Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

"Ανοιγμα" της τοπικής μας Εκκλησίας

Με επιτυχία ολοκληρώνονται σιγα-σιγά οι εορταστικές εκδηλώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών στα πλαίσια των "Πρωτοκλητείων 2008".
Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε το "ανοιγμα" της τοπικής μας Εκκλησίας στον Οικουμενικό Θρόνο με την ιστορικής σημασίας πρώτη Πατριαρχική Θ.Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα επι τη συμπληρώσει των 100 χρόνων απο την θεμελίωση του. Οπως επίσης δεν μπορούμε να μην υπογραμμίσουμε και την συμμετοχή στις εκδηλώσεις του Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ.Ιερωνύμου.
Αλλά και ολες οι αλλες αναβαθμισμένες και υψηλού επιπέδου εκδηλώσεις-συναυλίες, ομιλίες, εκθέσεις, ημερίδα κ.λ.π.-δεν ησαν τίποτε αλλο παρά ενα αλλο πολιτιστικό "ανοιγμα" προς την τοπική κοινωνία με ευεργετικές επιπτώσεις στο ηθος και την αξιοπρέπεια του λαού της περιοχής μας.

Πίσω ομως απο τα "ανοίγματα" αυτά, οφείλουμε να ομολογήσουμε, οτι κρύβεται ο ζήλος και το ενδιαφέρον του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ.Χρυσοστόμου, για μια ζωντανή εκκλησιαστική ζωή, εξω απο τα καθιερωμένα, που αγκαλιάζει ολους δίχως εσωστρέφειες και με αλλες προοπτικές...

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

Το δίλημμα

«Που είναι ο Αρχιεπίσκοπος; Μέρες τώρα η Εκκλησία έχει στριμωχτεί στη γωνία και βάλλεται από κάθε κατεύθυνση και ο κ. Ιερώνυμος σιωπά.
Αν ο Αρχιεπίσκοπος δεν βγει τώρα να στηρίξει την Εκκλησία, να μιλήσει για το έργο και την προσφορά της πότε σκοπεύει να το πράξει;

Αυτό που δεν κατάφεραν αιώνες τώρα όσοι θέλουν την Εκκλησία στο περιθώριο το κατόρθωσε μέσα σε ελάχιστους μήνες ο κ. Ιερώνυμος. Όλοι μιλάνε για την Εκκλησία εκτός από τον Αρχιεπίσκοπο….».

Αυτή ειναι η αντιμετώπιση που εχει ο Μακαριώτατος από πολλά Μ.Μ.Ε. και όχι μόνο: «Που είναι ο Αρχιεπίσκοπος…γιατί δεν μιλάει…γιατί δεν απαντάει…τι κάνει η Εκκλησία;», είναι μερικές φράσεις που ακούμε καθημερινά και προβληματιζόμαστε.

Και ξαφνικά ο Μακαριώτατος λύνει τη σιωπή του με μια συνέντευξη που εδωσε στην Κ.Ε. στις 23-11-2008. Η συνέντευξη αποπνέει ενα αλλο ηθος, ενα διαφορετικό υφος, αυθεντικα ορθόδοξο θα ελεγα που μας προβληματίζει ολους και μας ανοίγει αλλες προοπτικές…Σιωπή, αυτομεμψία, ταπείνωση, αγάπη…

Διαβάζοντας και εγω τη συνέντευξη θέλησα να χαράξω κάποιες σκέψεις οι οποίες θέλω να πιστεύω ότι αντανακλούν το ορθόδοξο ηθος!

1. Το καίριο ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο Αρχιεπίσκοπος και η Ιεραρχία ολόκληρη αν θέλετε, ειναι το πως νικιέται η αρώστεια η φθορά και ο Θάνατος και όχι στο πως λύνονται τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα των ανθρώπων. Σ' αυτά απαντά η πολιτεία.

Τώρα εαν η Εκκλησία απαντώντας στο πρόβλημα του θανάτου επηρεάζει και την καθημερινότητα των ανθρώπων, αυτό ειναι ευχής εργον, αλλά δεν μπορεί να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της.


2. Σύμφωνα με τα λόγια του Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ιωάννη "Η Εκκλησία δεν σώζει μ' αυτό που λέει η κάνει, αλλά μ' αυτό που ειναι", ετσι δηλαδή οπως συγκροτείται και φανερώνεται, σαν Σώμα Χριστού, σαν κοινότητα αγάπης, σαν χώρος που περνάει κανείς απο τη "φιλαυτία" στη "φλαδελφεία, απο την ασθένεια στη θεραπεία.

Η Εκκλησία γνωρίζει οτι οσα εργα και αν κάνει, ότι αυτά δεν συγκροτούν την Εκκλησία.Το Αγιο Πνεύμα «ολον συγκροτεί τον Θεσμόν της Εκκλησίας».Τα εργα είναι παρόντα στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά αυτά δεν αποτελούν την ταυτότητα της, την ειδοποιό διαφορά(παράδειγμα οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι που ειχαν εργα και δεν δικαιώθηκαν).


