. Πέτρος Μινώπετρος, Μάριος Μιχαηλίδης, π. Νεκτάριος Πέτας, Ζωή Πλιάκου, Δημήτρης Ράπτης.

Στην Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου ο Χρηστος Γιανναράς

Σήμερα το πρωί στο αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου εδωσε διάλεξη ο Επιτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Καθηγητής κ.Χρήστος Γιανναράς, ενώπιον του Κοσμήτορος Καθηγητού Dr.Ειρηναίου Μπούλοβιτς, των Καθηγητών και φοιτητών αυτής.

Σημειώνουμε για μια ακόμη φορά ότι ο ως ανω Καθηγητής μονοπωλεί το ενδιαφέρον της σερβικής διανόησης τα τελευταία χρόνια, με την μετάφραση βιβλίων του ( Το πρόσωπο και ο ερως, Το αλφαβητάρι της πίστης, Η μεταφυσική του σώματος, Αλήθεια και ενότητα της Εκκλησίας, Χαιντεγγερ και Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης) και την δημοσίευση πολλών κειμένων του στον περιοδικό τύπο του Βελιγραδίου.

Τιμώμενη χώρα η Ελλάδα στην 54η έκθεση βιβλίου του Βελιγραδίου

Η Ελλάδα είναι τιμώμενη χώρα στην 54η έκθεση βιβλίου του Βελιγραδίου.

Στη συνέντευξη Τύπου η διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) Κατρίν Βελισσάρη ευχαρίστησε για την τιμή που γίνεται φέτος στην Ελλάδα και παρουσίασε το πρόγραμμα του ελληνικού περιπτέρου.

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο πρέσβης της Ελλάδας στη Σερβία κ. Στοϊδης Δημοσθένης, επισημαίνοντας ότι οι διμερείς πολιτιστικές σχέσεις αποτελούν προτεραιότητα.
Στο ελληνικό περίπτερο θα παρουσιαστούν σαράντα εκδότες και οι εξής 12 συγγραφείς: Νίκος Παναγιωτόπουλος, Δημήτρης Μίγγας, Νάσος Βαγενάς, Μαρία Λαϊνά, Χρήστος Γιανναράς, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Δημήτρης Νόλλας, Αλέξης Σταμάτης, Έλενα Χουζούρη, Κώστας Ασημακόπουλος, Χαρά Γιαννακοπούλου, Βάσω Ψαράκη.

Θα παρουσιαστούν οκτώ θεματικές ενότητες εκδόσεων που αφορούν στην αρχαία Ελλάδα, στο μυθιστόρημα (διήγημα, αστυνομικό μυθιστόρημα, θέατρο), στην ποίηση, στο παιδικό βιβλίο, μεταφρασμένα ελληνικά βιβλία στα σερβικά, εκδόσεις εκμάθησης ελληνικής γλώσσας, λεξικά και εκδόσεις με θεματολογία την Ορθοδοξία.

Χθες εγινε με επιτυχία η παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Γιανναρά "Το πρόσωπο και ο ερως" από τον Εκδότη, Μητροπολίτη Μπάτσκας κ.Ειρηναίο Μπούλοβιτς και τον Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου Dr.Vlantan Perisic.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγάλο ειναι το ενδιαφέρον των Σέρβων διαννοουμένων και όχι μόνο, για την θεολογική σκέψη του ως ανω Ελληνα θεολόγου και φιλοσόφου Χρήστου Γιανναρά.

Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτιμά ιδιαιτέρως τη θεολογική προσφορά του κ.Γιανναρά στην Ορθοδοξία εν γένει και γι’ αυτό προχωρεί σε αλλεπάλληλες εκδόσεις των εργων του.
Σημειώνεται ότι, το 2012 η Σερβία θα είναι η τιμώμενη χώρα στην 9η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Παρουσίαση του νέου προγράμματος του Ραδιοφώνου της Εκκλησίας, από τον Δ/ντή κ. Αλέξανδρο Κατσιάρα ( Μέρος1ο )

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι άγιοι Συνοδικοί,

Συμπληρώθηκαν φέτος είκοσι ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που η ελεύθερη Ραδιοφωνία έγινε πραγματικότητα. Συμπληρώθηκαν είκοσι χρόνια από τότε, που με πρωτοβουλία του τότε αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, εξέπεμψε από το Συνοδικό Μέγαρο για πρώτη φορά ο πρώτος ραδιοφωνικός πομπός χάρη στις δωρεές μηχανημάτων από τον Μεγάλο ευεργέτη, εφοπλιστή κο Νικόλαο Φράγκο. Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας αναπτύχθηκε ακόμα περισσότερο σε προσωπικό και σε ενημερωτικές εκπομπές επί κυρού Χριστοδούλου.
Σ’ όλους αυτούς που από την αρχή ή μέχρι πρότινος, και τώρα καθημερινά συμβάλλουν, μόνιμους και νέους εθελοντές παραγωγούς, οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Είκοσι χρόνια μετά, η Ιερά Σύνοδος δεν έχει απλώς αποδεχτεί την ύπαρξη του Ραδιοφωνικού Σταθμού καλύπτοντας δια της Ε.Κ.Υ.Ο. όλα τα έξοδα της λειτουργίας του, καθότι τα ίδια έσοδα του σταθμού είναι ελάχιστα, αλλά ενδιαφέρεται ζωηρά για τον εκσυγχρονισμό του, την περαιτέρω ανάπτυξή του, αλλά και την τεχνική του βελτίωση, αφού πλέον έχει γίνει κατανοητό ότι το Ραδιόφωνο είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο η Εκκλησία μπορεί να απευθυνθεί ταυτόχρονα σε τόσο πολλούς ανθρώπους εκτός των ναών.
Ο Μακαριώτατος, ως εξ οφίτσιο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας Ελλάδος, αλλά και ο αναπληρωτής του Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, καθώς και το έτερο αρχιερατικό μέλος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσώνος κ. Βασίλειος με την συμπαράσταση και των υπολοίπων μελών της Eπιτροπής Διοικήσεως, ανέλαβαν όλο το βάρος της τωρινής ανανέωσης του Ραδιοφώνου της Εκκλησίας. Είναι αυτοί που δημιουργούν όλες τις απαραίτητες συνθήκες, ώστε να βελτιώνεται το Ραδιόφωνο τεχνικά και ποιοτικά, να εκσυγχρονίζεται ο τρόπος αναγγελίας του μηνύματος της Εκκλησίας.
Γνωρίζετε ότι τα μέσα επικοινωνίας, εάν δεν εκσυγχρονίζονται τεχνολογικά, μένουν μετεξεταστέα και αν δεν ανανεώνονται στον τρόπο παρουσίασης του προγράμματός τους παρακμάζουν και πεθαίνουν κάτω από το βάρος του ανταγωνισμού και της εξέλιξης.
Ο καταρτισμός του νέου προγράμματος διήρκεσε μήνες. Ήταν μια έντονη, οδυνηρή και έμπονη διαδικασία. Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εκείνους τους ανώνυμους και επώνυμους φίλους, το προσωπικό, τους δημοσιογράφους, παλαιούς και νέους συνεργάτες του Σταθμού, οι οποίοι με προθυμία συσκεφθήκαν μαζί μου και κόπιασαν, εξαιρετικώς την κυρία Σοφία Μιχαλίτση, την πλέον ειδική σε θέματα Ραδιοφωνιας, ώστε να φθάσουμε στο πρόγραμμα που έχετε ανά χείρας.

Επιτρέψτε μου πριν σας παρουσιάσω το πρόγραμμα να σας καταθέσω ορισμένες από τις αρχές, διαπιστώσεις και σκέψεις, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο καταρτισμό του νέου προγράμματος
1. Πρώτο, λάβαμε υπόψη μας ότι το Ραδιόφωνο είναι μια ανθρώπινη εφεύρεση, που χρειάζεται να το προσεγγίζεις με σεβασμό και αγάπη, όπως οτιδήποτε στον κόσμο. Και σέβεται κάποιος το Ραδιόφωνο, όταν το αντιμετωπίζει με επαγγελματισμό. Αν δεν το σεβαστείς, θα σε εκδικηθεί. Συχνά στο χώρο τον εκκλησιαστικό, πειραματιζόμαστε κυρίως σε ζητήματα όχι αυστηρά εκκλησιαστικά, με προχειρότητα.

2. Δεύτερη κίνηση σε συνέχεια του πρώτου σημείου, πρότεινα και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Διοικήσεως, η διενέργεια διαγωνισμού προκειμένου να ενταχθούμε σε ένα πρόγραμμα έρευνας της ακροαματικότητας. Δεν υπήρχε μέχρι εκείνη την στιγμή κανένα μέτρο σύγκρισης, καμιά ενδεικτική απεικόνιση του ακροαματικού κοινού και των τάσεων. Και τα αποτελέσματα πολλά και ενδιαφέροντα. Δυσάρεστα αλλά και ευχάριστα. Το δυσάρεστο η χαμηλή ακροαματικότητα. Το ευχάριστο η μεγάλη αναγνωσιμότητα του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας στην Ελλάδα. Γνωρίζει την ύπαρξη του Ραδιόφωνου της Εκκλησίας το 74,4% του πληθυσμού. Ποσοστό καθόλου ευκαταφρόνητο. Το ερώτημα ήταν γιατί το 73,03% γυρίζει συχνότητα. Μια άλλη διαπίστωση για εμάς σημαντική ήταν το γεγονός ότι το 84,3% εκείνων που άκουγαν το ραδιόφωνο της Εκκλησίας επιθυμούσαν περισσότερες εκπομπές μουσικού και πολιτιστικού περιεχομένου.

3.Τρίτη διαπίστωση το γεγονός ότι η Εκκλησία έχει άμεση σχέση με τον πολιτισμό. Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό. Ο Μακαριώτατος συχνά –πυκνά - αλλά και οι Ιεράρχες- αναφέρεται στην σχέση Εκκλησίας και πολιτισμού, στοχασμού και τέχνης, επισημαίνοντας έτσι το αυτονόητο, ότι η Εκκλησία εμπνέει πνευματικές ζυμώσεις, δημιουργεί πολιτισμό. Η αποστολή της Εκκλησίας, η προτεραιότητά της, μπορεί να μην είναι πρωταρχικά να δημιουργεί παράλληλες δομές για να ανταγωνιστεί το κράτος, αλλά είναι ένας τρόπος ζωής που τρυπώνει μέσα στις υπάρχουσες δομές, όπως το σαράκι, όχι όμως για να τις διαλύσει, αλλά για να δημιουργήσει διέλευση σ’ ένα άλλο ήθος, στο άγιο Πνεύμα. Μια πίστη που δεν λαμβάνει σάρκα και οστά μέσα στην καθημερινότητα, που δεν σαρκώνεται, είναι νεκρή.

4. Μια άλλη βασική αρχή πάνω στην οποία κινηθήκαμε ήταν η συνοδικότητα. Η συνοδικότητα αναφέρεται σε ένα τρόπο ζωής που αγκαλιάζει τα πάντα. Η συνοδικότητα είναι η κατάσταση, το γεγονός όπου δύο ή περισσότεροι άνθρωποι, συνυπάρχουν ισότιμα, διακριτά. Στην συνοδικότητα, ως τρόπο κοινωνίας, είναι αδιανόητη η απορρόφηση του ενός μέλους από το άλλο, αλλά και η απόσταση, που ισοδυναμεί με διαίρεση.
Όμως, πώς συνδέεται το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας με την συνοδικότητα; Άμεσα. Σχετίζεται με την όλη του λειτουργία και σε όλα τα επίπεδα του . Ας δούμε πως σχετίζεται π.χ. η κατανομή του ραδιοφωνικού χρόνου στο επίπεδο των λεγομένων «εκκλησιαστικών» ειδήσεων και γεγονότων. Θα προβάλλει π.χ τα νέα, τα γεγονότα μόνο της Συνόδου και παρεμπιπτόντως των Ιερών Μητροπόλεων; Θα είναι ο σταθμός της Αρχιεπισκοπής μόνο; Ή θα προβάλλει το έργο και των δύο αυτών «μερών», αλλά δεν θα έχει καμιά αναφορά στην ζωή της ανά την Οικουμένη Εκκλησίας; Ή σε άλλο επίπεδο, θα είναι ένα Ραδιόφωνο που απευθύνεται στους ήδη πιστούς μόνο, ή μόνο σε κάποια ηλικιακή μερίδα πιστών περισσότερο και θα αγνοεί τους υπολοίπους ή θα πρέπει να αγκαλιάσει όλους, δημιουργώντας επιλογές για όσο το δυνατόν περισσότερους.
Θα είναι ένα Ραδιόφωνο εκκοσμικευμένο ή θα διαφέρει, χωρίς αυτό να οδηγηθεί σε εσωστρέφεια, χωρίς να γίνεται απόκοσμο; Θα είναι ένα Ραδιόφωνο θρησκευτικό παυσίπονο, ψυχολογική καταφυγή ή θα είναι ένα Ραδιόφωνο που θα ξεκουράζει, αλλά δεν θα αποκοιμίζει, που δεν θα κάνει οπαδούς, αλλά θα ενθαρρύνει τον ακροατή να σκέπτεται, να αισιοδοξεί, να συγχωρεί και να συγχαίρει; Σ’ όλα αυτά τα ερωτήματα και άλλα πολλά οφείλαμε να απαντήσουμε όσο πιο συνοδικά και καθολικά και να φανερώσουμε και εν τοις πράγμασι την αρχή της συνοδικότητας.

5. Η Πέμπτη διαπίστωση: στην Εκκλησία όλα παραμπέμουν σε κάτι πέρα από τον εαυτό τους. Αυτό είναι μια βασική θεολογική θέση. Επομένως και το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας καλείται να κινηθεί σε αυτή την βάση. Δεν μπορεί δηλαδή να υποκαθιστά την εκκλησιαστική ζωή, δημιουργώντας μια εικονική εκκλησία. Καλείται να πέμπει, να εκπέμπει, να παραπέμπει, να αναγγέλλει την ύπαρξη ενός άλλου τρόπου ζωής. Καλείται να ενημερώνει τον ακροατή για το που μπορεί να βρει αυτή την ζωή και όχι να εγκλωβίζει τους ακροατές σε μια ψευδαίσθηση ζωή, σε μια εικονική ζωή, απομακρύνοντας τους από τους χώρους που πραγματικά διαδραματίζεται και δοκιμάζεται η ζωή. Το Ραδιόφωνο καλείται να υπαινίσσεται όχι να υποκαθιστά την ζωή.

6. Συμφωνήσαμε ότι το Ραδιόφωνο είναι ένα επιμορφωτικό μέσο. Κατά συνέπεια θα μπορούσε να λειτουργήσει επιμορφωτικά για τους ήδη πιστούς, αφού κοινή διαπίστωση είναι η ανάγκη επανα-ευαγγελισμού και επανα-κατήχησης των ήδη Χριστιανών. Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός σε μια υποσημείωση, στο διδακτικό βιβλίο της πρώτης Λυκείου, έκδοσης της δεκαετίας του 1990, στην σελίδα 147, μέσα σε μισή σελίδα έχει περιγράψει με τον πλέον συνοπτικό τρόπο, την αλλοίωση πίστης, του φρονήματος και του ήθους πολλών χριστιανών, το δράμα της σύγχρονης Ορθοδοξίας, την Βαβυλωνία αιχμαλωσία της εκκλησιαστικής ζωής.

7. Συμφωνήσαμε σε ένα Ραδιόφωνο χωρίς αποκλεισμούς. Ταυτόχρονα μας έγινε σαφές ότι το Ραδιόφωνο δεν μπορεί, αν θέλει να επαληθεύεται ως Ραδιόφωνο της Εκκλησίας, να μην ενδιαφέρεται «να πληροφορήσει»(Τιτ.4,5) όλους εκείνους που δεν ανήκουν συστηματικά στην Εκκλησιαστική κοινότητα, αφού η εντολή του Χριστού: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», είναι πάντοτε νωπή. Το Ραδιόφωνο εννοείται κυρίως ως ένα μέσο αναγγελίας, καλύτερα υπαινιγμού του Χριστιανικού μηνύματος σ’ εκείνους που δεν το γνωρίζουν. Είναι κάτι ανάλογο με την κατήχηση που κυρίως απευθύνεται πρωταρχικά σε μη χριστιανούς. Και εδώ ακριβώς έγκειται η θυσία της Εκκλησιαστικής κοινότητας, δηλαδή των ήδη πιστών, κληρικών και λαϊκών, οι οποίοι ουσιαστικά καλούνται να κάνουν λίγο χώρο, για να περάσουν τα υποψηφία μέλη στον Ναό. Δεν μπορούμε να ταυτιζόμαστε με τον πρεσβύτερο γιο της ευαγγελικής περικοπής, ο οποίος αρνείται πεισματικά να λάβει μέρος στην γιορτή που διοργανώνει ο πατέρας για την επιστροφή του γιου που είχε εγκαταλείψει πρόωρα την πατρική. Ο Χριστός εγκαταλείπει τα ενενήντα εννέα πρόβατα και αναζητά το ένα.

8. Η αγάπη η ουσία του περιεχομένου του προγράμματος.
Η ουσία του περιεχόμενου του προγράμματος δεν θα μπορούσε να ήταν κάτι άλλο από την αγάπη, αφού η εντολή του Χριστού είναι «αγαπάτε αλλήλους». Μια αγάπη χωρίς αποκλεισμούς. Μια αγάπη που κατά τον άγιο Ισαάκ τον Σύρο είναι «καύσις καρδίας …υπέρ Θεού, ανθρώπων… και των δαιμόνων». Το ίδιο με άλλα λέξεις θα πει και ο άγιος Μάξιμος ο ομολογητής αργότερα: «όποιος αγαπά άλλους περισσότερο και άλλους λιγότερο, απέχει πολύ από την αγάπη του Χριστού». Το μήνυμα μας δεν μπορεί να είναι, άλλο από το μήνυμα της εν Χριστώ αγάπης ελευθερίας και ειρήνης. Μιας αγάπης που ως αφετηρία έχει την αγάπη προς τους εχθρούς. Έτσι η αγάπη παύει να είναι μια συναισθηματική κατάσταση, αλλά ο τρόπος ζωής που κορυφώνεται στην θυσία υπέρ των εχθρών. Αλλά το ζήτημα εντοπίζεται στο πώς θα καταστήσουμε αυτό το υπέροχο μήνυμα της αγάπης σύγχρονο.

9. Ο τρόπος μετάδοσης του μηνύματος ήταν ένα ακόμα θέμα που μας απασχόλησε. Με ποιους τρόπους θα το κάνουμε το μήνυμά μας σύγχρονο και άμεσο. Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Συχνά η γλώσσα που συζητάμε, που διαλεγόμαστε, που απαντάμε δεν είναι απλή, αλλά ακαδημαϊκή, άλλοτε καταγγελτική, ή απολογητική με αποτέλεσμα το μήνυμα μας να μην φθάνει στον αποδέκτη. Οφείλουμε να δοκιμάζουμε νέους τρόπους χωρίς να χάσουμε τον στόχο μας. Κάτι τέτοιο δεν είναι ξένο στην παράδοσή μας. Οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος επικοινώνησαν στην γλώσσα των τότε λαών την διδασκαλία του Χριστού, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού που όχι απλώς μίλησε στην γλώσσα των ανθρώπων της εποχής του, αλλά πήρε και την σάρκα μας.

10.Εθελοντισμός, μια παρεξηγημένη υπόθεση.
Ένα ακόμα σημείο που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ήταν το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οι δυνατότητες να αμείβονται όλοι οι παραγωγοί μας. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα από πολλές πλευρές, μακάρι στο μέλλον να το υπερβούμε, αλλά ίσως είναι και μια πρόκληση σε μια εποχή, όπου τονίζεται και προβάλλεται παρά πολύ ο εθελοντισμός. Να δοκιμασθούμε και σ’ αυτό το επίπεδο. Πολλές μονάδες μας υπάρχουν χάρη στους εθελοντές τους οποίους ευχαριστούμε και πάλι. Αλλά ο εθελοντισμός δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Ο εθελοντισμός προϋποθέτει μεγάλη ωριμότητα και πειθαρχία, τα όρια να έχουν ήδη εσωτερικευθεί στον εθελοντή, για να έχει συνέπεια και συνέχεια, ειδάλλως η συνεργασία γίνεται άπιαστο όνειρο, η προχειρότητα και η γραφικότητα, καθημερινότητα.

Όλα τα παραπάνω να συμπυκνώνει το σύνθημα: «Νέο ξεκίνημα ίδια σχέση». Το «ίδια σχέση» αναφέρεται στο βασικό σκοπό του Ραδιοφώνου μας, που από την αρχή της ιδρύσεώς του ήταν η αναγγελία του μηνύματος της Εκκλησίας. Από αυτή την άποψη η σχέση με τον σκοπό και στόχο παραμένει η ίδια. Ενώ το «νέο ξεκίνημα» αναφέρεται στο νέο τρόπο με τον οποίο δοκιμάζουμε να επικοινωνήσουμε αυτό το μήνυμα στο εδώ και το τώρα, στους εγγύς και τους μακράν. (Συνεχίζεται)

Στο Βελιγράδι παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Γιανναρά:Το πρόσωπο και ο ερως

Ο εκδοτικός οικος «Beseda» της Ιεράς Μητρόπολης Μπάτσκας της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, θα παρουσιάσει στην φετεινή εκθεση βιβλίου του Βελιγραδίου άλλη μια αποκλειστική εκδοση.

Πρόκειται για βιβλίο του γνωστού ορθόδοξου θεολόγου και φιλοσόφου Χρήστου Γιανναρά.

Κοντά στα αλλα τα μέχρι σήμερα εκδοθέντα βιβλία του γνωστού συγγραφέως (Το αλφαβητάρι της πίστης, Η μεταφυσική του σώματος, Αλήθεια και ενότητα της Εκκλησίας), ο ως ανω εκδοτικός οικος ετοίμασε το βιβλίο ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΣ.
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τρίτη 27 Οκτωβρίου στο αμφιθέατρο της αίθουσας 1 του εκθεσιακού κέντρου του Βελιγραδίου, στις 19 μ.μ.
Ο τιμώμενος επισκέπτης κ.Χρήστος Γιανναράς θα παρουσιάσει το εργο του μαζί με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μπάτσκας κ.κ.Ειρηναίο Μπούλοβιτς, εκδότη, και τον Πρωτοπρεσβύτερο Dr Βλάνταν Περισιτς, Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου.
Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου στις 12 π.μ. και στον ιδιο χώρο, ο Καθηγητής κ.Γιανναράς θα δώσει διάλεξη με θέμα: Λογοτεχνία και μεταφυσική στην ελληνική και σερβική παράδοση.

«Δικαιοσύνη και ειρήνη κατεφίλησαν»(Ψαλ.84,11).

Από 18 εως 21 Οκτωβρίου τρέχοντος ετους διεξήχθη η εννατη διεκκλησιαστική συνδιάσκεψη «Σερβικές συναντήσεις», αφιερωμένη στις σχέσεις Εκκλησίας, κράτους και κοινωνίας στην Σερβία, Γερμανία και Ευρωπαική Ενωση.
Οργανωτές αυτής της τριημέρης συγκέντρωσης στην Φρουσκα Γκόρα στο ξενοδοχείο Nόρτσεβ ησαν η Ορθόδοξη Επισκοπή Κεντρικής Ευρώπης, η Deutsche Bischofskonferenz, DBK, και η Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας (Evangelische Kirche in Deutschland, EKD), σε συνεργασία με την Ορθόδοξη Επισκοπή Μπάτσκας, την Αρχιεπισκοπή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας του Βελιγραδίου και το ιδρυμα Konrad-Adenauer-Stiftung, KAS.
Με την προσευχή «Βασιλευ Ουράνιε» και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Μπάτσκας κ.κ.Ειρηναίου Μπούλοβιτς ξεκίνησαν οι εργασίες της φετεινής συνδιάσκεψης, της οποίας τον πυρήνα του περιεχομένου και του σκοπού εκφράζει το σύνθημα «Δικαιοσύνη και ειρήνη κατεφίλησαν»(Ψαλ.84,11).
Στα πλαίσια των φετεινών «Συναντήσεων» εγινε μια σειρα διαλέξεων, η σπουδαιότητα δε των θεμάτων εργασίας προκάλεσε ένα ζωντανό διάλογο μεταξύ ολων των συμμετεχόντων της συνδιάσκεψης.
Μετά το τέλος αυτής της συνάντησης πραγματοποιήθηκε προσκυνηματική εκδρομή στις Επισκοπές Σρεμ και Μπάτσκας.

Το τελικό ανακοινωθέν της Μικτής Επιτροπής του Θεολογικού Διαλόγου

Φωτογραφία απο www.amen.gr

Η ενδεκάτη Συνάντηση της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε στην Πάφο της Κύπρου, πόλη με πλούσια ιστορία, η οποία υποδέχθηκε τρεις Αποστόλους, Παύλο, Βαρνάβα και Μάρκο.
Η Συνάντηση έλαβε χώρα από 16 έως 23 Οκτωβρίου 2009, με γενναιόδωρη και αδελφική φιλοξενία τής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου. Στήν Συνάντηση συμμετείχαν είκοσι μέλη εκ μέρους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ενώ αρκετοί δεν ηδυνήθησαν να παραστούν.
Με εξαίρεση το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, εκπροσωπήθηκαν όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες: Οικουμενικό Πατριαρχείο, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Πατριαρχείο Αντιοχείας, Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, Πατριαρχείο Μόσχας, Πατριαρχείο Σερβίας, Πατριαρχείο Ρουμανίας, Πατριαρχείο Γεωργίας, Εκκλησία Κύπρου, Εκκλησία Ελλάδος, Εκκλησία Πολωνίας, Εκκλησία Αλβανίας και Εκκλησία Τσεχίας και Σλοβακίας.
Τις εργασίες της Επιτροπής διηύθυναν οι δύο συμπρόεδροί της, Καρδινάλιος κ. Walter Kasper και Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης, συμπαραστατούμενοι από τους δύο Γραμματείς : τον Μητροπολίτη Σασίμων κ. Γεννάδιο (Οικουμενικόν Πατριαρχείο) και τον Monsignor Eleuterio F. Fortino (Ποντιφικόν Συμβούλιον για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας).
Κατά τήν εναρκτήρια συνεδρία του Σαββάτου, 17ης Οκτωβρίου, τα μέλη της Επιτροπής καλωσόρισε με εγκαρδιότητα ο Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος, υπογραμμίσας τη σπουδαιότητα της διεξαγωγής της συνάντησης αυτής στην αποστολική αυτή πόλη της Πάφου, γνωστή για την ιστορία όχι μόνο αυτής της νήσου αλλά και του συνόλου της Χριστιανοσύνης.
Το Σάββατο, 17 Οκτωβρίου, τα μέλη της Ρωμαιοκαθολικής αντιπροσωπείας ετέλεσαν τη Θεία Ευχαριστία στον Ρωμαιοκαθολικό Ναό του Τιμίου Σταυρού, στη Λευκωσία, προεξάρχοντος του Καρδιναλίου κ. Walter Kasper, παρόντων και των Ορθοδόξων μελών. Στην ομιλία του ο Καρδινάλιος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της Ρωμαιοκαθολικής Αντιπροσωπείας προς την Εκκλησία της Κύπρου και ιδιαίτερα στον Μητροπολίτη Πάφου κ. Γεώργιο για τη γενναιόδωρη φιλοξενία του και υπογράμμισε ότι το πνεύμα της ταπείνωσης και της αγάπης πρέπει να επικρατεί στο έργο της Μικτής Επιτροπής του Διαλόγου, τονίζοντας τους λόγους του Κυρίου: «και ος αν θέλη εν υμίν είναι πρώτος έσται πάντων δούλος» (Μκ 10, 44). Την επομένη, Κυριακή 18 Οκτωβρίου, τελέστηκε για τα μέλη της Ορθοδόξου αντιπροσωπείας Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης, στη Λευκωσία, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. κ. Χρυσοστόμου, παρόντων και των μελών της Ρωμαιοκαθολικής αντιπροσωπείας.
Ο Μακαριώτατος στην ομιλία του μεταξύ άλλων ετόνισεν : «Μαζί με όλες τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες υπογραμμίζουμε τη σταθερή εμμονή μας στους καθιερωμένους βασικούς πόλους της εκκλησιαστικής συνείδησης της πρώτης χιλιετίας του ιστορικού βίου της Εκκλησίας.
Οι Οικουμενικές Σύνοδοι και οι μεγάλοι Πατέρες της πρώτης χιλιετίας αποτελούν εχέγγυο για την αυθεντική θεολογική ερμηνεία του μυστηρίου της εν Χριστώ Θείας οικονομίας αλλά και για την αυθεντική βίωσή του από τους πιστούς στο μυστήριο της Εκκλησίας, στο οποίο προεκτείνεται, υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, η συνεχής και ενεργός παρουσία του Χριστού μέσα στον κόσμο, μέχρι της συντελείας του αιώνος».
Εν συνέχεια, οι συμπρόεδροι, Καρδινάλιος κ. Walter Kasper και Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης, συνοδευόμενοι από τους Μητροπολίτην Σασίμων κ. Γεννάδιον, Καρδινάλιον κ. Leonardo Sandri, Μητροπολίτην Κωνσταντίας-Αμμοχώστου κ. Βασίλειον και τον Αρχιεπίσκοπον κ. Roland Minnerath, επισκέφθηκαν τον Εξοχώτατον Πρόεδρον της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια, στο Προεδρικό Μέγαρο.
Ο κ. Πρόεδρος εξέφρασε την ελπίδα όπως ο σημαντικός αυτός διάλογος συνεχισθεί σε έναν κόσμο που παραμένει ακόμη διηρημένος, όπως συνεχίζει να παραμένει διηρημένη και η Κύπρος, και ευχήθηκε πρόοδο προς αποκατάσταση της κοινωνίας μεταξύ των δύο Εκκλησιών.
Τα μέλη της Επιτροπής επισκέφθηκαν το Βυζαντινό Μουσείο και παρεκάθησαν στο επίσημο γεύμα το οποίον παρέθεσε ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος προς τιμήν των μελών της Επιτροπής στο Αρχιεπισκοπικόν Μέγαρον. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας οι εκπρόσωποι επισκέφθηκαν το Μετόχιο της Ιεράς Μονής Κύκκου, όπου τους υποδέχθηκε με θερμότητα ο Ηγούμενός της, Μητροπολίτης Κύκκου και Τυλληρίας κ. Νικηφόρος, καθώς και ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐας.
Εν συνεχεία, ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας-Αμμοχώστου κ. Βασίλειος παρέθεσε επίσημο δείπνο στο Μητροπολιτικό Μέγαρο, στο Παραλίμνι. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδος τα μέλη είχαν την ευκαιρίαν να επισκεφθούν επίσης την Ιερά Μονή του Αγ. Νεοφύτου και τους αρχαιολογικούς χώρους της Πάφου, που συνδέονται με τον Απόστολον Παύλο.
Κατά τήν πρώτην ημέρα των εργασιών, όπως είθισται, τα μέλη των δύο πλευρών, Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων, συνεδρίασαν κεχωρισμένα ώστε να συντονίσουν το έργο του Διαλόγου.
Μεταξύ πολλών άλλων ζητημάτων, η Ορθόδοξη αντιπροσωπεία συζήτησε τις αρνητικές αντιδράσεις προς τον Διάλογο ορισμένων Ορθοδόξων κύκλων και έκρινε ομόφωνα ότι είναι εντελώς αβάσιμες και απαράδεκτες. Επίσης κατεδίκασε την εκ μέρους τους διάδοση ψευδών και παραπλανητικών πληροφοριών.
Όλα τα Ορθόδοξα μέλη της Επιτροπής επιβεβαίωσαν εκ νέου ότι ο Διάλογος συνεχίζεται με απόφαση όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και διεξάγεται με πιστότητα στην Αλήθεια και την Παράδοση της Εκκλησίας.
Η Ρωμαιοκαθολική αντιπροσωπεία εθεώρησε το προσχέδιο κειμένου ως καλή βάση για το έργο της Επιτροπής και επιβεβαίωσε τη επιθυμία της να συνεχίσει το Διάλογο με συνέπεια και αμοιβαία εμπιστοσύνη, υπακούοντας στο θέλημα του Κυρίου.
Όπως είχε αποφασισθεί στην αμέσως προηγούμενη συνάντηση της Ολομελείας της Ραβέννας, 2007, η Επιτροπή εμελέτησε το θέμα «Ο ρόλος του Επισκόπου Ρώμης εν τη κοινωνία της Εκκλησίας κατά την πρώτην Χιλιετίαν», επί τη βάσει του προσχεδίου κειμένου που συνέταξε η Μικτή Συντονιστική Επιτροπή, η οποία συνεδρίασε στον Άγιο Νικόλαο, Κρήτης, το 2008.
Στις συζητήσεις της Ολομελείας η Επιτροπή εξέτασε το προσχέδιο κείμενο διεξοδικώς προβαίνοντας σε διορθώσεις, αλλαγές και συμπληρώσεις του.
Η Επιτροπή απεφάσισε την ολοκλήρωση των εργασιών της επί του προσχεδίου κειμένου το επόμενο έτος, με τη σύγκληση της Ολομελείας της Μικτής Επιτροπής. Δεδομένου ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία του τελικού κειμένου, οποιοδήποτε τυχόν κείμενον κυκλοφορήσει δεν είναι έγκυρο.
Η προσεχής Συνάντηση της Ολομελείας θα λάβει χώρα στη Βιέννη, Αυστρίας, από 20 έως 27 Σεπτεμβρίου 2010, και θα φιλοξενηθεί από τον Καρδινάλιο κ. Christoph Schönborn. Η ενδεκάτη Ολομέλεια της Επιτροπής του Διαλόγου περάτωσε τις εργασίες της με την τέλεση Ορθοδόξου Εσπερινού στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Θεοδώρου της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου.
Εν συνέχεια, ο Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος δεξιώθηκε τα μέλη της Επιτροπής στο Μητροπολιτικό Μέγαρο παρόντος και του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου, ο οποίος προσέφερε σε όλους αναμνηστικά δώρα.
Η Συνάντηση της Μικτής Επιτροπής χαρακτηρίσθηκε από πνεύμα φιλίας, συνεργασίας και πλήρους εμπιστοσύνης.
Τα μέλη της εκτίμησαν ιδιαιτέρως τη γενναιόδωρη φιλοξενία της Εκκλησίας της Κύπρου, και παρέθεσαν τη συνέχιση του Διαλόγου στις προσευχές των πιστών.
Πάφος, Κύπρος, 22 Οκτωβρίου 2009

Με το μετάλιο του Αγίου Σάββα ετίμησε η Σερβική Εκκλησία τον Πρόεδρο της Ρωσίας

Με την ευλογία Μακαριωτάτου Πατριάρχου Σερβίας κ. Παύλου και την απόφαση της Αγίας Αρχιερατικής Συνόδου της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, απονεμήθηκε στον κ.Δημήτριο Μεντβεντεβ, Προεδρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το μετάλιο του Αγίου Σάββα πρώτου βαθμού, σε πανηγυρική τελετή που ελαβε χώρα στο Σερβικό Πατριαρχείο, τηνΤρίτη 20 Οκτωβρίου 2009.

Απευθυνόμενος Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας κ.κ. Αμφιλόχιος Ράντοβιτς στον κύριο Πρόεδρο μεταξύ των αλλων ειπε:
"Εσείς, αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ακολουθείτε τα βήματα των μεγάλων προγόνων σας, τόσο με την επίσκεψη σας την συνδεδεμένη με την επέτειο της απελευθέρωσης του Βελιγραδίου(1944), οσο και με την ιδική σας και της χώρας σας της Ρωσίας την αμετακινητη στάση και υπεράσπιση της ακεραιότητος της Σερβίας με την καρδια της το Κοσσυφοπέδιο, υπερασπίζοντας ετσι όχι μόνο τη Σερβία αλλά και το Διεθνές Δίκαιο.
Η Αγία και Ιερά Σύνοδος σε ενδειξη ευγνομωσύνης για την πίστη σας στην αδελφωσύνη και τη δικαιοσύνη, για την προσφορά σας στην ενότητα της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, και για την εμπρακτη αγάπη σας εναντι της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, σας απονέμει την μεγαλύτερη διάκριση της: Το μετάλιο του Αγίου Σάββα πρώτου βαθμού".

Σ’ αυτά τα ζεστά και αδελφικά λόγια του Σεβασμιωτάτου ο Προεδρος Δημήτριος Μεντβεντεβ απάντησε ότι είναι ιδιαίτερα ευτυχισμένος που του απονεμήθηκε η μεγαλύτερη διάκριση της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, εκτίμησε ότι οι σχέσεις και των δυο λαών είναι δυνατές, και εξέφρασε την πάγια υποστήριξη της Σερβίας στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου.

Ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Μπάτσκας κ.Ειρηναίος Μπούλοβιτς ανέγνωσε την απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, και ακολούθως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.Αμφιλόχιος απένειμε το μετάλιο αναφωνών το: Αξιος!

Νέο ξεκίνημα – ίδια σχέση

Mε την εμπειρία των 20 χρόνων της ραδιοφωνικής του παρουσίας και με το σύνθημα «Νέο ξεκίνημα – ίδια σχέση» ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 εισέρχεται σε μια νέα περίοδο προσφοράς και δημιουργίας.
Με στόχο μεγαλύτερο άνοιγμα στην κοινωνία και διευρυμένη θεματολογία, πραγματοποιείται νέο ξεκίνημα με :
•νέο πρόγραμμα και
•εκδηλώσεις εορτασμού των 20 χρόνων λειτουργίας του

Πιό συγκεκριμένα, ήδη από τις 28 Σεπτεμβρίου 2009 εκπέμπει το νέο του πρόγραμμα με κύριους θεματικούς άξονες :

1.Ενημερωτικές Εκπομπές (Μάκης Αδαμόπουλος, Θεοδοσία Αντωνέλου, Αντώνης Γιαννακόπουλος, Σμαραγδή Καράγιωργα, Αδαμαντία Μπούρτζινου, Κωνσταντίνος Παππάς, Αικατερίνη Χουζούρη)

2.Ειδήσεις (Θεοδοσία Αντωνέλου, Κωνσταντίνος Μπλάθρας, Δημήτρης Ριζούλης, Στυλιανή Χριστοδούλου)

3.Γνωριμία με την Ορθόδοξη Πίστη (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος, Σταύρος Γιαγκάζογλου, Άγγελος Καλογερόπουλος, Ιωάννης Καραβιδόπουλος, Ιωάννα Κατσούλα, Ανέστης Κεσελόπουλος, π. Παύλος Κουμαριανός, Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, π. Δωρόθεος Πάπαρης, π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, Σταύρος Τερζής, Ανδρέας Χατζηχρήστου)

4.Ανθρώπινες Σχέσεις (π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης, Ρένα Γιαλουρίδου, Αλέξανδρος Καρυώτογλου, Γεώργιος Κίσσας, Απόστολος Νικολαϊδης, Θεόδωρος Παντούλας)

5.Εκκλησία και Κόσμος (Βασίλης Αργυριάδης, Πέτρος Βασιλειάδης, Ελένη Βιτάλη, Σμαραγδή Καράγιωργα, Δημήτρης Κοσμόπουλος, π. Ανανίας Κουστένης, Δημήτρης Μόσχος, Φάνης Μουρατίδης, Μάριος Μπέγζος, Αθανάσιος Παπαθανασίου, Βασίλης Σπυρόπουλος)

6.Η Μουσική των Αγγέλων - Βυζαντινή Μουσική (Λυκούργος Αγγελόπουλος, Κωνσταντίνος Αγγελίδης, Σταμάτης Κίσσας, Γεώργιος Κωνσταντίνου, Νίκος Νικολάου, Χρήστος Χατζηνικολάου)

7.Ιστορία και Ελληνική Γλώσσα (Φανούρης Βώρρος, Κωνσταντίνος Γανωτής, π. Γεώργιος Μεταλληνός, Χαράλαμπος Μηνάογλου, Καλλιόπη Μπουρδάρα, Αντώνης Παναγιώτου)

8.Ελληνική Παραδοσιακή Μουσική (Νίκος Διονυσόπουλος, Σμαραγδή Καράγιωργα, Στέλιος Κατσιάνης, Λάμπρος Λιάβας, Πέτρος Μουστάκας, Θεοφάνης Σουλακέλλης, Ιωάννης Τσιαμούλης)

9.Περιβάλλον ( Στυλιανή Χριστοδούλου)

10.Πολιτισμός
α) Λογοτεχνία (Μάρω Βαμβουνάκη, Νικίας Λούντζης, Αθανάσιος Νιάρχος, Δημήτρης Προύσαλης)
β) Ορθόδοξη Τέχνη (Χρήστος Καραγιάννης, Γεώργιος Κόρδης, Νικόλαος Ολυμπίου,Ιωάννα Στουφή)
γ) Κλασσική Μουσική (π. Χρύσανθος Αλισάφης, Εύα Κεχαγιά)
δ) Ελληνικό Τραγούδι (Μάκης Αδαμόπουλος, Κυριακή Αιλιανού, Νότης Μαυρουδής, Φώτης Ψυχάρης)
ε) Εικαστικά (π. Πέτρος Μινώπετρος, Αικατερίνη Χουζούρη)
στ) Θεολογικά και Λογοτεχνικά Βιβλία στον 89,5 (Δημήτρης Κοσμόπουλος)
ζ) Ελεύθερα Θέματα (Μάριος Μιχαηλίδης, Κωνσταντίνος Μπλάθρας, π. Νεκτάριος Πέτας, Ζωή Πλιάκου, Δημήτρης Ράπτης)

Το Πρόγραμμα υποστηρίζεται από το Τεχνικό, Διοικητικό και Επιστημονικό προσωπικό του σταθμού.

Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα www.ecclesia.gr

Η παρουσίαση του νέου προγράμματος θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009, ώρα 12:00, στο ΣΑΡΟΓΛΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ, Ρηγίλλης 1, Αθήνα.

Επίσης, έχουν προγραμματιστεί εορταστικές εκδηλώσεις και ειδικές ενέργειες για τα 20 χρόνια στα «ερτζιανά» :

•έκδοση ενημερωτικών φυλλαδίων
•μεγάλη εορταστική εκδήλωση σε πολυχώρο των Αθηνών
•προβολή εορτασμού σε Ιερές Μητροπόλεις και Ιερούς Ναούς
•εκδηλώσεις – ομιλίες