Θεμέλιος λίθος

Προσκληση

Αρχισαν οι εργασίες στην Αγυιά

Τη Δευτέρα 18 Μαρτίου αρχισαν οι εργασίες για την ανέγερση του Νέου Ενοριακού Ιερού Ναού του Οσίου Ιωακείμ του Νέου στην Εξω Αγυιά.

Μετα απο αγώνες και θυσίες 3 ετών των μελών της Ερανικής Επιτροπής, με την αμέριστη συμπαράσταση, καθοδήγηση και ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, αρχισε να παίρνει σάρκα και οστά η επιθυμία ολων των κατοίκων της περιοχής, για την δημιουργία μιας νέας εκκλησιαστικής κοινότητος, σαν υπόθεση πρώτης ανάγκης.

Ηδη εγιναν οι εκσκαφές και επεσε το μπετόν καθαριότητος, ενω εχει οριστεί ως ημερομηνία κατάθεσης του θεμέλιου λίθου απο τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.κ.Χρυσόστομο, η Ε Κυριακή των Νηστειών 5 Απριλίου, ωρα 11.30 το πρωί.

Δόξα τω Θεώ πάντων ενεκεν!

Μας παραπέμπετε στην πραγματικότητα των εσχάτων

Του κ.Αλέξανδρου Κατσιάρα

Διευθυντή Σύνταξης
Περιοδικού "Εφημέριος"
( "Εφημέριος", ετος 48, τεύχος 1, 2009)
Σεβαστοί πατέρες,

...Ο καθένας απο εσάς, στο ονομα του Επισκόπου σας, σε κάθε εκκλησιαστική κοινότητα, ειστε η εικόνα μιας αλλης πραγματικότητας.

Οταν ενδύεσθε την ιερατική η τη διακονική σας στολή, μας παραμπέμπετε σε εκείνη την πραγματικότητα που ολοι αναμένουμε, στην πραγματικότητα των εσχάτων, απο την οποία πηγάζει το ειναι της Εκκλησίας, στον Αναμενόμενο και Ερχόμενο Κύριο της Δόξης.

Η παρουσία σας μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα, αλλά και ευρύτερα μέσα στην κοινωνία, ως μια διαρκής παραπομπή σε αυτό που εικονίζεται, ειναι ενα μεγάλο δώρο προς ολους μας.

Η διαρκής, εκ του λειτουργήματός σας, υπενθύμιση οτι ο Χριστός ειναι ο νικητής του θανάτου, οτι ο θάνατος "ουκέτι κυριεύει", σε ενα κόσμο που διαρκώς αναζητεί μέσα του, στον εαυτό του, να βρεί λύσεις και ανάπαυση στα αδιέξοδα του, ειναι η μεγάλη προσφορά και διακονία σας.

Οφείλουμε να σας ευχαριστούμε πάντα γι' αυτή την ελπίδα που λιτανεύετε σε κάθε μικρή η μεγάλη είσοδο, σε κάθε ιερή πομπή, μέσα και πέρα απο τα τείχη των ναών των εκκλησιαστικών κοινοτήτων, και θα προσπαθήσουμε να εργαστούμε στο περιοδικό με τη συναίσθηση της ευθύνης εκείνης που πηγάζει απο τη θέση του Πατροκοσμά, του αγίου των δίσεκτων χρόνων της σκλαβιάς, οτι ο ιερέας εχει προβάδισμα τιμής και σεβασμού εναντι του οποιου αρχοντα.

Μια ευχάριστη εκπληξη

Πολύ ευχάριστη ηταν η εκπληξη που αισθανθήκαμε απο την νέα μορφή του "Εφημερίου", του μηνιαίου περιοδικού για τους Ιερείς.

Η αλλαγή στο σχήμα, στο χαρτί και στην εν γένει διακόσμηση του εχουν σαν στόχο να προβάλλονται τα κείμενα, ο εκκλησιαστικός λόγος. Ενα περιοδικό για μελέτη και σπουδή.