3. Η κρίση που διέρχεται η Ελλαδική Εκκλησία δεν προέρχεται από τις αστοχίες κάποιων ιερωμένων η και λαικών, οι οποίες πάντοτε υπήρχαν.

Το δίλημμα δεν είναι ανάμεσα σε ένα πλούσιο η φτωχό, ηθικό η ανήθικο ιερωμένο, αλλά εχει να κάνει με το ποιος σώζει τον ανθρωπο, με την ιδια την ταυτότητα της Εκκλησίας.

Απο που αντλεί το «εγώ» της, τη συνείδηση της. Από τις επιτυχημένες η αποτυχημένες πράξεις των μελών της; Από ένα άλλο ανθρωπο η από τον ιδιο το Θεό;

Το δίλημμα είναι πως θα εννοήσουμε την Εκκλησία: Σαν μια κοινότητα που εχει τις ρίζες της στο μέλλον, στα εσχατα η σαν μια κοινότητα που δικαιολογεί την παρουσία της από την οποιαδήποτε προσφορά της –κοινωνική, εθνική, πολιτιστική- στην ιστορία;



Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

Παραμυθητική θεολογία


Του π.Αδαμάντιου Αυγουστίδη
εκδόσεις Δομή, Αθήνα 2008
"...Μήπως χρειαζόμαστε και οι ορθόδοξοι να αναπτύξουμε και πάλι τη δική μας παραδεδομένη αλλά παραμελημένη "αφηγηματική θεολογία; " Να ξαναβρούμε, αίφνης, τον τρόπο που ο πατρο-Κοσμάς "αφηγείτο" ως "παραμύθι"-παραμυθία, δηλαδή παρηγοριά και ελπίδα, την αλήθεια της Εκκλησίας; Τον τρόπο δηλαδή που διηγείτο τα της πίστεως με τις δικές του λέξεις, που δεν ηταν πιά δικά του λόγια αλλά σαρκωμένος αγιοπνευματικός λόγος, θρεμμένος απο το ασκητικό του βίωμα. Με αλλα λόγια, να ξαναβρούμε τη θέση που της ταιριάζει - αλλά και να ανπτύξουμε περαιτέρω- μια ορθόδοξη "παραμυθητική" θεολογία, ανταποκρινόμενοι στη δίψα του σύγχρονου ανθρώπου για ποιμαντικό λόγο αμεσο, βιωματικό και παρηγορητικό.

Πρόκειται βέβαια για ποιμαντικό επίτευγμα που δεν κατακτάται εύκολα, καθώς προυποθέτει πρόοδο σημαντική στην πορεία προς την αγιότητα. Ομως, εαν κάποιος δεν ειναι προκατειλημμένος, μπορεί να δεί τέτοια ποιμαντικά κατορθώματα να ανθίζουν απρόσμενα γύρω του. Εκεί που δεν το περιμένει. Οπως ανάβλυσαν οι ευωδίες της θείας Χάρης απο τις σχισμάδες των κελιών του γέροντα Παισίου η Πορφυρίου η Ιακώβου η ποιός ξέρει πόσων αλλων, λιγότερο γνωστών σύγχρονων αγιασμένων μορφών..."

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

Εκοιμήθη ο πρώην Πατρών κ.κ. Νικόδημος Βαλληνδράς

8-02-1998 Αγιοι Θεόδωροι Δεμένικα

Σε λαϊκό προσκύνημα έχει εκτεθεί από το μεσημέρι το σκήνωμα του Μητροπολίτη πρώην Πατρών κ.κ. Νικοδήμου, στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, δίπλα από την Αρχιεπισκοπή Πατρών.

Ο πρώην Πατρών εκοιμήθη τα ξημερώματα από παθολογικά αίτια σε νοσοκομείο της Αθήνας σε ηλικία 93 ετών.

Το σκήνωμα του μακαριστού κ.κ.Νικοδήμου έφτασε στην Πάτρα λίγο μετά τις 2.00 το μεσημέρι.

Αντιπροσωπεία του κλήρου της Ιεράς Μητρόπολης Πατρών, με επικεφαλής τον Μητροπολίτη κ.κ.Χρυσόστομο, το συνόδευσε μέχρι το παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη.

Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στις 12 το μεσημέρι της Τρίτης στον Ιερό Ναό του πολιούχου, ενώ θα ενταφιαστεί στον προαύλιο χώρο του παρεκκλησίου του Αγίου Ιωάννη.

Ο Νικόδημος Βαλληνδράς και κατά κόσμον Νικόλαος Βαλληνδράς του Λεωνίδα, γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1915.

Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1936.

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1940 και Πρεσβύτερος το 1944.

Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος με τον Αρχιδιάκονό του Νικόδημο Βαλληνδρά

Διετέλεσε Αρχιδιάκονος του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου (1939-1941) και Γραμματέας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (1941-1954), Ιεροκήρυκας, Ηγούμενος της Μονής Πετράκη, καθώς και Διευθυντής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη (1961-1962).

Στις 22 Νοεμβρίου 1965 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου.

Στις 22 Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Πατρων.

Στις 12 Ιανουαρίου 2005 παραιτήθηκε λόγω γήρατος.

