Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ(Ιωαν.Ε 1-15)

Απο το σύμπτωμα στην αιτία

Από το σημερινό περιστατικό γίνεται σαφές ότι η βάση ολων των κακών τα οποία μας μαστίζουν, δηλ. η απομάκρυνση μας από την πηγή της Ζωής το Θεό, εκδηλώνεται με τρείς διαφορετικούς τρόπους:

-Σαν σωματική αρρώστεια
-Σαν απομόνωση
-Σαν πνευματικό πρόβλημα

1.Η σωματική αρρώστεια.
Το σημερινό περιστατικό δείχνει: α) Την ψυχοσωματική ενότητα του ανθρώπου. Η αρρώστεια δεν ερχεται στον ανθρωπο μ’ ένα μαγικό και ανεξήγητο τρόπο, αλλά είναι αποτέλεσμα ενός τρόπου ζωής. β)Ότι βασικό εργο της Εκκλησίας είναι να φέρει στον ανθρωπο τη Βασιλεία του Θεού, που ειναι ενας τρόπος ζωής που οδηγεί τον ανθρωπο στην πληρότητα και όχι στην μονομέρεια, την αυτοαπασχόληση, την αρρώστεια.
Η σύγχρονη δυτική ιατρική αντιμετωπίζει την αρρώστεια σαν εχθρό, τον οποίο πρέπει να συντρίψει. Όμως, - ο εχθρός δεν είναι η αρρώστεια, αλλά ο τρόπος ζωής - ο εχθρός δεν είναι τα συμπτώματα, αλλά τα αίτια, που είναι τα πάθη της ψυχής.

2. Η απομόνωση. Γι’ αυτό και ο Χριστός σήμερα μπαίνει πιο βαθειά στο πρόβλημα. Προχωράει από τη σωματική αρρώστεια στην γενεσιουργό αιτία, την απομόνωσή του. Ρωτάει τον παράλυτο: «Θέλεις ηγιής γενέσθαι;» και βγαίνει το πρόβλημα: «Κύριε ανθρωπον ουκ εχω», βγαίνει η απομόνωση, η αυτοαπασχόληση, ο εγωκεντρισμός, η δυσκολία στις διαπροσωπικές σχέσεις. Μια δυσκολία για την οποία εχουμε ευθύνη.

3. Το πνευματικό πρόβλημα. Και τελικά ο Χριστός φθάνει στο πρόβλημα που είναι πνευματικό: «ίδε υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε, ινα μη χείρον σοί τι γένηται». Θεραπεύθηκες από την παράλυση, αλλά αν δεν πάψης να κάνεις αυτό που την προκάλεσε θα σε βρεί μεγαλύτερο κακό από την παράλυση. Δεν μπορεί ο Χριστός να απομακρύνει τα συμπτώματα της παθολογίας του σώματος, χωρίς να απομακρύνει την αιτία που είναι τα πάθη της ψυχής. Θεραπεία=ο Χριστός στη ύπαρξή μας.
Εμείς συνήθως,
-Θέλουμε το Χριστό, για να μας θεραπεύει τις αρρώστειες του σώματος,
-Θέλουμε το Χριστό, για να ευλογήσει τα υλικά αγαθά μας,
-Δεν θέλουμε το Χριστό να καθαρίσει την αμαρτωλή ψυχή μας,
-Δεν Θέλουμε το Χριστό σ’ ολόκληρη την ύπαρξη μας, γιατί αυτό απαιτεί νυστέρι, επέμβαση, πόνο και κόστος μεγάλο.
Γι’ αυτό και αναζητούμε, μαγικές λύσεις, ετοιμες συνταγές, να βάλουμε π.χ. τα ρούχα κάτω από την αγία Τράπεζα κ.λ.π.

Αγαπητοί, αν θέλουμε να θεραπευτούμε,
-Δεν πρέπει να μένουμε στα συμπτώματα,
-Αλλά να προχωρούμε βαθύτερα, να βλέπουμε τη παθολογία μας.
Πίσω από μια καρδιακή μας ανεπάρκεια, επι παραδείγματι, θα πρέπει να βλέπουμε το πάθος της απληστίας μας.
-Να αφήσουμε, επομένως, το Χριστό να επέμβει ολοκληρωτικά στη ζωή μας, να ανταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα και να αλλάξει τον τρόπο ζωής μας, που δημιουργεί τα δυσάρεστα συμπτώματα.

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Καλή πρωτομαγιά!

«Λουλούδια ας μαζέψουμε και ρόδα και κρίνα και ελάτε να πλέξομε στεφάνια με εκείνα, στον Μάη που σήμερα προβάλλει στη γη...».
Λίγα λουλούδια σας προσφέρουμε, αγαπητοί μας φίλοι, απο την μακρινή Βουδαπέστη! Τα κόψαμε πρίν απο μια εβδομάδα ενα μεσημέρι στης Βούδας τα μέρη, κάτω απο εναν ανοιξιάτικο καταγάλανο ουρανό!Ειναι φρέσκα και διαδηλώνουν τον ερχομό της ανοιξης...της ζωής...

Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι είναι, σχεδόν, το μοναδικό έθιμο που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης με πανάρχαιες ρίζες, πλούσια σε εκδηλώσεις σε παλαιότερες εποχές. Στις μέρες μας η Πρωτομαγιά με το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι έχουμε απομακρυνθεί, ζώντας στις πόλεις...