Ο νέος Διευθυντής, εκλεκτός θεολόγος και αγαπητός φίλος κ.Αλέξανδρος Κατσιάρας, με την νέα συντακτική επιτροπή (π.Παναγιώτης Καποδίστριας, π.Βασίλειος Θερμός, π.Βασίλειος Καλλιακμάνης, π.Δημήτριος Κουτσούρης, π.Παύλος Κουμαριανός και κ.Ηλίας Υφαντής), αποφάσισαν "οτι το περιοδικό "Εφημέριος" πρέπει να καταστεί στα χέρια τους (των Ιερέων) ενα εργαλείο, που θα αναφέρεται σε θέματα κυρίως κατήχησης, λειτουργικής και ποιμαντικής, και να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο αισθητικά με βάση τη στόχευση του".

Με την ελπίδα οτι ενας νέος θεολογικός ανεμος θα πνεύσει στην Ενορία, στον Εφημεριακό κλήρο, στην εκκλησιαστική κοινότητα, στην εκκλησιαστική οικογένεια, που θα ενσαρκώνει την νεοπατερική στροφή της Ελληνικής Θεολογίας μετά την δεκαετία του ¨60, χαιρετίζουμε την νέα πρωτοβουλία του Μακαριωτάτου και ευχόμαστε καλή δύναμη σε ολους τους συντελεστές αυτής της τομής.

Η Σαρακοστή, η ανοιξη και οι χαρταετοί

Καλή Σαρακοστή ευχομαι σε ολους τους φίλους της "Μαθητείας"!

Το πέταγμα των χαρταετών και ο ερχομός της ανοιξης συνδέονται με τη Σαρακοστή. Πως;Θα αφήσουμε τον π.Κάλλιστο Γουέαρ να μας το πεί :
"Στην Ελλάδα η πρώτη μέρα της Σαρακοστής....ειναι η πρώτη γιορτή του ετους στην υπαιθρο. Οι οικογένειες βγαίνουν στη εξοχή, ανεβαίνουν σε λόφους και πετούν χαρταετούς". Ετσι η Ορθόδοξη Παράδοση μας "μας ενθαρρύνει να συνδέσουμε τη Σαρακοστή με τον φρέσκο αέρα, με τον ανεμο που πνέει στους λόφους, με τον ερχομό της ανοιξης.
Η Σαρακοστή ειναι η εποχή του πετάγματος των αετών-μια περίοδος περιπέτειας, εξερεύνησης, φρέσκων πρωτοβουλιών, νέας ελπίδας".
Γι΄αυτό και δεν ειναι σύμπτωση το γεγονός οτι "η περίοδος της Σαρακοστής δεν τοποθετείται στο φθινόπωρο οπου τα φύλλα πέφτουν και οι μέρες γίνονται μικρότερες, ουτε στα μέσα του χειμώνα, οταν τα δέντρα ειναι γυμνά και τα νερά παγωμένα, αλλά την ανοιξη, οταν σπάζει ο πάγος και η ζωή εμφανίζεται ξανά παντού"(Μεγάλη Τεσσαρακοστή και καταναλωτική κοινωνία, στο "Ζωντανή Ορθοδοξία στον σύγχρονο κόσμο", σ.σ.91-92, εκδ.Εστία, 2001) .
Η σύνδεση αυτή ανάμεσα στη Σαρακοστή και την ανοιξη, φαίνεται στα λειτουργικά κείμενα: "Ανέτειλεν το εαρ της νηστείας και το ανθος της μετανοίας, αγνίσωμεν ουν εαυτούς αδελφοί, απο παντός μολυσμού, τω Φωτοδότη ψάλλοντες, είπωμεν. Δόξα σοι μόνε φιλάνθρωπε"(Στιχηρό Εσπερινού, Τετάρτη της Τυροφάγου).

Απο το βιβλίο της Τζέλης Χατζηδημητρίου
"39 καφενεία και ενα κουρείο", φωτ. 35, Πανεπ. εκδοσεις κρήτης, Ηράκλειο 2001)

Η περίοδος της Σαρακοστής ειναι δηλαδή περίοδος χαράς και οχι μελαγχολίας. Η νηστεία ειναι μια πνευματική ανοιξη, η μετάνοια ενα λουλούδι και ο Χριστός ο "Φωτόδότης". Η δε λύπη που αισθανόμαστε, αυτή τη περιοδο, ειναι και λέγεται "χαρμολύπη": Θλίψη αφ΄ενός για τη κατρακύλα της ζωής μου και χαρά αφ΄ετέρου για την Θεία συγνώμη και την επιστρφή στο πατρικό σπίτι.
Η ανοιξη της Σαρακοστής, ειναι μια εποχή που με το ελεος του Θεού, η παγωμένη μας καρδούλα ζεσταίνεται και ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας στη σχέση μας με το Θεό και τον συνάνθρωπο.

Κυριακή της Τυροφάγου ( Ματθ.6,14-21)

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ο Χριστός τονίζει περισσότερο τη συγνώμη παρά την ενοχή και την αμαρτία. Κι αυτό γιατί το να αισθάνεται κάποιος την ενοχή του και την αμαρτία του, ενω ειναι κάτι πολύ σπουδαίο, εν τούτοις πάλι περιστρέφεται γύρω απο τον εαυτό του, τον πληγωμένο εγωισμό του, το δικό του δράμα.

Για τον Χριστό αυτό δεν εχει και τόση σημασία. Μεγαλύτερη σημασία εχει η συγνώμη, το ανοιγμα προς τον αλλο:
-Να συγχωρέσω τον αδελφό μου
-Να με συγχωρέσει ο αδελφός μου
-Για να με συγχωρέσει ο Θεός.
Ο ιδιος ο Χριστός τονίζει τη μεγάλη σημασία της αμοιβαίας συγχώρεσης: "Αν συγχωρείτε τους ανθρώπους για τα παραπτωματα τους, θα σας συγχωρέσει και σας ο ουράνιος Πατέρας σας.Αν ομως δε συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματα τους, ουτε κι ο Πατέρας σας θα συγχωρέσει τα δικά σας παραπτώματα".
Το νόημα φυσικά δεν ειναι οτι ο Θεός μας αρνείται τη συγχώρεση Του, αφού αυτή ειναι πάντοτε δεδομένη.
Το νόημα εδω ειναι οτι αν εμείς δεν συγχωρέσουμε τους αλλους, τότε γινόμαστε ανίκανοι να δεχθούμε τη Θεία συγνώμη που πάντα μας προσφέρει ο Θεός.
Είμαστε δεκτικοί της Θείας συγνώμης μόνο εαν δώσουμε και τη δική μας συγνώμη. Ο Θεός δεν κόβει τη γέφυρα επικοινωνίας, εμείς την κόβουμε με την κακία μας προς τους συνανθρώπους μας.
Και πάλι στο προσκήνιο αυτής της πορείας, μια μέρα πριν τη Μεγάλη Σαρακοστή, ειναι οι προσωπικές μας σχέσεις, ο συνάνθρωπος. Επιστρέφω στο Θεό μόνο εαν επιστρέψω στο συνάνθρωπο και αντίστροφα.
Και πάλι ως κριτήριο της πνευματικής μας πορείας τίθεται ο συνάνθρωπος, δηλαδή η αγάπη: Σαρακοστή, σαράντα μέρες προσευχής και νηστείας, σημαίνει οτι ασκούμαι για να βγάλω τον εαυτό μου απο το κέντρο της ζωής μου και να αγαπήσω περισσότερο τον αλλον, τον αδελφό μου. Καλή Σαρακοστή!