Ο Μακαριστός διέθετε μια φυσική αρχοντιά στην κίνηση και στον λόγο, ηταν ηπιος χαρακτήρας και αγαπητός σαν ανθρωπος. Συνέγραψε αγιολογικές μελέτες, ασματικές ακολουθίες και κηρύγματα, ενώ υπήρξε αριστος μουσικός και καλλίφωνος...

Ζούσε διαρκώς μέσα στον υμνολογικό πλούτο της παράδοσής μας. Ηταν μια "προσευχητική υπαρξη", "ενα λειτουργικό ον"( Ναυπάκτου Ιερόθεος).

8-02-1998 Απο την εις Πρεσβύτερον χειροτονία μου.Παρών και ο Καθηγητής μου και πνευματικός μου πατέρας Μητροπολίτης Μαυροβουνιου κ.κ.Αμφιλόχιος Ράντοβιτς

Της Αρχιερωσύνης σου μνησθείη Κύριος ο Θεός....


Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Ημερίδα για τον π.Χαρίτωνα Πνευματικάκι

Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008 στο Συνεδριακό κέντρο Α.Τ.Ε.Ι. Πατρών και ωρα 9π.μ. θα πραγματοποιηθεί ημερίδα με θέμα: "Χαρίτων Πνευματικάκις, ο φλογερός Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και Ιεραπόστολος της Αφρικής". Το πρόγραμμα της ημερίδας εχει ως εξης:

Χαιρετισμοί.
Εισηγήσεις
9.20 π.μ. Σεβ.Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ.κ.Ιγνάτιος
9.40 π.μ. Αρχιμ. π.Νικηφόρος Μικραγιαννανίτης
9.50 π.μ. Αρχιμ. π. Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος
10.05 π.μ. Προβολή video απο τη ζωή του π. Χαρίτωνος

10.35 π.μ. Διάλειμμα
11.05 π.μ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Ανδρέας Καγιαγια
11.30 π.μ. Δήμητρα Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου Ομότιμος Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
11.40 π.μ. κ.Ευστάθιος Λεοντής, Γλύπτης
11.50 π.μ. Υμνοι απο Αφρικανούς νέους
12.οο π.μ. Παρεμβάσεις
12.50 π.μ. Επισφράγισμα υπο του Σεβ.Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Ομιλία της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στη Θεία Λειτουργία στην Πάτρα 4/11/2008

Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος καὶ λίαν αγαπητὲ Αδελφὲ καὶ Συλλειτουργὲ κύριε Ιερώνυμε,

Ιερώτατε Ποιμενάρχα της Εκκλησίας των Πατρών κύριε Χρυσόστομε,

Ιερώτατοι Αδελφοί,

Εξοχώτατοι καὶ Εντιμότατοι Αρχοντες καὶ εκπρόσωποι των Αρχών,

Ευλογημένα καὶ επιπόθητα λοιπὰ τέκνα της Εκκλησίας,


«Σάλπιγξ ημας ιερατικὴ πρὸς πανήγυριν ηθροισεν, Ανδρέας ο του χορού των Αποστόλων πρωτότοκος, ο πρωτοπαγὴς της Εκκλησίας στύλος, ο πρὸ Πέτρου Πέτρος, ο του θεμελίου θεμέλιος, η της αρχής αρχή, ο πρὶν κληθήναι καλών, ο πρὶν προσαχθήναι προσάγων»(
Ἡσυχίου Πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων: Ἐγκώμιον εἰς τὸν Ἅγιον Ἀνδρέαν, P.G. 104, 197).


Μὲ κατάνυξιν πολλὴν καὶ συγκίνησιν βαθυτάτην ετελέσαμε τὴν Θείαν Ευχαριστίαν επὶ τη ενάρξει των «Πρωτοκλητείων», εις τιμὴν καὶ μνήμην του πανσεβάστου Αγίου Αποστόλου Ανδρέου καὶ εις πανηγυρικὴν σημείωσιν της συμπληρώσεως ενὸς ολοκλήρου αιώνος απὸ της θεμελιώσεως του σεβασμίου τούτου καὶ καλλίστου τὴν ειδὴν Καθεδρικού Ναού, ο οποίος στεγάζει τὴν τιμίαν του Αποστόλου κάραν καὶ τμήμα του μαρτυρικού αυτού σταυρού.

Τόσον η Επτάλοφος Βασιλεύουσα, οσον καὶ η κλεινὴ Αχαικὴ πρωτεύουσα, σεμνύνονται διὰ τοὺς χριστιανικοὺς θεμελίους των, οι οποίοι κατετέθησαν υπὸ ενὸς καὶ του αυτού προσώπου, του Πρωτοκλήτου καὶ «πρωτοτόκου του χορού των Αποστόλων» του Χριστού. Υπ’ εκείνου, ο οποίος ηξιώθη, μονοήμερος μόλις Μαθητὴς υπάρχων, νὰ γίνη «Απόστολος εις τοὺς Αποστόλους, κήρυξ εις τοὺς κήρυκας, νυμφοστόλος καὶ νυμφαγωγὸς των πρώτων ψυχών, τὰς οποίας ενυμφεύθη ο Νυμφίος της χάριτος, μεσίτης καὶ προσαγωγεὺς των εγκρίτων καὶ λογάδων φίλων του Βασιλέως της Δόξης»(
Ευγένιος Βούλγαρης: Λόγος εκφωνηθεὶς εν τω πανσέπτωΠατριαρχικώ Ναώ επὶ τη επανακαθιερώσει του επισήμου εορτασμου του Αποστόλου Ανδρέου, επὶ Πατριάρχου Σεραφεὶμ Β΄, τὴν 30ὴν Νοεμβρίου 1759).

