Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

Αντιφώνηση της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τη Δοξολογία στην Πάτρα 3/11/2008


Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος καὶ λίαν αγαπητὲ Αδελφὲ κύριε Ιερώνυμε, Ιερώτατε Μητροπολιτα Πατρών κύριε Χρυσόστομε, Εξοχώτατοι, Εντιμότατοι κύριοι εκπρόσωποι των Αρχων, Ευλαβέστατοι κληρικοί, Λαὲ του Θεού ευλογημένε, Αίνον καὶ δοξολογίαν απὸ κέντρου ψυχής αναπέμπομεν πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεὸν ημων, ο οποίος μας αξιώνει της σημερινής μεγάλης χαράς.
Ο αγιος Απόστολος Ανδρέας, ψυχὴ εκ νεότητος διψώσα τὸν Θεόν, μαθητεύσας πλησίον του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού καὶ πληροφορηθεὶς παρ’ αυτοῦ τὰ του Ιησού, επλησίασε τον Κύριον μὲ πόθον πολύν, ευρήκεν εν τω προσώπω Του τὸν αναμενόμενον Μεσσίαν, καὶ ωδήγησεν εις Αυτὸν τὸν αδελφόν του Σίμωνα κατ’ αρχήν, πολλὰ δὲ πλήθη πιστών μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, Απόστολος μέγας γενόμενος καὶ ευαγγελιστὴς Εθνών. Τὸ Βυζάντιον του οφείλει τὸν ευαγγελισμόν του, οπως καὶ αι περὶ τὴν Μαύρην Θάλασσαν λοιπαὶ περιοχαὶ.

Η πόλις των Πατρών ομως του οφείλει, πέραν του αποστολικού φωτισμού καὶ της εγκαθιδρύσεως του πρώτου Επισκόπου της Στρατοκλέους, καὶ τὴν μεγάλην τιμὴν νὰ ειναι ο τόπος της εσχάτης ομολογίας, του μαρτυρίου καὶ της τελειώσεώς του! Ενω τὰς αλλας περιοχὰς ηγίασε μόνον μὲ τὸ κήρυγμα, τὴν προσευχήν, τὴν κατάστασιν Επισκόπων καὶ Πρεσβυτέρων, τὸ αγιον υπόδειγμα της αρετής του, τὰς Πάτρας, τὴν αχαϊκὴν γην, ηγίασε μὲ τὸ ἴδιον τὸ τιμαλφὲς αιμα του. Εσβέσθη η πηγὴ της Δήμητρας! Τὴν αντικατέστησε τὸ φρέαρ ποὺ ηγιάσθη απὸ τὸ αποστολικὸν αιμα! Επεσεν η Αρτεμις η Τρικλαρία! Ο Ανδρέας εφύτευσεν εις τὰς Πάτρας τὸ τρίκλωνον δένδρον της φυσιζώου Παναγίας Τριάδος! Ηφανίσθη η Παναχαΐς Αθηνά! Εβασίλευσεν ἡ πανσθενὴς Χάρις τοῦυΕνὸς καὶ Μόνου Αληθινού Θεού εις τὴν Αχαίαν!