Ερχόμενοι, λοιπόν, εκ της Βυζαντίδος, καὶ τελουντες σήμερον τὴν πρώτην εις τὴν ιστορίαν Θείαν Λειτουργίαν Οικουμενικου Πατριάρχου εις τὰς Πάτρας καὶ εις τὸν σεβάσμιον τουτον Οικον του «πρωτοπαγούς της Εκκλησίας στύλου» καὶ κοινοῦ ημων προστάτου καὶ Πατρός, χρεωστικώς δαψιλεύομεν εις τε τὸν Ιερώτατον Ποιμενάρχην καὶ εις τὸ αξιονόμαστον ποίμνιον αυτού, κλήρον καὶ λαόν, καὶ εις τὴν αποστολαιματοπότιστον καὶ αγιοτόκον Αχαικὴν γην, θερμὴν τὴν αγάπην, πλουσίαν τὴν στοργήν, ολόθυμον τὴν ευλογίαν, εγκάρδιον τὸν ασπασμὸν καὶ ολόψυχον τὴν ευχὴν της ποτνίας Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, της πάντοτε εν σταυρώ καὶ δοκιμασίᾳ πορευομένης, αλλὰ καὶ τὴν έλπίδα της Αναστάσεως ηχηρώς καταγγελλούσης, κοινής πάντων ημών Μητρὸς καὶ Τιθηνού.

Παρὰ τὸν απὸ του 1850 καὶ εντεύθεν διοικητικὸν χωρισμὸν διὰ της κανονικής ανακηρύξεως του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, τὸ ομαιμον, οχι μόνον τὸ εν Χριστώ αλλὰ καὶ τὸ του Γένους, καὶ τὸ ομόγλωσσον, καὶ τὰ κοινὰ των Πατέρων ηθη, η κοινὴ Πίστις καὶ πνευματικότης καὶ λειτουργικὴ πράξις, τὸ ομόψυχον καὶ ομοκάρδιον καὶ ομόφωνον της γνώμης καὶ του φρονήματος, καὶ ο αρχαίος αδελφικὸς σύνδεσμος της ειρήνης καὶ της αγάπης, ουδέποτε επέτρεψαν νὰ μακρυνθή τὸ παράπαν η καρδία της Μητρὸς Εκκλησίας αφ’ υμων, αλλ’ ευρίσκεσθε πάντοτε κυριολεκτικώς εις τὸ κέντρον της, οπως ευρίσκεσθε καὶ εις τὸ κέντρον των προσευχών μας.
Η δόξα σας ειναι δόξα μας• η χαρά σας ειναι χαρά μας• η πρόοδός σας ειναι καὶ ιδική μας, οπως, εξ αντιθέτου καὶ ὁ πόνος σας ειναι πόνος μας καὶ τὰ προβλήματά σας ειναι προβλήματά μας. Ουτω καὶ ὁ σεισμὸς ποὺ σας επληξεν, εδόνησε καὶ ημών τὰς καρδίας, καὶ αι πυρκαϊαί, αι ὁποίαι εκαυσαν ενωρίτερον τὰς περιουσίας σας, ενεπύρισαν καὶ ημων τὴν ψυχήν, καὶ ειμεθα συμπάσχοντες, συνοδυνώμενοι, αλλὰ καὶ συμπροσευχόμενοι πρὸς τὸν Θεὸν του ελέους καὶ Πατέρα πάσης παρακλήσεως. Ειμεθα απολύτως βέβαιοι οτι τὰ αὐτὰ ακριβῶς ισχύουν αντιστοίχως καὶ ενταύθα δι’ ημάς καὶ διὰ τὴν ολην εν τω κόσμω σταυροαναστάσιμον πορείαν καὶ παρουσίαν της Μητρὸς Εκκλησίας. Αναμφιβόλως, σπουδαίος θερμαστὴς των αμοιβαίων αγαθών αισθημάτων τυγχάνει ο κοινὸς ημων προστάτης Ανδρέας, «ο σεβασμιώτατος Απόστολος, τὸ αξιόθεον πράγμα, τὸ της αληθινῆς ανδρείας, ο της καρτερίας αδάμας, ο της υπομονής ανδριάς, η μετὰ τὴν Πέτραν πέτρα, η μετὰ τὸν Χριστὸν ευθὺς αρραγὴς της Εκκλησίας κρηπίς»(
Νικήτα του Παφλαγόνος: Των πάνυ Αποστόλων εγκωμιαστικοὶ λόγοι... P.G. 105, 64-65) - διὰ νὰ ειπωμεν κατὰ Νικήταν τὸν Παφλαγόνα.

Εν μια καρδίᾳ, λοιπόν, προσευχηθέντες σήμερον, καὶ εν αγάπῃ καὶ ομονοίᾳ ομολογήσαντες «Πατέρα, Υιὸν καὶ Αγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον καὶ αχώριστον», εκοινωνήσαμεν του Λόγου του Θεού, τόσον διὰ του ευαγγελικού αναγνώσματος, οσον καί, κυρίως, διὰ τῆς μετοχής εις τὸ Ποτήριον της Ζωής καὶ της μεταλήψεως του Αχράντου Σώματος καί τοῦ τιμίου Του Αιματος. Δυνάμεθα ηδη νὰ λέγωμεν καὶ ημεῖς γεγονυιᾳ τη φωνη τὸν λόγον του Ανδρέου:
«Ευρήκαμεν τὸν Μεσσίαν!», καὶ νὰ προσκαλουμεν τοὺς ακόμη αμυήτους νὰ δοκιμάσουν: «Γεύσασθε καὶ ιδετε οτι χρηστὸς ὁ Κύριος»! «Ερχου και ιδε»!

Ο κόσμος, αγαπητοί, ευρίσκεται κατ’ αυτὰς εν θορύβῳ καὶ ταραχή καὶ αγωνίᾳ πολλή, εξ αιτίας της εκσπασάσης απεριγράπτου οικονομικής κρίσεως. Εφυγαδεύθη η ειρήνη απὸ τὰς καρδίας. Πολλοὺς η απογοήτευσις ωδήγησεν εις αψυχολογήτους καὶ βεβιασμένας ενεργείας, μερικοὺς δὲ καὶ εις απονενοημένα ακόμη διαβήματα. Καὶ ταύτα πάντα διότι εις τὴν θέσιν του Θεού οι περισσότεροι συνάνθρωποί μας ἔχουν τοποθετήσει τὸ ειδωλον της οικονομίας, του οποίου καταρρεύσαντος, απηλπίσθησαν καὶ εχουν τὴν αισθησιν οτι τὸ παν απώλετο!
Οι πιστοί, χωρὶς νὰ παραγνωρίζωμεν τὰς πολλὰς δυσκολίας καὶ τὰς καταστάσεις ανάγκης αι οποίαι ενέσκηψαν, καὶ χωρὶς τὸ παράπαν νὰ αδιαφορούμεν διὰ τὴν στοιχειώδη εξασφάλισιν του προνομίου της εργασίας καὶ της καλύψεως των καθημερινών αναγκών παντὸς ανθρώπου, ουδόλως απωλέσαμεν τὴν ελπίδα, διότι «ευρήκαμεν τὸν Μεσσίαν», ο Οποίος μας εδίδαξε: «Ζητείτε πρώτον τὴν Βασιλείαν του Θεού καὶ τὴν Δικαιοσύνην Αυτού, καὶ ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματ. 6: 33). «Ευρήκαμεν τὸν Μεσσίαν», ο Οποίος μας ειπεν: «Εμβλέψατε εις τὰ πετεινὰ του ουρανού, οτι ου σπείρουσιν ουδὲ θερίζουσιν ουδὲ συνάγουσιν εις αποθήκας, καὶ ὁ Πατὴρ υμῶν ο Ουράνιος τρέφει αυτά• ουχ υμείς μάλλον διαφέρετε αυτών;» (Ματ. 6: 26). Ευρήκαμεν τὸν Μεσσίαν», ο Οποίος εκ πέντε αρτων καὶ δύο ιχθύων εχόρτασε πεντακισχιλίους ανδρας -εκτὸς των γυναικών καὶ των παιδίων- οταν ο Ανδρέας Του υπέδειξεν οτι υπήρχον μόνον αυτοὶ οι πέντε αρτοι καὶ οι δύο ιχθείς διὰ τόσον μεγάλο πλήθος. Καὶ μάλιστα, διὰ νὰ φανη ο πλούτος καὶ η περίσσεια της αγαθοδωρίας Του, αφού ολοι εφαγον καὶ εχόρτασαν, δώδεκα κόφινοι επληρώθησαν απὸ τὰ περισσεύματα των κλασμάτων! «Ευρήκαμεν τὸν Μεσσίαν», ο Οποίος τοὺς «διὰ πυρὸς καὶ υδατος» διερχομένους, εν τέλει εξάγει εις αναψυχήν, καὶ ανοίγει τὰς χείρας Του καὶ πληροί τὰ σύμπαντα ευδοκίας• οχι μόνον επιγείων, αλλὰ καὶ ουρανίων αγαθών.

Αυτὸν τὸν ενα καὶ μοναδικὸν Μεσσίαν, τὸν Ιησοῦν Χριστὸν τὸν Ναζωραίον, του οποίου εχομεν γνώσιν καὶ πείραν, διότι εγεύθημεν υπερπερισσώς του πλούτου της χρηστότητός Του, ευαγγελιζόμεθα μετὰ του Ανδρέου καὶ των λοιπών αγίων Αποστόλων καὶ πάντων των Αγίων της Εκκλησίας, εις τὸν εν ταραχή καὶ αγωνίᾳ ευρισκόμενον κόσμον. Καθ’ οσον γνωρίζομεν καὶ πιστεύομεν οτι «ουκ εστιν εν αλλῳ ουδενὶ η σωτηρία• ουδὲ γὰρ ονομά εστιν ετερον υπὸ τὸν ουρανὸν τὸ δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημας» (Πράξ. 4: 12).

Ευχαριστούμεν θερμότατα διὰ τὰς πρὸς τὴν Μετριότητα ημων καὶ τὸν αγιον Αποστολικὸν καὶ Οικουμενικὸν Θρόνον ευλαβείς εκδηλώσεις αγάπης καὶ σεβασμού Κλήρου καὶ λαού τῶν Πατρών, ολως ιδιαιτέρως δὲ υμων, Ιερώτατε Μητροπολίτα κύριε Χρυσόστομε. Ευχόμεθα εις πολλὰ ετη νὰ συνέρχεσθε αξίως καὶ εν ειρήνῃ πολλη εις τὸν περίπυστον τουτον Ναὸν καὶ νὰ κοινωνήτε του πλούτου της χρηστότητος του Κυρίου. Νὰ αξιωθήτε νὰ εορτάσητε πολλὰς ακόμη ευχαρίστους επετείους ως η σημερινή. Πλείστα ευχαριστούμεν τὸν Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κύριον Ιερώνυμον διὰ τὴν πάντοτε επιδεικνυομένην εις ημας φιλάδελφον γνώμην του καὶ τὴν ολόψυχον εν εκτενεί καὶ ανυποκρίτῳ αγάπῃ συμπαράστασίν του εις τὴν Εκκλησίαν της Κωνσταντινουπόλεως καὶ ημας. Ειθε οι Κύριος νὰ αποδίδῃ αυτω καὶ τη αγιωτάτῃ Εκκλησίᾳ της Ελλάδος πλουσιωτέραν τὴν Χάριν.

Ερρωσθε, Αδελφοὶ καὶ τέκνα εν Κυρίῳ αγαπητά, καὶ κραταιούσθε υγιαίνοντες αμφιλαφώς, διὰ των ευχών του φωτιστού ἡμων μεγάλου καὶ θεσπεσίου Αποστόλου Ανδρέου, «ὁ δὲ Θεὸς της ελπίδος πληρώσαι υμας πάσης χαρας καὶ ειρήνης εν τω πιστεύειν, εις τὸ περισσεύειν υμας εν τη ελπίδι εν δυνάμει Πνεύματος Αγίου» (Ρωμ. 15: 13). Αμήν.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008

Αντιφώνηση της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά την επίσημη υποδοχή Του στην Πάτρα 3-11-2008




Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών κα πάσης Ελλάδος κα λίαν αγαπητ αδελφ κ. Ιερώνυμε,
Ιερώτατε αδελφ
αγιε Πατρών κ. Χρυσόστομε,
Εξοχώτατοι κύριοι Υπουργοί,
Ιερώτατοι Αδελφοί,
Εντιμότατε κύριε Δήμαρχε Πατρέων,
Αξιότιμοι κύριοι εκπρόσωποι των διαφόρων Αρχών,
Προσφιλη τέκνα εν Κυρίω,

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε• πάλιν ερώ, χαίρετε»! (Φιλ. 4: 4).

Μ
πολλν συγκίνησιν κα χαρν ηλθομεν εις τν πόλιν του Πατρέως κα το Αγίου Ανδρέου απ τν Πόλιν του Κωνσταντίνου, κατόπιν ευγενος προσκλήσεως της Θεοσώστου Μητροπόλεως Πατρών κα του Θεοφρουρήτου Δήμου Πατρέων, δι ν εορτάσωμεν ολοι μαζ τν συμπλήρωσιν ενς αιώνος απ τς θεμελιώσεως του περιλάμπρου κα μεγαλοπρεπούς Ναού του Πρωτοκλήτου, ο οποίος κοσμεί τν Αχαϊκν πρωτεύουσαν κα ολην τν Ελλάδα.


Η αγιωτάτη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ιδρύθη υπ του Αποστόλου Ανδρέου κα ευρίσκεται, οπως κα σεις, πο εχετε τ προνόμιον ν ζήτε εις τν τόπον του μαρτυρίου κα της ν Χριστώ τελειώσεώς του, υπ τν διαρκή σκέπην κα προστασίαν του. Τουτο μας ωθησε ν αφήσωμεν κατ μέρος αλλας πατριαρχικς υποχρεώσεις κα ν ελθωμεν πλησίον σας, ν ενώσωμεν τν φωνν κα τν καρδίαν μετ της ιδικής σας εις προσευχν μίαν, προσκυνητα ευλαβείς της τιμίας κάρας κα του σταυρου του κοινού προστάτου μας.


Η αγομένη εκατοστ αμφιετηρς απ της θεμελιώσεως του νέου ιερο Ναού του Πρωτοκλήτου μας δίδει, λοιπόν, τν καλν ευκαιρίαν ν ιδωμεν εκ του πλησίον τ προσφιλή πρόσωπά σας, ν χαρώμεν τν πνευματικήν, κοινωνικν κα πολιτιστικν πρόοδόν σας, ν θαυμάσωμεν τν αρχοντιν κα ευμορφίαν της πόλεώς σας, κα ν κομίσωμεν πρς τν ευσεβ αχαϊκν λαν τν αγάπην, τν ευλογίαν κα τν ευχν του καθ’ ημάς πανσέπτου Αποστολικού κα Πατριαρχικού Οκουμενικού Θρόνου, τν στοργν τς εσταυρωμένης Μητρς Εκκλησίας.

Παρ
τ οτι απ του 1850 η Αχαα δν ανήκει πλέον εις τ κανονικν κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, φιλοστόργως παραχωρηθείσα εις τν δικαιοδοσίαν της τότε ανακηρυχθείσης Αυτοκεφάλου αγιωτάτης αδελφής Ορθοδόξου Εκκλησίας τς Ελλάδος, τούτο δν ηλλαξε τ παράπαν τ πρς υμς κα πρς τος λοιπος εν Ελλάδι ομογενείθς αγαθ κα φιλάδελφα αισθήματα του Θρόνου, ουτε ποτ εμείωσε τν πνευματικν σύνδεσμον της αγάπης κα τς ομοψυχίας. Εισθε οστούν εκ των οστέων μας κα σρξ εκ της σαρκός μας, κα γνωρίζομεν οτι κα σεις τ αυτ δι’ ημς αισθάνεσθε, οπως αποδεικνύει, πρς τοις πολλοίς αλλοις, κα η δι τν παρόντα εορτασμν ευλαβς πρόσκλησις, τν οποίαν ευλαβώς μας απηυθύνατε. Ειμεθα πάντοτε αλλήλων μέλη, κα θ ειμεθα, μέχρις οτου ευρεθώμεν μαζ εις τν Βασιλείαν των Ουρανν!



Κύριε Δήμαρχε,

Σας ε
χαριστούμεν θερμότατα δι τν ωραίαν υποδοχν κα δι τος ευγενεις λόγους της προσφωνήσεώς σας. Κάθε ευλογίαν ευχόμεθα παρ Θεού δι’ υμς, δι τος λίαν αγαπητος δημότας σας κα δι τν πόλιν τν Πατρν, δι τν Αχααν ολην. Ειρήνην εχετε, κα χάριν, κα χαράν, παρ Πατρς κα Υιο κα Πνεύματος Αγίου. Αμήν!



Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

Αντιφώνηση της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τη Δοξολογία στην Πάτρα 3/11/2008


Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος καὶ λίαν αγαπητὲ Αδελφὲ κύριε Ιερώνυμε, Ιερώτατε Μητροπολιτα Πατρών κύριε Χρυσόστομε, Εξοχώτατοι, Εντιμότατοι κύριοι εκπρόσωποι των Αρχων, Ευλαβέστατοι κληρικοί, Λαὲ του Θεού ευλογημένε, Αίνον καὶ δοξολογίαν απὸ κέντρου ψυχής αναπέμπομεν πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεὸν ημων, ο οποίος μας αξιώνει της σημερινής μεγάλης χαράς.
Ο αγιος Απόστολος Ανδρέας, ψυχὴ εκ νεότητος διψώσα τὸν Θεόν, μαθητεύσας πλησίον του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού καὶ πληροφορηθεὶς παρ’ αυτοῦ τὰ του Ιησού, επλησίασε τον Κύριον μὲ πόθον πολύν, ευρήκεν εν τω προσώπω Του τὸν αναμενόμενον Μεσσίαν, καὶ ωδήγησεν εις Αυτὸν τὸν αδελφόν του Σίμωνα κατ’ αρχήν, πολλὰ δὲ πλήθη πιστών μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, Απόστολος μέγας γενόμενος καὶ ευαγγελιστὴς Εθνών. Τὸ Βυζάντιον του οφείλει τὸν ευαγγελισμόν του, οπως καὶ αι περὶ τὴν Μαύρην Θάλασσαν λοιπαὶ περιοχαὶ.

Η πόλις των Πατρών ομως του οφείλει, πέραν του αποστολικού φωτισμού καὶ της εγκαθιδρύσεως του πρώτου Επισκόπου της Στρατοκλέους, καὶ τὴν μεγάλην τιμὴν νὰ ειναι ο τόπος της εσχάτης ομολογίας, του μαρτυρίου καὶ της τελειώσεώς του! Ενω τὰς αλλας περιοχὰς ηγίασε μόνον μὲ τὸ κήρυγμα, τὴν προσευχήν, τὴν κατάστασιν Επισκόπων καὶ Πρεσβυτέρων, τὸ αγιον υπόδειγμα της αρετής του, τὰς Πάτρας, τὴν αχαϊκὴν γην, ηγίασε μὲ τὸ ἴδιον τὸ τιμαλφὲς αιμα του. Εσβέσθη η πηγὴ της Δήμητρας! Τὴν αντικατέστησε τὸ φρέαρ ποὺ ηγιάσθη απὸ τὸ αποστολικὸν αιμα! Επεσεν η Αρτεμις η Τρικλαρία! Ο Ανδρέας εφύτευσεν εις τὰς Πάτρας τὸ τρίκλωνον δένδρον της φυσιζώου Παναγίας Τριάδος! Ηφανίσθη η Παναχαΐς Αθηνά! Εβασίλευσεν ἡ πανσθενὴς Χάρις τοῦυΕνὸς καὶ Μόνου Αληθινού Θεού εις τὴν Αχαίαν!

Οι Αχαιοὶ αξίως ηγαπήσατε τὸν Ἀνδρέαν. Υπήρξε, καὶ ειναι εσαεί, ο πνευματικὸς πατήρ σας. Ο ουράνιος προστάτης, βοηθὸς καὶ αντιλήπτωρ σας. Ο πρέσβυς σας πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τὰ πρὸς σωτηρίαν. Δικαίως σεμνύνεσθε δι’ αυτόν. Ειναι ο μόνος ἐκ τῆς ιεράς Δωδεκάδος των Αγίων Αποστόλων τοῦ Χριστού, ο οποιος εμαρτύρησεν επὶ ελληνικού εδάφους. Αξιοχρέως τὸν τιμάτε ὡς πολιούχον των Πατρών, δίδετε τὸ σεπτὸν ονομά του εις τὰ τέκνα σας καὶ ανεγείρατε εις επαινον καὶ δόξαν του, οχι μόνον τοὺς αρχαίους εκείνους ναούς, οι ὁποίοι δὲν υφίστανται σήμερον, οχι μόνον τὸν παραπλεύρως υφιστάμενον σεμνὸν καὶ ωραίον παλαιὸν ναόν, ο οποίος ομως απεδείχθη ανεπαρκὴς διὰ νὰ στεγάσῃ τὴν πρὸς τὸν Πρωτόκλητον μεγάλην πατρινὴν ευλάβειαν, αλλὰ καὶ τὸν παγκαλλή καὶ περίλαμπρον Καθεδρικὸν τουτον ναόν, ο οποίος αποτελεί πλέον τὸ χαρακτηριστικώτερον αναγνωριστικὸν στοιχείον ταυτότητος της συγχρόνου πόλεως των Πατρων!

Τὸν εθεμελιώσατε πρὸ εκατὸν ακριβώς ετών. Τὸν εκτίσατε μὲ θυσίας καὶ μὲ καθολικὴν του λαού συνδρομήν. Τὸν ενεκαινιάσατε μὲ μοναδικὴν λαμπρότητα. Νὰ τὸν χαίρεσθε μὲ τὴν χαρὰν ποὺ ησθάνθη ὁ Σολομὼν οταν επεράτωσε τὸν Ναὸν των Ιεροσολύμων καὶ μὲ τὴν χαρὰν καὶ αγαλλίασιν, τὴν οποίαν ησθάνθη ὁ μέγας Αυτοκράτωρ Ιουστινιανός, οταν επεράτωσε εις τὴν Βασιλεύσουσαν τὴν Μεγάλην Εκκλησίαν της Ορθοδοξίας, τὸν μοναδικὸν καὶ ανεπανάληπτον περίπυστον Ναὸν της τοῦ Θεού Σοφίας!



Ευχαριστούμεν, Ιερώτατε Μητροπολίτα Πατρών κ. Χρυσόστομε, διὰ τὴν ευγενή πρόσκλησιν νὰ ελθωμεν καὶ νὰ προστώμεν τῶν εορτασμών της χαρμοσύνου εκατονταετηρίδος, ομού μετὰ τού Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος καὶ λίαν ημιν αγαπητού Αδελφού καὶ Συλλειτουργού κυρίου Ιερωνύμου, καὶ νὰ προσκυνήσωμεν ευλαβώς τὴν τιμίαν κάραν καὶ τὸν σεπτὸν σταυρὸν του κοινού προστάτου μας. Σας φέρομεν εκ Κωνσταντινουπόλεως ολην τὴν αγάπην, τὴν στοργὴν καὶ τὴν ευλογίαν της Βυζαντίδος καὶ Οικουμενικῆς Εκκλησίας. Της υπὸ του Πρωτοκλήτου ιδρυθείσης καί, σὺν τω κηρύγματι του Ευαγγελίου, τὸ διὰ Χριστὸν μαρτύριόν του εγκολπωθείσης καὶ διαχρονικώς μέχρι σήμερον εν υπομονή καὶ εγκαρτερήσει πολλη συνεχιζούσης. Νὰ ζήτε, σὺν τω ευαγεί κλήρω, τοῖς αρχουσι καὶ τω πιστώ λαώ της Αχαίας, ετη πολλά, ευλογημένα καὶ σωτήρια, συνεχίζοντες φιλοτίμως καὶ προσεκτικώς τὴν οικοδομὴν της Εκκλησίας του Χριστου, επὶ του θεμελίου, τὸ οποίον εθεσεν ενταύθα ο πολὺς Ανδρέας!
«Η χάρις του Κυρίου Ιησού Χριστού μεθ’ υμών», αδελφοί «η αγάπη μου μετὰ πάντων υμων ἐν Χριστω Ιησού.
Αμήν» (Α΄ Κορ. 16: 24).