Οι Αχαιοὶ αξίως ηγαπήσατε τὸν Ἀνδρέαν. Υπήρξε, καὶ ειναι εσαεί, ο πνευματικὸς πατήρ σας. Ο ουράνιος προστάτης, βοηθὸς καὶ αντιλήπτωρ σας. Ο πρέσβυς σας πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τὰ πρὸς σωτηρίαν. Δικαίως σεμνύνεσθε δι’ αυτόν. Ειναι ο μόνος ἐκ τῆς ιεράς Δωδεκάδος των Αγίων Αποστόλων τοῦ Χριστού, ο οποιος εμαρτύρησεν επὶ ελληνικού εδάφους. Αξιοχρέως τὸν τιμάτε ὡς πολιούχον των Πατρών, δίδετε τὸ σεπτὸν ονομά του εις τὰ τέκνα σας καὶ ανεγείρατε εις επαινον καὶ δόξαν του, οχι μόνον τοὺς αρχαίους εκείνους ναούς, οι ὁποίοι δὲν υφίστανται σήμερον, οχι μόνον τὸν παραπλεύρως υφιστάμενον σεμνὸν καὶ ωραίον παλαιὸν ναόν, ο οποίος ομως απεδείχθη ανεπαρκὴς διὰ νὰ στεγάσῃ τὴν πρὸς τὸν Πρωτόκλητον μεγάλην πατρινὴν ευλάβειαν, αλλὰ καὶ τὸν παγκαλλή καὶ περίλαμπρον Καθεδρικὸν τουτον ναόν, ο οποίος αποτελεί πλέον τὸ χαρακτηριστικώτερον αναγνωριστικὸν στοιχείον ταυτότητος της συγχρόνου πόλεως των Πατρων!

Τὸν εθεμελιώσατε πρὸ εκατὸν ακριβώς ετών. Τὸν εκτίσατε μὲ θυσίας καὶ μὲ καθολικὴν του λαού συνδρομήν. Τὸν ενεκαινιάσατε μὲ μοναδικὴν λαμπρότητα. Νὰ τὸν χαίρεσθε μὲ τὴν χαρὰν ποὺ ησθάνθη ὁ Σολομὼν οταν επεράτωσε τὸν Ναὸν των Ιεροσολύμων καὶ μὲ τὴν χαρὰν καὶ αγαλλίασιν, τὴν οποίαν ησθάνθη ὁ μέγας Αυτοκράτωρ Ιουστινιανός, οταν επεράτωσε εις τὴν Βασιλεύσουσαν τὴν Μεγάλην Εκκλησίαν της Ορθοδοξίας, τὸν μοναδικὸν καὶ ανεπανάληπτον περίπυστον Ναὸν της τοῦ Θεού Σοφίας!



Ευχαριστούμεν, Ιερώτατε Μητροπολίτα Πατρών κ. Χρυσόστομε, διὰ τὴν ευγενή πρόσκλησιν νὰ ελθωμεν καὶ νὰ προστώμεν τῶν εορτασμών της χαρμοσύνου εκατονταετηρίδος, ομού μετὰ τού Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος καὶ λίαν ημιν αγαπητού Αδελφού καὶ Συλλειτουργού κυρίου Ιερωνύμου, καὶ νὰ προσκυνήσωμεν ευλαβώς τὴν τιμίαν κάραν καὶ τὸν σεπτὸν σταυρὸν του κοινού προστάτου μας. Σας φέρομεν εκ Κωνσταντινουπόλεως ολην τὴν αγάπην, τὴν στοργὴν καὶ τὴν ευλογίαν της Βυζαντίδος καὶ Οικουμενικῆς Εκκλησίας. Της υπὸ του Πρωτοκλήτου ιδρυθείσης καί, σὺν τω κηρύγματι του Ευαγγελίου, τὸ διὰ Χριστὸν μαρτύριόν του εγκολπωθείσης καὶ διαχρονικώς μέχρι σήμερον εν υπομονή καὶ εγκαρτερήσει πολλη συνεχιζούσης. Νὰ ζήτε, σὺν τω ευαγεί κλήρω, τοῖς αρχουσι καὶ τω πιστώ λαώ της Αχαίας, ετη πολλά, ευλογημένα καὶ σωτήρια, συνεχίζοντες φιλοτίμως καὶ προσεκτικώς τὴν οικοδομὴν της Εκκλησίας του Χριστου, επὶ του θεμελίου, τὸ οποίον εθεσεν ενταύθα ο πολὺς Ανδρέας!
«Η χάρις του Κυρίου Ιησού Χριστού μεθ’ υμών», αδελφοί «η αγάπη μου μετὰ πάντων υμων ἐν Χριστω Ιησού.
Αμήν» (Α΄ Κορ. 16: 24).

Δεν υπάρχουν σχόλια: